Helloween - Polski Serwis Naukowy

Helloween – niemiecki zespół muzyczny grający europejski speed metal, melodic metal, power metal i heavy metal.

Historia zespołu

Początek

Helloween

Historia Helloween rozpoczęła się w 1979 roku, wraz z istnieniem zespołu Gentry, w którym grali Kai Hansen i Piet Sielck. W kolejnych latach do zespołu dołączyli: Ingo Schwichtenberg (perkusja) oraz Markus Grosskopf (gitara basowa). Doszło wtedy do zmiany nazwy zespołu na IronFist. Kolejną personalną zmianą było odejście po kilku latach wspólnego grania Pieta Sielcka. Zastąpił go Michael Weikath, który opuścił swój wcześniejszy zespół Powerfool. W tym momencie, za sprawą Markusa, zespół zmienił nazwę na "HELLOWEEN".

DVD (Digital Video Disc lub Digital Versatile Disc) – standard zapisu danych na optycznym nośniku danych, podobnym do CD-ROM (te same wymiary: 12 lub 8 cm) lecz o większej pojemności uzyskanej dzięki zwiększeniu gęstości zapisu.
Roland Grapow (ur. 30 sierpnia 1959 w Hamburgu) – niemiecki gitarzysta heavymetalowy, były członek zespołu Helloween, obecnie założyciel i członek grupy Masterplan.

Pierwsze nagrania

W 1984 roku Helloween nagrał dwie piosenki na kompilację Death Metal. Były to: Oernst To Life autorstwa Weikatha oraz Metal Invaders. Kolejnym krokiem do kariery był rok 1985, kiedy to zespół nagrał swój pierwszy album zatytułowany "Helloween" (zwany również The Mini LP ze względu na to, że zawiera tylko 5 piosenek). Jeszcze w tym samym roku zespół wydał swój długogrający album Walls Of Jericho, który odniósł sukces na rynku.

Finlandia, Republika Finlandii (fiń. Suomi, Suomen Tasavalta; szw. Finland, Republiken Finland) – państwo w Europie Północnej, powstałe po odłączeniu od Rosji w 1918. Członek Unii Europejskiej. Graniczy od zachodu ze Szwecją i z Bałtykiem, od północy z Norwegią i od wschodu z Rosją.
Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang.: United States, United States of America, US, USA) – państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu, Oceanem Atlantyckim od wschodu.

Era Kiske

Kai Hansen, który na pierwszej płycie, oprócz gry na gitarze, pełnił obowiązki wokalisty stwierdził, że ciężko mu pogodzić te dwie funkcje. W wyniku poszukiwań wokalisty do zespołu dołączył Michael Kiske (wcześniej ILL Prophecy). Z nowym członkiem zespół chciał nagrać dwupłytowy album, ale wytwórnia Noise nie zgodziła się na to. Dlatego w 1987 roku powstała pierwsza część albumu Keeper of the Seven Keys Part 1, do promocji której został wydany winylowy singel Future World. Płyta przyniosła zespołowi sukces. Między innymi muzycy zostali zaproszeni na duży tour po Stanach Zjednoczonych organizowany przez MTV. Rok później Helloween wydał drugą część albumu Keeper of the Seven Keys Part 2. Płytę promowały dwa single: Dr. Stein oraz I Want Out. Po kolejnym sukcesie muzycy udali się w trasę koncertową Pumpkin Fly Free Tour, podczas której zarejestrowany został koncert w Szkocji. Wydano go w trzech różnych wersjach. Podstawowa to Live in the UK, japońska - Keepers Live, a amerykańska - I Want Out Live.

Live in the UK to album zespołu Helloween. Płytę nagrano podczas Pumpkin Fly Free Tour w Szkocji (listopad 1989). Wydawnictwo to ukazało się pod trzema różnymi tytułami. W Europie było to wspomniane wcześniej Live in the UK, w USA I Want Out Live, a w Japonii Keepers Live.
The Beatles – zespół rockowy z Liverpoolu, istniejący od 1960 (jako The Quarry Men od 1957) do 1970. Według RIAA, jego członkowie są najpopularniejszymi muzykami wszech czasów. W historii amerykańskiego rynku fonograficznego nikt nie sprzedał od nich więcej płyt.

Kłopoty

W tym okresie z zespołu odszedł jeden z jego założycieli - Kai Hansen. Przyczyny odejścia początkowo były nieznane. Z biegiem czasu wyszło na jaw, że związane ono było z kłótnią, jaka zaszła między Kaiem a Michaelem Weikathem. Na miejsce późniejszego twórcy Gamma Ray do zespołu dołączył Roland Grapow.

