Henryk Alber - Polski Serwis Naukowy

Henryk Alber, właściwie Serafinowicz (ur. 3 czerwca 1948 w Otwocku, zm. 11 stycznia 2008 w Warszawie) – polski gitarzysta, kompozytor, aranżer i pedagog.

Uczęszczał do Średniej Szkoły Muzycznej w Warszawie, gdzie uczył się gry na puzonie i gitarze.

Debiutował w 1969 roku, zdobywając I nagrodę w Konkursie Gry na Gitarze Klasycznej w Łodzi. W latach 70. współpracował z Januszem Stroblem (od 1971), tworząc Duet Gitar Klasycznych Alber-Strobel. W tym czasie pracował też jako kompozytor piosenek takich jak między innym "Zaproście mnie do stołu" oraz utworów instrumentalnych. W 1970 r. został członkiem Stowarzyszenia Światowej Młodzieży Muzycznej.

Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.

Australia (Związek Australijski, Commonwealth of Australia) – kraj położony na półkuli południowej, obejmujący najmniejszy kontynent świata, wyspę Tasmanię i inne znacznie mniejsze wyspy na Oceanie Indyjskim i Spokojnym. Australia na powierzchni nie sąsiaduje z żadnym krajem, natomiast poprzez morza krajami sąsiadującymi z Australią na północy są: Indonezja, Timor Wschodni i Papua-Nowa Gwinea; na północnym wschodzie: Wyspy Salomona, Vanuatu oraz Nowa Kaledonia; na południowym wschodzie: Nowa Zelandia. Australia jest jedynym państwem, które jest również kontynentem.

W roku 1983 założył nowy duet gitarowy z Andrzejem Wyrzykowskim (Duet Gitar Klasycznych).

Jako kompozytor i aranżer współpracował z wieloma polskimi muzykami, m.in. z Elżbietą Wojnowską i Grażyną Orszt, która została jego żoną i muzą, syn - Bartek Alber. Najdłuższą (1985-2002) i najbardziej owocną współpracę nawiązał z Edytą Geppert, której towarzyszył także jako akompaniator. Napisał także muzykę do kilku piosenek Agnieszki Osieckiej: "Chinka i książę", "Dobre stare buty", "Nad Warszawą", "Słodkie morze", "Stare łzy", "Żywiciele, zbawiciele"

Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu (KFPP OPOLE) – polski festiwal muzyczny organizowany corocznie w Opolu, zwykle w czerwcu. Stanowi podsumowanie sezonu artystycznego (od Opola do Opola) polskiego środowiska twórców i wykonawców piosenek.

Kwiaty polskie to poemat dygresyjny autorstwa Juliana Tuwima, pisany od roku 1940 do śmierci poety (1953 r.). Ocenzurowany tom I dzieła ukazał się w 1949 r.

Tworzył też muzykę teatralną dla kabaretu i teatru studenckiego Stodoła w Warszawie oraz warszawskiego Teatru Stara Prochownia.

Koncertował w wielu krajach Europy, ośrodkach polonijnych Stanów Zjednoczonych, Kanady, Australii, Tajlandii.

Zmarł po ciężkiej chorobie.

Dyskografia

Edyta Geppert, Historie prawdziwe, LP, ZPR (reedycja CD ZPR Rec.)

1988 Alber, LP, Muza

Nagrody

1969 – I Nagroda na Konkursie Gry na Gitarze Klasycznej w Łodzi

1974 – Nagroda Główna na Festiwalu Piosenki i Piosenkarzy Studenckich w Krakowie za kompozycję do utworu Zaproście mnie do stołu

1974 – Nagroda Główna na Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu za kompozycję jw.

1974 – I Nagroda na Festiwalu Teatrów Akademickich za muzykę do Kwiatów polskich

1975 – I Nagroda na Olsztyńskich Spotkaniach Zamkowych za muzykę do tekstu Rzuciłabym to wszystko (wiersz Juliana Tuwima)

Wybrane kompozycje

Piosenki

Gdy uznamy, że to już (tekst: Jan Wołek)

Rzuciłabym to wszystko (tekst: Julian Tuwim)

Słynne gładkie "ł" (tekst: J. Wołek)

Stare łzy (tekst: Agnieszka Osiecka)

Wycieczki w głąb własnego snu (tekst: Marcin Wolski)

Zaproście mnie do stołu (tekst: Włodzimierz Szymanowicz)

Życie moje (tekst: Andrzej Bursa)

A u nas bez zmian (tekst: Grażyna Orlińska)

Muzyka teatralna

Niebieska komedia

Kwiaty polskie

Przypisy

Polska Fundacja Muzyczna: Kalendarium – Czerwiec (pol.). pfm.pl. [dostęp 2010-10-04].

Bibliografia

Wolański R., Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Warszawa 1995, Agencja Wydawnicza MOREX, ISBN 83-86848-05-7, tu hasło Henryk Alber, s. 3.