Henryk VIII Młodszy (Wróbel) (ur. pomiędzy 1357 a 1363 r., zm. 14 marca 1397 r. w Szprotawie) - formalny książę żagańsko-głogowski w latach 1369-1378, od 1378 roku w wyniku podziału w Zielonej Górze, Szprotawie, Kożuchowie, Przemkowie i Sulechowie, od 1395 właściciel połowy Głogowa, Ścinawy i Bytomia Odrzańskiego, od 1397 przejście Ścinawy pod rządy linii oleśnickiej), tytułował się księciem żagańskim, zielonogórskim, szprotawskim i głogowskim.

Henryk VIII był najmłodszym synem księcia żagańskiego Henryka V Żelaznego i Anny księżniczki mazowieckiej. W źródłach współczesnych nosił przydomek "Wróbel", którego pochodzenie nie jest jednak znane.

Po śmierci ojca od 1369 roku formalnie współrządził wraz z braćmi - Henrykiem VI Starszym i Henrykiem VII Rumpoldem, w księstwie głogowskim. Pełnię władzy objął dopiero po osiągnięciu pełnoletności i podziale księstwa głogowskiego w 1378 roku na trzy części. Henryk VIII otrzymał Kożuchów, Zieloną Górę, Szprotawę, Sławę Ślaską, Nowe Miasteczko oraz Przemków. W 1388 Władysław Opolczyk wydał za księcia kożuchowskiego Henryka VIII swoją córkę Katarzynę. Jako wiano młoda para otrzymała w zarząd miasta Prudnik i Głogówek w księstwie opolskim. Wobec jednak jednoczesnego zapisania Głogówka jako oprawy wdowiej Ofce żonie Opolczyka ostatecznie Henrykowi udało się przejąć jedynie Prudnik. W roku 1393 Henryk VIII uzyskał prawa księstwa żagańskiego po starszym bracie Henryku VI, włości jego jednak nie przejął gdyż całość dziedzictwa otrzymała jako zabezpieczenie zmarła w 1409 szwagierka Jadwiga. Dwa lata później, w 1395, Henryk VIII objął w posiadanie księstwo głogowskie po bezpotomnej śmierci Henryka VII.

Henryk VIII miał nieco inny charakter niż jego bracia. Uwielbiał uczty, zabawy i turnieje rycerskie. Taki tryb życia wymagał dużych nakładów finansowych. Powodowało to ciągłe kłopoty finansowe księcia. Szczególne duże zobowiązania finansowe miał wobec Konrada II oleśnickiego. Henryk VIII próbował sięgnąć po dochody kościelne. Skończyło się to dla niego klątwą kościelną nałożoną przez biskupa wrocławskiego. Zbiegła się ona ze śmiercią Henryka VIII, który zginął z powodu ciężkich ran odniesionych w czasie turnieju rycerskiego w Legnicy. Pogrzeb odbył się w atmosferze skandalu - jego ciało leżało nie pochowane przez osiem dni, dopóki Kościołowi nie wyrównano strat finansowych, które poniósł z winy księcia. Został pochowany w kościele augustianów w Żaganiu. Z małżeństwa z Katarzyną z córką Władysława Opolczyka doczekał się czterech synów (Jana, Henryka IX, Henryka X i Wacława), oraz jednej córki (Anny, żony Kazimierza oświęcimskiego). Żonie Katarzynie zmarłej 6 czerwca 1420 roku zostawił jako zabezpieczenie dożywotnią władzę w Kożuchowie i Zielonej Górze.