Walls of Jericho to debiutancki album zespołu Helloween, nagrany we wrześniu i październiku 1985 roku. Na CD wydany wraz z epką "HELLOWEEN", oraz tytułowym utworem z singla "JUDAS"
Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.

Nie był to koniec kłopotów zespołu. Tuż przed wydaniem kolejnej płyty Helloween okazało się, że zespół bezprawnie zerwał kontrakt z wytwórnią Noise, aby przejść pod skrzydła EMI. Na skutek wyroku sądowego zespół nie mógł wydać nowej płyty aż do 1992 roku, kiedy to doszło do porozumienia pomiędzy zaangażowanymi stronami. Dzięki temu w marcu fani mogli się już cieszyć z kolejnego wydawnictwa Helloween - płyty Pink Bubbles Go Ape. Do tej pory trwają spory na temat ocen tego albumu. Wiele osób podkreśla jego oryginalność i nowatorstwo, inni wskazują na odejście od stylu zaprezentowanego na dwóch wcześniejszych wydawnictwach i podążanie w zupełnie innym kierunku. Szybko nagrano następny album, Chameleon, wydany w 1993 roku, nie przyniósł zespołowi kolejnego sukcesu. Wręcz przeciwnie - album został chłodno przyjęty wśród fanów, gdyż płyta miała charakter raczej rockowy niż metalowy.

I Want Out – czwarty singel power metalowej grupy Helloween wydany w 1988 roku. Tytułowy utwór przez wielu uznawany jest za najwększe osiągnięcie w historii zespołu. Grany jest on na większości koncertów. Nakręcono do niego teledysk. Przedstawiał zespół na Dzikim Zachodzie. Był to jeden z pierwszych klipów Helloween. Okładka przedstawia dynię w garniturze i kapeluszu w barwach flagi USA. Wypowiada ona słowa "I Want Out". Podobną okładkę mają koncertowe albumy I Want Out Live i Keepers Live. Różnią się tylko słowami wypowiadanymi przez dynię (za każdym razem jest to tytuł). Jest to ostatni singel wydany z Kaiem Hansenem.
Markus Grosskopf (urodzony 21 września 1965 w Hamburgu) - basista i wspólnie z Michaelem Weikathem jedyny członek niemieckiego zespołu power metalowego Helloween grający od początku działalności grupy. Członkowie jego rodziny żyją obecnie m.in. w Kanadzie, USA i Niemczech.

Nowy wokalista

Dla Michaela Kiskego był to ostatni projekt zrealizowany wraz z Helloween. Także tym razem dał o sobie znać Michael Weikath, który wyrzucił swojego imiennika z zespołu. Na jego miejsce przyszedł Andi Deris grający dotychczas w zespole Pink Cream 69. Jak się później okazało, zespół ponownie wkroczył na ścieżki prowadzące do sukcesu. W dużej mierze stało się tak za sprawą nowego wokalisty, którego przyjście było i jest szeroko komentowane przez fanów. Powstają różne opinie na ten temat. Zwłaszcza, gdy porównuje się umiejętności wokalne Kiskego i Derisa.

Szwecja, Królestwo Szwecji (Sverige, Konungariket Sverige) – państwo w Europie Północnej, zaliczane do państw skandynawskich. Szwecja jest członkiem Unii Europejskiej od 1995 roku. Graniczy z Norwegią, Finlandią i Danią.
Keeper of the Seven Keys - The Legacy - dwunasty studyjny album power metalowego zespołu Helloween wydany w 2005. Tytuł albumu nawiązuje do wcześniejszych dokonań zespołu takich jak Keeper of the Seven Keys Part 1 (1987, Noise Records), Keeper of the Seven Keys Part 2 (1988, Noise Records).

Śmierć Schwichtenberga

Jednym z najtragiczniejszych wydarzeń w historii grupy była choroba i tragiczna śmierć perkusisty Ingo Schwichtenberga. Podczas trasy koncertowej promującej płytę Chameleon Ingo często sięgał po różne używki, co uniemożliwiało mu grę. W związku z tym został on odsunięty od zespołu, a na jego miejsce zatrudniono młodego perkusistę - Nabiego, z którym dokończono tour. Ingo w tym czasie udał się na badania, które wykazały, że cierpi on na schizofrenię. Nie mogąc pogodzić się z chorobą w marcu 1995 roku popełnił samobójstwo, rzucając się pod pociąg metra w Hamburgu.

