|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Dzieci, które doznały przemocy psychicznej, fizycznej lub seksualnej częściej cierpią z powodu niewyjaśnionych bólów brzucha, nudności i wymiotów niż dzieci, które nie miały podobnych doświadczeń - wynika z badan amerykańskich, które publikuje pismo "... Polacy, obok Litwinów i Łotyszy, piją najmniej alkoholu spośród narodów UE. Jednak przez ostatnie trzy lata ponad dwukrotnie (do 19 proc.) wzrosła liczba Polaków pijących 2-3 razy w tygodniu - wynika z raportu Eurobarometru. Z sondażu, przeprowadzonego... Kobiety w Polsce dwukrotnie częściej chodzą do stomatologa niż do ginekologa; co czwarta Polka nie wykonuje regularnie cytologii, a mammografię robi często pod wpływem wiadomości, że znana jej osoba zachorowała na raka piersi. Z badania przeprowadzonego przez Mi... W 2008 roku rynek stomatologiczny w Unii Europejskiej zwiększył obroty w stosunku do minionego o blisko 8%. Sam polski rynek wart jest obecnie grubo ponad 300 milionów euro rocznie. Razem z tym wzrostem, wzrosły także oczekiwania wobec gabinetów stomatologic... Niektóre komórki układu immunologicznego mogłyby wyjaśnić, dlaczego młody człowiek jest bardziej zagrożony wariantem choroby Creutzfeldta-Jakoba (vCJD) niż osoba starsza. Odkrycia, opublikowane w czasopiśmie Journal of Immunology, mogłyby ostateczn...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
HemisekcjaCzy wiesz że...? Znieczulenie regionalne (znieczulenie miejscowe, znieczulenie przewodowe) - metoda blokowania odczuwania bólu ostrego lub przewlekłego, polegająca na odwracalnym przerwaniu przewodnictwa nerwowego w pniach nerwowych zaopatrujących określoną okolicę ciała. Znieczulenie miejscowe umożliwia bezbolesne przeprowadzenie zabiegów chirurgicznych, stomatologicznych i diagnostycznych bez narażenie pacjenta na silny ból towarzyszący tym zabiegom. Podczas zabiegu, przeprowadzanego pod znieczuleniem miejscowym pacjent pozostaje świadomy (funkcje mózgu są zachowane). Jama ustna (łac. cavum oris) - początkowy odcinek przewodu pokarmowego i oddechowego. Na jamę ustną składa się przedsionek jamy ustnej i jama ustna właściwa, które oddzielone od siebie są łukami zębowymi żuchwy i szczęki. Przedsionek jamy ustnej ograniczony jest od przodu częścią śluzową wargi górnej i dolnej, od tyłu łukami zębowymi oraz wyrostkami zębodołowymi pokrytymi dziąsłami, od góry i od dołu zachyłkami błony śluzowej, od której odchodzi wędzidełko górne i dolne. Jama ustna właściwa ograniczona jest od przodu i bocznie łukami zębowymi oraz wyrostkami zębodołowymi pokrytymi dziąsłami, od góry przez podniebienie (w początkowym odcinku podniebienie twarde - kostne, w tylnym odcinku przez podniebienie miękkie), od tyłu przez wały: podniebienno-językowe i podniebienno-gardłowe (łac. plica palatoglossus et plica palatopharungeus), od dołu zaś przez przeponę jamy ustnej (łac. diaphragma cavum oris), na której spoczywa język (grec.) glossus (łac.) lingua). Hemisekcja - zabieg stomatologiczny przeprowadzany w zębach wielokorzeniowych (najczęściej zęby trzonowe) zniszczonych i złamanych, często ze stanem zapalnym. Zabieg polega na separacji i usunięciu w znieczuleniu miejscowym jednego (lub więcej) korzenia zęba wraz z częścią korony zęba, przy pozostawieniu w jamie ustnej pozostałych korzeni. Najczęściej przeprowadzany łącznie z osteotomią. Taki ząb najczęściej wymaga odbudowy protetycznej. Osteotomia – w ortopedii i chirurgii urazowej działanie polegające na przecięciu kości. Może ono mieć na celu poprawę kształtu kości, jej skrócenie lub wydłużenie (np. w aparacie Ilizarowa lub orthofix), poprawę mechaniki znajdującego się w pobliżu stawu lub korekcję osi kończyny.
Zęby trzonowe (łac. dentes molares) – rodzaj zębów występujących u ssaków, w tym człowieka – w uzębieniu stałym. Położone są najbardziej z tyłu ze wszystkich zębów jamy ustnej. Górne i dolne zęby trzonowe różnią się znacznie. Posiadają 2 lub 3 korzenie i wiele guzków. Ostatni trzonowiec, często nie występujący i bardzo zmienny, to tzw. ząb mądrości. Zabieg ten wskazany jest, gdy występują zmiany okołowierzchołkowe przy korzeniach, kiedy leczenie endodontyczne nie jest już możliwe. Kolejnymi wskazaniami są problemy periodontologiczne (np. ubytek kości) i złamanie pionowe zęba i/lub korzenia. Proteza - sztuczne uzupełnienie (aparat, przyrząd) brakującej części ciała lub narządu. Najczęściej w użyciu znajdują się protezy stomatologiczne, ortopedyczne, rzadziej kosmetyczne, służące celom estetycznym (sztuczna gałka oczna, małżowina uszna, pierś, sztuczny nos). Protezy ortopedyczne, zwykle kinetyczne, zastępują zarówno pod względem kształtu, jak i funkcji motorycznej utraconą lub porażoną kończynę. Na szeroką skalę w kardiochirurgii używa się protez zastawek serca, są także stosowane protezy naczyniowe wykorzystywane w chirurgii naczyniowej: protezy różnych odcinków aorty i naczyń tętniczych oraz żylnych. W wielu ośrodkach świata są prowadzone prace nad protezą serca, która mogłaby być wszczepiona do klatki piersiowej i zastąpić czynności serca. Biomimetycy pracują obecnie nad protezą, która połączyła by ludzką tkankę z częściami mechanicznymi. Zdrową część zastąpiono by systemem mechanicznym. Wywołuje to też problem moralny, który nie jest jeszcze rozstrzygnięty.
Zęby (łac. dentes) – złożone, twarde twory anatomiczne. Stanowią element układu trawienia. Znajdują się w jamie ustnej. Służą do rozdrabniania pożywienia. U człowieka charakteryzują się: difiodontyzmem (zęby mleczne i zęby stałe), tekodontyzmem, heterodontyzmem. Siekacze służą do odgryzania kęsów, kły do chwytania i przytrzymywania pokarmu, zęby trzonowe i przedtrzonowe do jego miażdżenia i rozcierania. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |