|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Wyniki międzynarodowych badań wskazują, że organizmy występujące w regionie Antarktyki nie są zbyt chętne, by przystosowywać się do zmian w środowisku. Badania przeprowadzone przez 200 naukowców z 15 krajów stanowią punkt kulminacyjny 7-miesięcznej ekspedycji Insty... Metoda Maksymalnego Wiarygodnego Wezbrania (MWW) pozwala na obliczanie największego możliwego stanu rzeki w zależności od warunków, jakie panują na danym obszarze. Ów bardzo duży przepływ nie może służyć jako podstawa projektowania obiektów w hydrologii inżynierskiej. Jednak można tę metodę stosować jak... Cztery europejskie jeziora: węgierski Balaton, Garda we Włoszech, austriacko-węgierski Neusiedl i polskie Jezioro Charzykowskie są badane w ramach europejskiego programu EULAKES. Naukowcy sprawdzają, jakie czynniki mają wpływ m.in. na jakość wody i bioróżnorodność ... Pod względem genetycznym autyzm może być odwrotnością schizofrenii - informuje "New Scientist".
Choć autyzm opisano sto lat temu jako postać schizofrenii, nie było na to dowodów. Teraz Bernard Crespi, biolog ewolucyjny z Simo... Wyniki nowych badań sfinansowanych ze środków unijnych pokazują, że stale rosnąca presja na opracowywanie wyników w formie gotowej do publikacji może niekorzystnie wpływać na jakość badań naukowych. Źródłem wsparcia prac był projekt OBJECTIVE SCIENCE ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 HelokrenCzy wiesz że...? Jezioro Kielarskie - płytkie, eutroficzne jezioro typu stawowego, położone koło wsi Ruś na Pojezierzu Olsztyńskim. Powierzchnia 49 ha, głębokość do 2 m, dno muliste. Linia brzegowa dobrze rozwinięta, tworzy półwyspy i zatoki. Roślinność wodna silnie rozwinięta: helofity (trzcina, sitowie, pałka wodna) zajmuje ok. 25% powierzchni, elodeidy (rogatek, rdestnice) - ok. 30% powierzchni jeziora. Fauna (od łac. Faunus - bóg trzód i pasterzy) – ogólne określenie na wszystkie gatunki zwierząt na danym obszarze (np. fauna Polski) lub w danym środowisku (fauna sawannowa), a także okresie geologicznym (np. fauna kambryjska). Badanie fauny pozostaje w gestii faunistyki, ale korzystają z niego również inne dziedziny biologii, np. ekologia i etologia, natomiast odkrycia faunistyki są systematyzowane przez systematykę. 
 
Helokren - typ źródła, charakteryzujący się powolnym wyciekaniem wód podziemnych na powierzchnię. Helokreny nazywane są też jako: wysięki, wykapy. Helokren to typowe źródło nizinne o specyficznych warunkach i specyficznej faunie. Wypływająca woda tworzy cienką warstewkę wody (grubości od 1 do kilku milimetrów), stwarzają unikalne warunki siedliskowe. Zespół organizmów zasiedlających źródliska (krenon) helokrenowe to w większości gatunki ze specyficznymi przystosowaniami, m.in. licznymi włoskami, rzęskami. Do typowych krenobiontów żyjących w helokrenach można zaliczyć chruściki: Parachiona picicornis, Crunoecia irrorata, Beraea pullata, Ernodes vicinus, Ernodes articularis, Potamophylax nigricornis, wiele gatunków widelnic, wypławków, ślimaków, wodopójek, chrząszczy wodnych, muchówek. Wysięk (helokren) - miejsce słabego, nieskoncentrowanego wypływu wód gruntowych na powierzchnię terenu. Zazwyczaj woda ta pozbawiona jest odpływu, wskutek tego teren wysięku jest zawilgocony lub zabagniony. Wysączająca się woda powoduje zawilgocenie terenu i nie ma widocznego odpływu na zewnątrz, lecz paruje lub ponownie infiltruje. Stąd wyróżnia się wysięki ewaporacyjne, infiltracyjne i infiltracyjno-ewaporacyjne. Wysięki mogą być stałe lub okresowe.
Źródło – naturalny, skoncentrowany, samoczynny wypływ wody podziemnej na powierzchnię Ziemi. W hydrobiologii strefa źródliskowa określana jest nazwą krenal, dzielący się na eukrenal (źródło właściwe) i hypokrenal (strefę odpływu źródła), natomiast organizmy je zamieszkujące to krenon.
Czy wiesz że...? beta Parachiona picicornis - owad z rodziny bagiennikowatych (Limnephilidae) z rzędu Trichoptera (chruściki), larwy żyją w środowisku wodnym, w źródliskach (zob. źródło, krenobiont). Starsze stadia larwalne wychodzą na ląd, gdzie następuje przepoczwarczenie. Postacie dorosłe - imagines - żyją w środowisku lądowym, przypominają swoim wyglądem ćmy.
Krenon – zespół organizmów zasiedlających źródła (krenal). W skład krenonu wchodzą wyspecjalizowane krenobionty (np. Parachiona picicornis, Crunoecia irrorata), gatunki preferujące źródła (krenofile) (np. Plectrocnemia conspersa, Potamophylax nigricornis), jak i gatunki wód podziemnych (stygofauna).
Potamophylax nigricornis - chruścik z rodziny Limnephilidae, krenofil związany ze źródłami helokrenowymi, hypokrenalem i epirhitralem. Larwy dochodzące do wielkości 2,5 cm budują domki z ziaren piasku oraz fragmentów butwiejących liści. Na głowie i tułowiu larw występują liczne szczeciny, ułatwiające życie w cienkiej warstewce wody (dzięki napięciu powierzchniowemu woda otacza owada "wystającego" z wody). Jakkolwiek gatunek spotykany stosunkowo często, to nigdy w dużych liczebnościach.
Łyna (ros. Лава, Ława, niem. Alle, prus. Alna) – rzeka w północno-wschodniej Polsce (województwo warmińsko-mazurskie) i Rosji (Obwód kaliningradzki). Lewy dopływ Pregoły. Płynie przez Pojezierze Olsztyńskie i Nizinę Sępopolską.
Wykap - wypływ kroplisty, forma naturalnego wypływu wody, polegająca na skapywaniu pojedynczych kropli. Występuje zazwyczaj na wychodniach skał zbudowanych z warstw o różnej przepuszczalności.
Limnokren – (od. limno – jezioro, kren – źródło) typ źródła, charakteryzujący się tym, że wypływająca woda podziemna gromadzi się w małej niecce, tworząc mały zbiorniczek wody stagnującej. Jakkolwiek limnokren zewnętrznie przypomina mały staw lub zbiornik okresowy to odznacza się specyficznymi warunkami siedliskowymi: stosunkowo niską i stała temperaturą wody (skutek wypływu wód podziemnych) oraz trwałością zbiornika (odróżnia to go od wiosennych zbiorników okresowych).
Wywierzysko, reokren – typ źródła o silnym wypływie. Najczęściej występuje w regionach górskich. Jest to przeważnie źródło typu wokluzyjskiego (od Vaucluse – miasto we Francji) – nazwa źródła, w którym wypływają na powierzchnię wody podziemne na obszarach krasowych. Wydajność takiego źródła może być znaczna, jeśli jest mniejsza od ilości wody wpływającej do ponoru (wchłonu) jest to ujemny bilans zlewni. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