Polska, oficjalnie Rzeczpospolita Polska – państwo położone w Europie Środkowej nad Morzem Bałtyckim. Graniczy z Niemcami (na zachodzie), Czechami i Słowacją (na południu), Ukrainą i Białorusią (na wschodzie), na północnym wschodzie z Litwą oraz na północy z Rosją (obwód kaliningradzki). Ponadto polska granica wyłącznej strefy ekonomicznej na Bałtyku graniczy ze strefami Danii i Szwecji.
"As Long As I Fall" – singel promujący album Gambling with the Devil zespołu Helloween. W tradycyjnej formie, jako płyta, dostępny będzie jedynie w Japonii. Data wydania go to 27 września. Reszta świata będzie mogła ściągnąć go z internetu po uiszczeniu opłaty. Nie wiadomo czy utwory z wersji japońskiej będą take same jak te wydane w wersji Download.

Odrodzenie

Zespół w odmienionym składzie (ostatecznie za perkusją zasiadł Uli Kusch, były muzyk Gamma Ray) rozpoczął od mocnego uderzenia. W połowie 1994 roku Helloween wydał swoją kolejną płytę Master of the Rings. Płyta została bardzo dobrze przyjęta przez krytyków i fanów. Rok później, dokładnie w Halloween, album miał swoją premierę w Stanach Zjednoczonych. Niewątpliwie oznaczało to wyjście zespołu z kryzysu oraz powrót do korzeni. Zgodna współpraca, zwłaszcza Rolanda Grapowa oraz Michaela Weikatha, spowodowała, że nagrany materiał miał swój klimat. Dwa lata po sukcesie (1996) Master of the Rings Helloween wydają niezwykłą płytę The Time of the Oath. Jest to album koncepcyjny. Inspirowany jest przepowiedniami Nostradamusa. Na pomysł jego nagrania wpadł Andi Deris. Co więcej, album dedykowany jest zmarłemu tragicznie Ingo Schwichtenbergowi. Według wielu ta płyta to zdecydowany powrót do tego, co w Helloween najlepsze. Powstały wtedy takie utwory jak Power (grany na większości koncertów), czy też monumentalne, a zarazem tytułowe dzieło The Time of the Oath. W pełni wokalnie prezentuje się Andi Deris, a współpraca Grapowa z Weikathem ma się co raz lepiej. Po komercyjnym sukcesie płyty zespół wyrusza w trasę koncertową, na której nagrywa swój drugi koncertowy album w historii - High Live. Wśród ogólnie przyjętej opinii jest on uważany za słaby, krytykuje się głównie słabą formę wokalną Derisa. W 1998 roku Helloween raczy fanów kolejnym wydawnictwem. Tym razem jest to studyjny album Better Than Raw. Bez wątpienia odnosi on komercyjny sukces. Bardzo dobrze sprzedaje się w Azji oraz Europie. Na uwagę zasługuje utwór Laudate Dominum w całości napisany po łacinie. Niewątpliwie, co podkreślał w wielu wywiadach Michael Weikath, był to ukłon w stronę fanów z Ameryki Łacińskiej. Zespół, podczas trasy koncertowej promującej album, nie ominął Polski, dzięki czemu Polscy fani mieli możliwość podziwiać Helloween na żywo. Zespół był supportem podczas koncertu Black Sabbath w katowickim Spodku. Rok 1999 to 15-lecie istnienia Helloween. Mimo że muzycy skupili się na wydawaniu solowych kompozycji w tym czasie, to jednak znaleźli oni czas na wydanie jubileuszowego albumu. Ku zdziwieniu wielu fanów nie było to ani żadne "the best of.." ani zapisy z koncertów live. Postawiono na przeróbkę popowych i rockowych piosenek na brzmienia dobrze znane fanom metalu. Powstała płyta Metal Jukebox, na której znalazły się covery między innymi: Beatlesów, ABBY, Scorpions, czy też Deep Purple. Jednocześnie tą produkcją zespół zakończył współpracę z Castle Communication i przeszedł pod skrzydła Nuclear Blast. Pierwszym albumem, jaki powstał w wyniku współpracy z nową wytwórnią był The Dark Ride. Jest to zdecydowanie najmroczniejsza i najcięższa płyta zespołu.

Ingo Schwichtenberg ("Mr. Smile") (ur. 18 maja 1965 w Hamburgu, zm. 8 marca 1995 w Hamburgu) – niemiecki perkusista heavymetalowy, członek zespołu Helloween.
Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.

