Henrik Larsson MBE (wym. [ˈhɛnrɪk ˈlɑːʂɔn]; ur. 20 września 1971 w Helsingborgu) – szwedzki piłkarz, grający na pozycji napastnika, a obecnie trener szwedzkiego drugoligowca Landskrona BoIS.

W 2004 roku został nominowany przez Szwedzką Federacją Piłkarską jako najlepszy szwedzki gracz ostatnich 50 lat.

Larsson jest synem marynarza- imigranta z Wysp Zielonego Przylądka i Szwedki. Jest żonaty i ma dwoje dzieci: Jordan (ur. 1997) i Janice (ur. 2002).

Kariera klubowa

Hogaborgs BK oraz Helsingborgs IF

Larsson rozpoczął profesjonalną karierę piłkarza w klubie Hogaborgs BK w wieku 17 lat. Szybko jednak przeniósł się do Helsingborga. Już po pierwszym sezonie było wiadome, że Larsson nie zostanie długo w Szwecji. Jego 50 bramek w 56 występach w lidze spowodowało, że posypały się oferty z Europy. Pomimo uzgodnienia kontraktu ze szwajcarskim Grasshoppers Zurych, Larsson wybrał ofertę ostatniej chwili z Feyenoordu.

Feyenoord Rotterdam

Transfer do Feyenoordu w 1993 roku kosztował Holendrów 295 000 funtów. Dzięki bramkom i swej niecodziennej fryzurze (dredy) szybko zdobył sympatię fanów. Po czterech sezonach w Rotterdamie i dwóch Pucharach Holandii piłkarz zdecydował się na podjęcie nowego wyzwania. Jak się miało okazać była to życiowa decyzja i zwrotny moment jego kariery.

Celtic Glasgow

Celtic podpisał kontrakt z Larssonem w lipcu 1997 za sumę odstępnego 650 tys. funtów. Jego debiut w nowym klubie nie był imponujący. W meczu przeciwko Hibernianowi tracił piłkę jak amator. Mecz zakończył się porażką Celtów 2:1. Pierwszy mecz w europejskich pucharach również przyniósł Larssonowi rozczarowanie: strzelił bramkę samobójczą, jednakże jego zespół wygrał 6:2. Po niezbyt imponującym początku sezonu Larsson złapał meczowy rytm i zakończył sezon z 16 bramkami na koncie. Jego bramki pozwoliły na zdobycie Mistrzostwa Szkocji.

Jego karierę zastopowało złamanie nogi w meczu Pucharu UEFA przeciwko Olympique'owi Lyon. Larsson szybko powracał do zdrowia po kontuzji, ale szybko złapał następną kontuzję. Bez kondycji i ogrania Szwed pojechał na turniej Mistrzostw Europy w 2000 roku. Zdobył bramkę w meczu przeciwko Włochom, ale jego słaba dyspozycja odbiła się na drużynie i Szwecja nie zdołała awansować do dalszych gier.

Po przyjściu do klubu trenera Martina O’Neilla odmieniło się oblicze drużyny. Larsson zdobył aż 52 bramki we wszystkich rozgrywkach, a drużyna sięgnęła po mistrzostwo.

Fani Celticu zawsze będą pamiętać o Larssonie ze względu na jego wspaniałą skuteczność. W 315 występach zdobył 242 bramki. W 2001 roku zdobył nagrodę Złotego Buta dla najlepszego strzelca Europy za strzelenie 35 bramek w sezonie.

FC Barcelona

Larsson na zasadzie wolnego transferu przeszedł z Celtiku do Barçy w 2004 roku. Debiut w nowym zespole odbył się 29 lipca 2004. W pierwszym sezonie w Barcelonie nie występował zbyt często z powodu poważnej kontuzji, jednak zdobył kilka bramek które przyczyniły się do zdobycia tytułu Mistrza Hiszpanii przez FC Barcelonę. W 2006 r. z drużyną z Katalonii zdobył Potrójną Koronę (Mistrzostwo Hiszpanii, Superpuchar Hiszpanii i Ligę Mistrzów). Latem 2006 roku postanowił ze względów rodzinnych powrócić do Helsingborga.

Manchester United

Od 1 stycznia 2007 r. do 12 marca staje się zawodnikiem Manchesteru United na zasadzie wypożyczenia, podczas zimowej przerwy w Szwedzkiej Ekstraklasie. Na koszulce miał numer 17. Już w swoim pierwszym meczu w barwach Manchesteru zdobył bramkę w 54 minucie (strzałem prawą nogą trafia w sam róg bramki i rzuca na kolana bramkarza Gábora Király). Przeciwnikiem Man United była tego dnia drużyna Aston Villa, zaś sam mecz rozgrywany był w ramach FA Cup. "Czerwone Diabły" wygrywają 2:1.