Henry Allingham - Polski Serwis Naukowy

Henry William Allingham (ur. 6 czerwca 1896 w Clapton, wschodni Londyn, zm. 18 lipca 2009 w Ovingdean koło Brighton) – brytyjski weteran I wojny światowej, znany również z długowieczności.

Biografia

Osierocony przez ojca w 1897, został wychowany przez matkę i dziadków. Uczęszczał do London County Council School, a po jej ukończeniu podjął pracę przy produkcji instrumentów chirurgicznych na potrzeby londyńskiego szpitala St Bartholomew's Hospital. Później przeniósł się do zakładu produkującego części samochodowe.

II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).

Bitwa jutlandzka, nazywana też w Niemczech "bitwą na Skagerraku" (Skaggerakschlacht), miała miejsce w dniach od 31 maja do 1 czerwca 1916 roku. Było to jedyne starcie okrętów liniowych podczas I wojny światowej, pomiędzy niemiecką flotą liniową Hochseeflotte i brytyjską Grand Fleet. Bitwa jutlandzka była próbą realizacji idei wielkiego rozstrzygającego starcia flot liniowych, mającego się zakończyć w założeniu zniszczeniem jednej floty. Starcie nie przyniosło jednak rozstrzygnięcia i obie strony ogłosiły zwycięstwo.

Henry Allingham w 1916 roku

Henry Allingham jako niemowlę, ok. 1896 roku

Zamierzał wstąpić do wojska krótko po wybuchu I wojny światowej, pozostał jednak przy chorej matce. Po jej śmierci w 1915 został przyjęty do Royal Naval Air Service. Przez pewien czas służył na okręcie wojennym, od 1917 na froncie zachodnim. Uczestniczył m.in. w bitwie jutlandzkiej (1916), bitwie nad Sommą (1916) i trzeciej bitwie pod Ypres (1917), od późnej jesieni 1917 stacjonował koło Dunkierki. W kwietniu 1918 po przekształceniach organizacyjnych znalazł się w szeregach Royal Air Force, powstałych z połączenia Royal Naval Air Service i Royal Flying Corps.

Najstarszą osobą w historii Wielkiej Brytanii była Angielka Charlotte Marion Hughes (1877-1993), która przeżyła 115 lat i 228 dni. Najstarszym mężczyzną był Henry William Alligham, angielski weteran I wojny światowej (1896-2009), który żył 113 lat i 42 dni. Obecnie najstarszą żyjącą kobietą w Wielkiej Brytanii jest 112-letnia Angielka Violet Wood (ur. 2 września 1899). Najstarszym żyjącym mężczyzną jest 109-letni angielski pastor, Thomas Reginald Dean (ur. 4 listopada 1902).

I wojna światowa – pomiędzy od czasu wojen napoleońskich na kontynencie europejskim zakończony klęską Państw Centralnych, likwidacją mocarstw Świętego Przymierza i powstaniem w Europie Środkowej i południowej licznych państw narodowych. Mimo ogromu strat i wstrząsu nimi wywołanego wojna ta nie rozwiązała większości konfliktów, co doprowadziło do wybuchu II wojny światowej 21 lat po jej zakończeniu.

W kwietniu 1919 został przeniesiony do rezerwy. W okresie międzywojennym pracował w przedsiębiorstwie Ford, z którym pozostał związany do emerytury. Jako żołnierz rezerwy kilkakrotnie był powoływany do służby w czasie II wojny światowej.

Dzięki swojej długowieczności zyskał rozgłos na początku XXI wieku. Został uhonorowany wieloma odznaczeniami wojskowymi, m.in. francuską Legią Honorową (2003), Brytyjskim Medalem Wojennym i Medalem Zwycięstwa za udział w I wojnie światowej. Uczestniczył w szeregu uroczystości rocznicowych, m.in. jako gość honorowy na odsłonięciu pomnika RAF we wrześniu 2004 oraz obchodach 90-lecia przystąpienia Wielkiej Brytanii do wojny w sierpniu 2004 przy londyńskim Cenotafie. Był również obecny w czasie obchodów Niedzieli Pamięci w listopadzie 2005 przy Cenotafie. Był uważany za najstarszego mężczyznę w Wielkiej Brytanii (od śmierci 108-letniego Jacka Davisa w marcu 2003; ponadto w grudniu 2005 zmarł mieszkający w Wielkiej Brytanii polski weteran Jerzy Pajączkowski-Dydyński, pozostający poza oficjalnymi wykazami rekordzistów długowieczności) oraz ostatnią żyjącą osobę z grona pierwszych żołnierzy RAF. Od śmierci Francuza Maurice Floqueta w listopadzie 2006 cieszył się sławą najstarszego żyjącego mężczyzny w Europie, a od stycznia 2007, po śmierci Portorykańczyka Emiliano Mercado del Toro - najstarszego żyjącego weterana I wojny światowej.

