Henryk Muszyński - Polski Serwis Naukowy

Henryk Józef Muszyński (ur. 20 marca 1933 w Kościerzynie) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy chełmiński w latach 1985–1987, biskup diecezjalny włocławski w latach 1987–1992, arcybiskup metropolita gnieźnieński w latach 1992–2010, prymas Polski w latach 2009–2010, od 2010 arcybiskup senior gnieźnieński i prymas senior Polski.

Archidiecezja warszawska – jedna z 14 archidiecezji obrządku łacińskiego w polskim Kościele katolickim ustanowiona diecezją metropolii poznańskiej w 1797 (erygowana 19 października 1798 przez papieża Piusa VI bullą Ad universam agri Dominici curam), ustanowiona archidiecezją 12 sierpnia 1818 przez papieża Piusa VII bullą Militantis Ecclesiae regimini, związana unią personalną z archidiecezją gnieźnieńską (1946-1992).
Gołańcz – miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie wągrowieckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Gołańcz. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. pilskiego.

Biografia

Dzieciństwo

Urodził się 20 marca 1933 w Kościerzynie jako syn Franciszka i Marii Muszyńskich. Wychowywany był w atmosferze głęboko religijnej. Z początkiem II wojny światowej całą rodzinę ewakuowano do samego Bugu. Wstrząsające wieści, które docierały ze wschodu, sprawiły, że nie zdecydowała się ona na jego przekroczenie. Matka wraz z dziećmi wróciła do rodzinnej wsi Wysin, niedaleko Kościerzyny, gdzie pozostali przez całą okupację. Ojciec ukrywał się przez wojnę do czasu zakończenia akcji specjalnych, mających na celu wymordowanie polskiej inteligencji na Pomorzu.

Diecezja chełmińska została utworzona 28 lipca 1243 roku decyzją legata papieskiego Wilhelma z Modeny, a zniesiona bullą papieża Jana Pawła II z 25 marca 1992 r.
Język grecki albo greka — język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi.

Wykształcenie

Po wojnie rozpoczął naukę w Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Józefa Wybickiego w Kościerzynie. W 1951 rozpoczął studia w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie. Święcenia kapłańskie otrzymał 28 kwietnia 1957 w katedrze pelplińskiej z rąk Kazimierza Kowalskiego, biskupa diecezjalnego chełmińskiego.

Arcybiskup (gr. αρχή, arché - pierwszeństwo, gr. επίσκοπος, epískopos - nadzorca, biskup) – tytuł honorowy lub urząd nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezja), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa ("ad personam").
II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).

W 1960 został skierowany na studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie w 1963 obronił pracę licencjacką Zwrot czynić prawdę w pismach św. Jana. W 1963 rozpoczął studia w Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie, gdzie w 1964 obronił pracę licencjacką Barabbas – oder Jesus – Barabbas? Textkritische Untersuchung zur Authentizität von Mt 27,16-17. W 1965 rozpoczął studia w Studium Biblicum Franciscanum w Jerozolimie, gdzie w 1967 obronił pracę doktorską Der Fundamentbegriff im Alten Testament. Archäologie und Exegese. W latach 1967–1968 odbył studium i badania naukowe w Instytucie Badań Qumrańskich w Heidelbergu. W 1973 obronił w Rzymie pracę doktorską Fundament, Bild und Metapher in den Handschriften aus Qumran. Studium zur Vorgeschichte des ntl. Begriffs themelios i rozpoczął prace nad rozprawą habilitacyjną Chrystus – fundament i kamień węgielny Kościoła w świetle tekstów qumrańskich, którą obronił w 1979. W 1986 został profesorem nadzwyczajnym.

Istnieją spory co do liczby papieży i antypapieży w historii. Wymienia się od 36 do 43 antypapieży. W roku 1942 kardynał Giovanni Mercati, prefekt Archiwów Watykanu, stworzył listę papieży, która od tamtej pory została oficjalnie uznana przez Kościół katolicki. Zamieszczona poniżej lista jest zgodna z listą Mercatiego.
Papieska Rada do spraw Popierania Jedności Chrześcijan - jedna z dykasterii kurii rzymskiej prowadząca w imieniu Kościoła katolickiego działalność ekumeniczną.

Biskupstwo

23 lutego 1985 został mianowany biskupem pomocniczym diecezji chełmińskiej i biskupem tytularnym Villa Regis. 25 marca 1985 w katedrze pelplińskiej otrzymał sakrę biskupią z rąk kardynała Józefa Glempa. 19 grudnia 1987 został mianowany biskupem diecezjalnym diecezji włocławskiej. 25 marca 1992, po rozwiązaniu unii personalnej archidiecezji gnieźnieńskiej i warszawskiej, został mianowany arcybiskupem metropolitą diecezji gnieźnieńskiej, pierwszym od 173 lat arcybiskupem rezydującym na stałe w Gnieźnie. Od 1997 jest inicjatorem i patronem zjazdów gnieźnieńskich. 2 stycznia 2008 w związku z osiągnięciem wieku emerytalnego zgłosił gotowość ustąpienia z urzędu arcybiskupa gnieźnieńskiego. Papież Benedykt XVI rozpatrzył rezygnację nunc pro tunc (przyjęcie jej nastąpi w momencie mianowania następcy) i polecił metropolicie kontynuację posługi co najmniej do 20 marca 2010.

