Henryk II (ur. 29 lipca 1166, zm. 10 września 1197 w Akce) – hrabia Szampanii od 1181 r., niekoronowany władca Królestwa Jerozolimskiego od 1192 r. (jako Henryk I).

Był najstarszym synem hrabiego Szampanii Henryka I i Marii, córki króla Francji Ludwika VII i Eleonory, córki Wilhelma X, księcia Akwitanii. Był siostrzeńcem królów Francji i Anglii, Filipa Augusta i Ryszarda Lwie Serce.

Wyprawa krzyżowa

Tytuł hrabiego Szampanii odziedziczył po śmierci swojego ojca w 1181 r. Do 1187 r. sprawował rządy pod regencją swojej matki. W 1190 r. Henryk wyruszył na wyprawę krzyżową prowadząc 55 rycerzy i 2000 piechoty. Swoim następcą w Szampanii wyznaczył swojego młodszego brata, Tybalda. Henryk przybył pod oblężoną Akkę przed głównymi wodzami krucjaty - Ryszardem Lwie Serce i Filipem Augustem, i stał się jednym z wodzów armii łacinników oblegającej miasto. Na początku 1191 r. ciężko zachorował i obawiano się, że nie wyzdrowieje. Pozostał w Outremer po zdobyciu Akki i odpłynięciu króla Filipa. Brał udział w bitwie pod Arsuf.

W tym okresie Henryk stał się jednym z zaufanych ludzi Ryszarda Lwie Serce. W kwietniu 1192 r. wyruszył z Akki jako wysłannik Ryszarda do Tyru, aby poinformować markiza Konrada z Montferratu o wybraniu go królem Jerozolimy. Kilka dni po wyjeździe Henryka z Tyru Konrad został zamordowany przez asasynów. Dwa dni po morderstwie Henryk ponownie przybył do Tyru, gdzie szybko został zaręczony z wdową po Konradzie, królową Izabelą (1170 - 1205), córką króla Amalryka I i Marii Komneny, córki protosebastosa Jana Dukasa Komnena. Ślub odbył się 8 dni po zabójstwie Konrada, 5 maja 1192 r. Henryk nigdy nie został koronowany na króla Jerozolimy, przyjął tytuł "seniora Królestwa Jerozolimskiego".