Kolejne spory

Podczas trasy koncertowej ujawniło się nieporozumienie między członkami zespołu. Szczególnie między Michaelem Weikathem, Rolandem Grapowem i Uli Kushem. W jego wyniku dwaj ostatni zmuszeni byli odejść. Był to duży cios dla samego zespołu. Opuszczały go w końcu osoby, które miały znaczący wpływ na kształtowanie repertuaru Helloween przez ostatnie lata. Rozpoczęły się poszukiwania nowego perkusisty oraz gitarzysty. Ostatecznie, po wielu perypetiach, do zespołu dołączyli: Sascha Gerstner oraz Stefan Schwarzmann, który zastąpił chorego Marka Crossa. W tym składzie Helloween w 2003 roku nagrali album: Rabbit Don't Come Easy. W wielu wywiadach członkowie Helloween podkreślali, że ta płyta to powrót do wesołego Helloween i do bardziej przyjaznego wizerunku dyni. Na płycie widać, że w zespole zaszły personalne zmiany, a piosenki nie brzmią już tak mrocznie. Tym razem zespół nie ominął Polski podczas trasy koncertowej i odwiedził Kraków 30 listopada, aby dać show w hali krakowskiej Wisły.
Schizofrenia (gr. σχίζειν, schizein, "rozszczepić" i gr. φρήν, φρεν-, phrēn, phren-, "umysł", rzadziej stosowana nazwa – choroba Bleulera, łac. Morbus Bleuleri, w skrócie MB) – zaburzenie psychiczne zaliczane do grupy psychoz endogennych. Objawia się upośledzeniem postrzegania lub wyrażania rzeczywistości, najczęściej pod postacią omamów słuchowych, paranoidalnych lub dziwacznych urojeń albo zaburzeniami mowy i myślenia, co powoduje znaczącą dysfunkcję społeczną lub zawodową.
Gamma Ray to zespół muzyczny z Niemiec grający power metal, założony przez byłego gitarzystę i wokalistę Helloween, Kaia Hansena. Zespół zdobył dużą popularność w Niemczech, Japonii oraz niemałą w Polsce. Pierwotnie ich debiutancki album Heading for Tomorrow był podpisywany pod Kaia Hansena. Wokal pierwotnie należał do Ralfa Scheepersa (obecnie Primal Fear).

Współczesność

W 2005 roku doszło do ostatniej jak na razie zmiany personalnej wśród "Dyniogłowych". Za perkusją zamiast Schwarzmanna zasiadł Dani Loeble. Oficjalnym powodem odejścia Schwarzmana były rozbieżności muzyczne. W tym samym roku, już z nowym członkiem, zespół wydał płytę Keeper of the Seven Keys - The Legacy i wyruszył w trasę koncertową, podczas której w listopadzie zagrał dwa koncerty w Polsce. Planowo miały odbyć się trzy - w Krakowie (Klub Studio), w Warszawie (Stodoła) oraz w Szczecinie (został początkowo przeniesiony do Poznania, a w konsekwencji w ogóle się nie odbył ze względu na niską sprzedaż biletów). Nowy album jest kontynuacją historii "klucznika" z płyt Keeper... pt.1 i pt.2 . Na początku 2007 r. zespół wydał kolejne wydawnictwo koncertowe Live In Sao Paulo w aż trzech wersjach (2CD, 2DVD i limitowanej 2DVD i 2CD).
Przystanek Woodstock – festiwal muzyczny organizowany przez Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy z pieniędzy uzyskanych od sponsorów oraz z odsetek bankowych naliczanych za zgromadzone na kontach pieniądze zebrane podczas finałów.
Future World – singel niemieckiego zespołu Helloween. Wydany został w 1987 roku. Promował album Keeper of the Seven Keys Part 1. Okładka przedstawia żołnierzo-robota z głową dyni (symbol Helloween), który gra na gitarze podobnej do tej, której do dziś używa Michael Weikath – gitarzysta tego zespołu. Tytułowa piosenka grana jest przez zespół na większości koncertów.

W październiku 2007 roku ukazał się kolejny album - Gambling with the Devil. W USA album trafia do sprzedaży 23., w Niemczech 3 dni później, a w reszcie Europy 29 października.
Kolejny album, zatytułowany 7 Sinners wydany został 31 października 2010 (Halloween). Sami artyści przyznają, że jest to jeden z najcięższych albumów w historii zespołu. W trasie koncertowej, zaplanowanej na końcówkę 2010 i początek 2011 roku z fińskim zespołem Stratovarius oraz szwedzkim Avatar Helloween dwukrotnie zagrał w Polsce - 17 grudnia w warszawskiej Stodole i dzień później w krakowskim Studio.
Dr. Stein – trzeci singel niemieckiej grupy power metalowej Helloween. Wydany został w 1988 roku. Służył do promocji albumu Keeper of the Seven Keys Part 2. Okładka albumu przedstawia szalonego doktora w swoim niemniej szalonym laboratorium.
Chameleon to album zespołu Helloween. Jest to ostatnia płyta, na której słyszymy Michaela Kiske (po tym albumie odszedł z zespołu) oraz Ingo Schwichtenberga (zginął 8 marca 1995). Na płytę chyba największy wpływ miał Michael Kiske, który napisał większość tekstów.

W roku 2011 wystąpili w Polsce na Przystanku Woodstock

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)