Bitwa pod Passchendaele (znana także jako Trzecia bitwa pod Ypres) – jedna z najkrwawszych bitew I wojny światowej rozegrana pomiędzy połączonymi armiami Wielkiej Brytanii, Kanady, Południowej Afryki, ANZAC i Francji, a armią Cesarstwa Niemieckiego. Celem bitwy było przejęcie kontroli nad wioską Passchendaele (dziś Passendale), w pobliżu Ypres we Flandrii Zachodniej (Belgia). Plan Aliantów zakładał uczynienie wyłomu w liniach niemieckich, dostanie się na belgijskie wybrzeże i zajęcie znajdujących się tam baz niemieckich okrętów podwodnych.

Wraz z wybuchem I wojny światowej w 1914 roku, niemiecka armia jako pierwsza utworzyła front zachodni atakując Luksemburg oraz Belgię, następnie przejmując kontrolę nad ważnymi okręgami przemysłowymi w północnej Francji. Niemieckie postępy na froncie zostały dramatycznie zatrzymane na skutek bitwy pod Marną. W rezultacie obie strony osadziły się w wzdłuż meandrujących lini ufortyfikowanych okopów, ciągnących się od Morza Północnego do granicy szwajcarsko–francuskiej. Linia ta w zasadzie nie ulegała większym zmianom przez większość czasu trwania działań wojennych.

Jeszcze w czasie I wojny światowej ożenił się; żona Dorothy zmarła w 1970 po 53 latach małżeństwa. Henry Allingham przeżył również swoje dwie córki (mimo że obie zmarły w wieku ponad 80 lat). Do grudnia 2005 doczekał się 5 wnuków i 12 prawnuków, mieszkających w USA.

Henry Allingham pobił rekord długowieczności Johna Evansa (1877-1990) i był najdłużej żyjącym mężczyzną w historii Wielkiej Brytanii. Po śmierci Tomoji Tanabe, 19 czerwca 2009 roku stał się najstarszym żyjącym mężczyzną na świecie. Po Florrie Baldwin był drugim najstarszym człowiekiem w Wielkiej Brytanii. Oprócz Angielki starszych od niego było jeszcze dziewięć kobiet, więc Allingham zajmował jedenaste miejsce na liście najstarszych żyjących ludzi na świecie. W chwili śmierci miał 113 lat i 42 dni.

Cenotaf albo kenotaf (gr. kenotaphion – pusty grób) – symboliczny grobowiec wznoszony w starożytnym Egipcie, Grecji i Rzymie, a w epoce nowożytnej w Indiach.

Emiliano Mercado del Toro (ur. 21 sierpnia 1891 w Cabo Rojo, zm. 24 stycznia 2007 w Isabela), Portorykańczyk, znany z długowieczności, uznawany za najstarszego żyjącego mężczyznę po śmierci Amerykanina Freda Hale w listopadzie 2004. W grudniu 2006 po śmierci Amerykanki Elizabeth Bolden przeszedł na niego tytuł najstarszego żyjącego człowieka na świecie.

Po jego śmierci tytuł najstarszego żyjącego mężczyzny na świecie przypadł Amerykaninowi Walterowi Breuningowi.

Zobacz też

Harry Patch

Najstarsi ludzie

Lista najstarszych ludzi w Wielkiej Brytanii

Linki zewnętrzne

BBC o 109. urodzinach Allinghama

Przypisy

World's oldest man Henry Allingham dies (ang.). [dostęp 2011-10-01].

Tomoji Tanabe, jap. 田鍋友時 (ur. 18 września 1895 w Miyakonojo, prefektura Miyazaki, zm. 19 czerwca 2009 w Miyakonojo) - Japończyk znany z długowieczności. Według badaczy z ośrodka Gerontology Research Group oraz ekspertów Księgi Rekordów Guinessa od 24 stycznia 2007 do 19 czerwca 2009 był najstarszym żyjącym mężczyzną na świecie. Znalazł się na 91. miejscu na liście najdłużej żyjących ludzi oraz na 10. spośród najdłużej żyjących mężczyzn w historii, których datę urodzenia odpowiednio zweryfikowano.

Oto lista osób, które mają ponad 110 lat, czyli tzw. superstulatków. Przypuszcza się, że na świecie żyje ok. 300-400 takich ludzi, jednak wiek tylko nielicznych udaje się udokumentować. Amerykańska grupa badawcza Gerontology Research Group z siedzibą w Los Angeles zajmuje się uwierzytelnianiem wieku superstulatków.