Henryk I - król Francji - Polski Serwis Naukowy

Henryk I (ur. 4 maja 1008 r. w Reims, zm. 4 sierpnia 1060 r. w Vitry-aux-Loges), król Francji w latach 1031-1060 (koronowany w 1027), książę Burgundii 1016-1032). Syn Roberta II Pobożnego z dynastii Kapetyngów i Konstancji Prowansalskiej.

Urodził się w Reims. Został koronowany na króla w katedrze w Reims, 14 maja 1027 - według tradycji kapetyńskiej, kiedy jego ojciec wciąż żył. Jego rządy podobnie jak rządy jego poprzedników były naznaczone przez walki terytorialne. W 1025 Henryk przyłączył się do brata Roberta wspieranego przez ich matkę, który zbuntował się przeciwko ich ojcu. Robert ostatecznie został królem i po śmierci ojca musiał sam uporać się z niedawno sprzymierzonym z nim bratem. W 1032 Henryk dał Robertowi Burgundię, którą sam w 1016 otrzymał od ojca.

Jarosław I Mądry (ukr. Ярослав Мудрий, ros. Ярослав Мудрый) (ur. 978 – zm. 20 lutego 1054) – pochodził z dynastii Rurykowiczów, syn i następca Włodzimierza Wielkiego i Rognedy, wielki książę Rusi Kijowskiej od 1016.

Konrad II (Konrad Starszy) (ur. ok. 990 r.; zm. 4 czerwca 1039 r. w Utrechcie) – król Niemiec od 1024 r., król Włoch od 1026 r., cesarz rzymski od 1027 r. i król Burgundii od 1032 r. Pierwszy władca niemiecki z dynastii salickiej. Konrad kontynuował działania swojego poprzednika Henryka II dążąc do powiększenia potęgi Rzeszy. Starał się o wzrost znaczenia niemieckiego kościoła i równocześnie unikał konfliktu z papieżem. Mimo kilku buntów jego władza nigdy nie była poważnie zagrożona. Konrad zabezpieczył północne i wschodnie granice Rzeszy częściowo poprzez ustępstwa terytorialne. Przyłączając Burgundię powiększył terytorium państwa.

Henryk I zmarł w 1060 w Vitry-en-Brie i został pochowany w bazylice Saint-Denis. Jego następcą został najstarszy syn Filip I (1060-1108), wówczas 7-letni. Regentką w imieniu Filipa została królowa-wdowa.

Małżeństwa i potomstwo

Henryk miał 3 żony:

Matylda (zm. 1034), córka cesarza Konrada II

od 1043 Matylda (zm. 1044) córka Liudolfa, margrabiego Fryzji

Anna Kijowska (ur. 1024 - zm. 1076), córka Jarosława Mądrego - wielkiego księcia kijowskiego. Poślubiona 19 maja 1051 w Reims. Z nią doczekał się czworga dzieci:

Filip I (ur. 1053 - zm. 1108) - król Francji (1060-1108, koronowany w 1059)

Robert (ur. 1054 - zm. 1063)

Emma (ur. 1055 - zm. 1109)

Hugo de Vermandois (ur. 1057 - zm. 1102) - hrabia Vermandois i Valois, jeden z przywódców I krucjaty.

Przypisy

Stomma, Ludwik Wzloty i upadki królów Francji sposobem antropologicznym wyłożone, wyd I: Łódź 1991, Wyd. Łódzkie, 1991, s. 20, ISBN 83-218-0898-0

Zobacz też

Kapetyngowie, Historia Francji.

W starożytności tereny obecnej Francji były pod panowaniem Rzymian. Początki niepodległej Francji sięgają czasów rozpadu państwa Franków. Pierwszym władcą terenów francuskich został Karol II Łysy. Jego panowanie zapoczątkowało ponad tysiącletni okres monarchii w historii Francji. Pierwszy raz panowanie monarchii skończyło się wraz z wybuchem Rewolucji Francuskiej. A po jej upadku kilkunastoletnim panowaniem cesarza Napoleona. Po jego upadku doszło na krótko do restauracji monarchii i ogłoszenia II Republiki która trwała do czasu obalenia Napoleona III. Po którego obaleniu proklamowano III republikę. Istniała ona do 1946 roku gdy wprowadzono nową konstytucję. Po kolejnej zmianie konstytucji w 1958 roku Francja istnieje jako V Republika Francuska.

Bazylika Saint Denis (fr. basilique Saint-Denis) – nekropolia królów francuskich, w której zostali pochowani prawie wszyscy monarchowie francuscy. Bazylika znajduje się w mieście o tej samej nazwie, które jest obecnie północnym przedmieściem Paryża.