Henryk Struve - Polski Serwis Naukowy

Henryk Struve, pseudonim Florian Gąsiorowski (ur. 27 czerwca 1840 w Gąsiorowie koło Kalisza, zm. 16 maja 1912 w Eltham koło Londynu), polski filozof i estetyk. W latach (1863—1903) profesor Warszawskiej Szkoły Głównej, następnie Uniwersytetu Warszawskiego (rosyjskiego), od r. 1873 członek Akademii Umiejętności. Był też członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. W r. 1903 przeniósł się do Anglii.

Akademia Umiejętności – polska instytucja naukowa utworzona w 1872 r. w Krakowie, przy czym uroczystego jej otwarcia dokonano w roku 1873 w obecności cesarza Franciszka Józefa. Powstała z Towarzystwa Naukowego Krakowskiego działającego od 1815 r. W 1893 przekazano na jej własność zbiór Biblioteki Polskiej w Paryżu.

Towarzystwo Naukowe Warszawskie (TNW), polskie towarzystwo naukowe z siedzibą w Warszawie, o strukturze akademickiej z dwustopniowym członkostwem na podstawie wyboru.

Rozległy erudyta, posiadający wszechstronne zainteresowania filozoficzne, był przez szereg lat czołowym przedstawicielem nauki polskiej. Zasłużył się raczej na polu historii i propagandy filozofii polskiej w kraju i zagranicą. Jako filozof eklektyk o poglądach staroświeckich, którymi rządził się też w sprawach sztuki (na tym tle głośna była jego polemika ze Stanisławem Witkiewiczem). W filozofii łączył ontologiczny idealizm z trójpoznawczym pozytywizmem.

Uniwersytet Warszawski – polska uczelnia państwowa, założona w 1816 roku w Warszawie. Najlepszy uniwersytet w Polsce według ogólnoświatowego rankingu Academic Ranking of World Universities. Uczelnia wielokrotnie była zwycięzcą corocznych rankingów uczelni państwowych przeprowadzanych przez "Rzeczpospolitą" i "Perspektywy".

Gąsiorów (Gąsiorowo) – osada w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie jarocińskim, w gminie Żerków. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Śmiełów.

Oprócz licznych artykułów i rozpraw (pseud. Florian Gąsiorowski) w czasopismach, oddzielnie wydał m. i.: „O istnieniu duszy i jej udziale w chorobach umysłowych” (1867) „Wykład systematyczny logiki” (1871), „Synteza dwóch światów” (1876), „Hamlet. Eine Charakter-Studie” (1876), „Życie i prace Józefa Kremera” (1881), „Estetyka barw” (1886), „Sztuka i piękno” (1892), „Wstęp krytyczny do filozofii” (1896, III wyd. 1903), „Historia logiki jako teorii poznania w Polsce” (1911, główne jego dzieło).

Źródła

Wielka Encyklopedia Powszechna PWN" (1962-1969)

Ilustrowana Encyklopedia Trzaski, Everta i Michalskiego (1924-1927)

Wielka Ilustrowana Encyklopedia Gutenberga (1934-1939)