Krew (łac. sanguis, gr. αἷμα, haima) – płyn ustrojowy, który za pośrednictwem układu krążenia pełni funkcję transportową, oraz zapewnia komunikację pomiędzy poszczególnymi układami organizmu. Krew jest płynną tkanką łączną, krążącą w naczyniach krwionośnych (układ krwionośny zamknięty) lub w jamie ciała (układ krwionośny otwarty). W szerokiej definicji obejmuje krew obwodową i tkankę krwiotwórczą, a w wąskiej tylko tę pierwszą. Jako jedyna (wraz z limfą) występuje w stanie płynnym. Dziedzina medycyny zajmująca się krwią to hematologia.

Bezkręgowce (Invertebrata) – zespół wszystkich grup zwierzęcych o rozmaitych planach budowy i różnym pochodzeniu, przeciwstawiany potocznie kręgowcom (Vertebrata). Jest to sztuczna jednostka systematyczna grupująca zwierzęta wielokomórkowe (Metazoa), wyodrębniane na podstawie negatywnej cechy diagnostycznej – braku szkieletu wewnętrznego (osiowego) w postaci kręgosłupa i czaszki. Pozostałe cechy, którymi określa się bezkręgowce nie są jednoznaczne. Do bezkręgowców należy 97–99% współcześnie występujących zwierząt. Liczba opisanych gatunków przekracza 1 milion.

Hemoerytryna – barwnik oddechowy (oligomer) niektórych wieloszczetów, ramienionogów, sikwiaków, pierścienic i niezmogowców. Pod względem chemicznym jest metaloproteiną zbudowaną z 1-8 łańcuchów peptydowych połączonych z atomem żelaza na drugim stopniu utlenienia (Fe), w przeciwieństwie do hemoglobiny, hemoerytryna nie zawiera układów hemu, po połączeniu z O2 w reakcji utlenienia przybiera barwę fioletoworóżową. Po raz pierwszy została wyizolowana z metanotroficznych bakterii Methylococcus capsulatus. W mięśniach morskich bezkręgowców występuje jako Miohemoerytryna.

Płyn ustrojowy – roztwór substancji koloidalnych, elektrolitowych i nieelektrolitowych. Występuje w komórkach i pozakomórkowych przestrzeniach komórki (przede wszystkim w układzie limfatycznym).

Defenzyny to grupa małych (15-20 aminokwasów), bogatych w cysteinę białek kationowych występujących w komórkach żernych kręgowców (szczególnie w ziarnistościach azurofilnych neutrofili), aktywnych wobec bakterii, grzybów i opłaszczonych wirusów.

Cekropiny - peptydy antydrobnoustrojowe po raz pierwszy opisane u ćmy Hyalophora cecropia. Peptydy te wyizolowano również od ssaków. Są to białka o ciężarze cząsteczkowym = 4203.4g/mol, zbudowane z 34-39 aminokwasów, posiadają dwie α-helisy. Wyróżniamy cekropiny: cekropinę A (KWKLFKKIEKVGQNIRDGIIIKAGPAVAVVGQATQIAK) i cekropinę B (KWKVFKKIEKMGRNIRNGIVKAGPAIAVLGEAKAL), cekropinę P1 (wyizolowana z jelita świń). Cekropiny są aktywne wobec bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych. Zarówno cekropina A, jak i cekropina B wykazują właściwości cytolityczne w stosunku do kilku różnych linii komórek nowotworowych, przy czym nie powodują niszczenia prawidłowych komórek fibroblastów, limfocytów i erytrocytów. Suttman i wsp. wykazali, że cekropiny A i B wykazują dużą toksyczność względem komórek raka pęcherza moczowego z niewielkim efektem toksycznym w stosunku do komórek prawidłowych fibroblastów. Badania Madera wykazały, że skojarzenie cekropiny A z 5-fluorouracylem przynosi dodatkowy efekt cytotoksyczny przeciwko komórkom ostrej białaczki limfatycznej i może być zastosowana w terapii przeciwnowotworowej.

Wstężnice (Nemertea), wstężniaki (Nemertini lub Nemertina) – typ morskich zwierząt bezkręgowych o bardzo długim, robakokształtnym, obłym lub płaskim, nieczłonowanym ciele.