Doctor honoris causa (z łac. [doktor] dla zaszczytu) – honorowy tytuł naukowy nadawany przez uczelnie osobom szczególnie zasłużonym dla nauki i kultury. Nie wymaga posiadania formalnego wykształcenia, ale nadawany jest zazwyczaj[potrzebne źródło] osobom o wysokim statusie społecznym lub naukowym.
Józef Glemp (ur. 18 grudnia 1929 w Inowrocławiu) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup diecezjalny warmiński w latach 1979–1981, arcybiskup metropolita warszawski w latach 1981–2006, arcybiskup metropolita gnieźnieński w latach 1981–1992, prymas Polski w latach 1981–2009, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski w latach 1981–2004, kardynał prezbiter od 1983, od 2006 arcybiskup senior archidiecezji warszawskiej, od 2009 prymas senior Polski. Kawaler Orderu Orła Białego.

19 grudnia 2009 otrzymał tytuł Prymasa Polski, zastępując na tym urzędzie kardynała Józefa Glempa. 18 kwietnia 2010 podczas pogrzebu Lecha i Marii Kaczyńskich pożegnał parę prezydencką w imieniu Kościoła katolickiego w Polsce. Od 8 maja 2010 (dnia nominacji arcybiskupa Józefa Kowalczyka na metropolitę gnieźnieńskiego i prymasa Polski) do 26 czerwca 2010 (momentu odczytania bulli nominacyjnej podczas ingresu swego następcy do archikatedry gnieźnieńskiej) pełnił funkcję administratora apostolskiego archidiecezji gnieźnieńskiej. Odtąd jest biskupem seniorem gnieźnieńskim i prymasem seniorem Polski.

Sakrament święceń, święcenia kapłańskie, kapłaństwo, święcenia – sakrament w Kościele katolickim, także Kościołach prawosławnych, anglikańskich i starokatolickich, który nadaje władzę uświęcania, tj. udzielania innych sakramentów.
Biskup diecezjalny - biskup, któremu powierzono jakąś aktualnie istniejącą diecezję. Potocznie używa się wobec biskupa diecezjalnego również określenia biskup ordynariusz danej diecezji.

Funkcje

Od 1994 jest członkiem Papieskiej Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan. W latach 2002–2010 zasiadał w Kongregacji Nauki Wiary. W latach 1990–1994, 1994–2001, 2001–2005 był członkiem Rady Stałej Synodu Biskupów.

W latach 1996–2000 pełnił funkcję przewodniczącego Krajowego Komitetu Organizacji Wielkiego Jubileuszu Roku 2000.

Jako członek Konferencji Episkopatu Polski był m.in.: wiceprzewodniczącym KEP (1994–1999), członkiem Rady Stałej KEP (1994–1999, 2009–2010), przewodniczącym Komisji KEP ds. Dialogu z Judaizmem (1989–1994), przewodniczącym Komisji KEP ds. Nauki Wiary (1994–2002). Od 2010 przewodniczy Zespołowi KEP ds. Rozmów z Rosyjskim Kościołem Prawosławnym.

Encyklopedia Katolicka to wydawana od 1973 roku wielotomowa encyklopedia przygotowywana przy Instytucie Leksykograficznym KUL współpracującym z Towarzystwem Naukowym KUL. Do 2009 roku ukazało się 13 tomów (do hasła "Notyfikacja").
Biblistyka - grupa dyscyplin naukowych zajmujących się badaniem Biblii. W ich skład wchodzi: introdukcja biblijna, egzegeza biblijna (Starego i Nowego Testamentu) oraz teologia biblijna.

Praca naukowa

Przez naukowców uznawany jest za jednego z nielicznych chrześcijańskich badaczy, którzy w sposób merytoryczny zajęli się rękopisami z Qumran (1967–1979).

Jest autorem licznych prac naukowych z zakresu biblistyki, kapłaństwa, dialogu chrześcijan z wyznawcami judaizmu, duchowej jedności Europy oraz kilku haseł do Encyklopedii Katolickiej, a także wielu homilii, orędzi i przesłań. Liczba wszystkich publikacji (książek, artykułów, recenzji, wywiadów w czasopismach polskich i zagranicznych) sięga ok. 370 pozycji.

Administrator apostolski – w Kościele katolickim biskup, infułat lub prałat stojący na czele administratury apostolskiej, a także mianowany przez Stolicę Apostolską administrator diecezjalny w trakcie wakatu (sediswakancji).
Polska, oficjalnie Rzeczpospolita Polska – państwo położone w Europie Środkowej nad Morzem Bałtyckim. Graniczy z Niemcami (na zachodzie), Czechami i Słowacją (na południu), Ukrainą i Białorusią (na wschodzie), na północnym wschodzie z Litwą oraz na północy z Rosją (obwód kaliningradzki). Ponadto polska granica wyłącznej strefy ekonomicznej na Bałtyku graniczy ze strefami Danii i Szwecji.

Biegła znajomość języków biblijnych (łaciński, hebrajski, grecki) i nowożytnych (włoski, niemiecki, angielski) pozwala mu na bardzo szerokie kontakty międzynarodowe. Wygłaszał referaty na sympozjach krajowych i międzynarodowych w Londynie, Monachium, Genewie, Pradze, Wiedniu, Rzymie, Mediolanie, Asyżu, Jerozolimie, Chicago.

Kongregacja Nauki Wiary (tłumaczona także jako Kongregacja Doktryny Wiary lub Kongregacja ds. Wiary) - najstarsza z dziewięciu kongregacji Kurii Rzymskiej.
Diecezja włocławska (diecezja kujawska) - jedna z diecezji kościoła rzymskokatolickiego w metropolii gnieźnieńskiej w Polsce, ustanowiona w XII wieku, jako jedna z pierwszych na ziemiach polskich. Początkowo biskupi rezydowali w Kruszwicy. Do XIX wieku nazywana diecezją kujawską lub kujawsko-pomorską. W latach 1818-1925 jej tradycje przejęła diecezja kujawsko-kaliska. W 1925 przywrócona jako diecezja włocławska. Patronami diecezji są Święty Józef oraz Bł. Bogumił.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)