Herb Lwowa - Polski Serwis Naukowy

Współczesny herb Lwowa

Herb Lwowa − współczesny herb miasta obowiązuje od 5 lipca 1990 roku i przedstawia w błękitnym polu mury miejskie z trzema basztami w złotym kolorze, bramę i stojącego w niej na czterech łapach lwa. W swoim układzie nawiązuje do herbu z czasów średniowiecznych, pozbawiono go jednak m.in. elementów herbu papieskiego i Orderu Virtuti Militari. Odmienna jest także pozycja lwa, który stoi na trzech łapach, a prawą przednią ma podniesioną, podczas gdy na wszystkich poprzednich herbach lew stał na dwóch tylnych łapach. W tzw. wielkiej wersji herbu tarcza herbowa podtrzymywana jest przez średniowiecznego woja i stojącego na tylnych łapach lwa w koronie. Obaj stoją na wstędze w barwach ukraińskich. Pod tarczą herbową umieszczone jest godło Ukrainy (Tryzub). Wizerunek lwa w bramie, identyczny z herbowym, znajduje się także na fladze Lwowa.

Zygmunt I Stary, lit. Žygimantas Senasis, biał. Жыгімонт Стары (ur. 1 stycznia 1467 w Kozienicach, zm. 1 kwietnia 1548 w Krakowie) – od 1506 król polski i wielki książę litewski. Przedostatni z dynastii Jagiellonów na tronie polskim.

Rudolf Mękicki (ur. 1887, zm. 1942 we Lwowie) — polski medalier, heraldyk, historyk sztuki i muzeolog, twórca ekslibrisów, redaktor naczelny kwartalnika Zapiski Numizmatyczne, wykładowca Politechniki Lwowskiej.

Historia

Herb przedstawiający lwa stojącego w bramie miejskiej z trzema wieżami na błękitnym polu zaczęto używać w XIV wieku. W 1526 roku król Zygmunt I Stary wystawił akt potwierdzający pieczętowanie się Lwowa takim herbem. W 1586 roku papież Sykstus V dodał nad łapą lwa trzy pagórki (monte vaticano) i nad nimi ośmioramienną gwiazdę, w dowód uznania za wkład miasta w obronę wiary chrześcijańskiej. W 1920 roku, za bohaterską obronę z 1918 roku, miasto zostało uhonorowane Orderem Virtuti Militari, a insygnia tego orderu zostały dodane do herbu. Herb Lwowa w II Rzeczypospolitej został zaprojektowany przez Rudolfa Mękickiego i zatwierdzony 28 czerwca 1936 roku przez Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Tarczę herbową wieńczyła korona (symbol miasta królewskiego), a po bokach tarczy umieszczono wstęgi czerwoną i błękitną z dewizą miasta – Semper Fidelis (zawsze wierny).

Herbem województwa ruskiego od XIV w. do roku 1772, jest w polu błękitnem celtycki lew złoty, wspinający się przednimi łapami na skalę. Symbolika herbu jest obecnie dyskutowana.

Herbem Ukrainy jest trójząb (ukr. тризуб – [tryzúb]) na niebieskiej tarczy. Został on oficjalnie przyjęty w 1918 roku. Symbol władców starożytnych plemion (prawdopodobnie Wikingów zwanych Waregami i wywodzącej się z nich dynastii Rurykowiczów) zamieszkujących tereny dzisiejszej Ukrainy, został przejęty przez Rusów, stając się następnie herbem książąt ruskich.

Blazonowanie

Na tarczy w polu błękitnym mury miejskie czerwone z trzema basztami. Mury i baszty opatrzone blankami z ciosu. Baszta środkowa wyższa ma trzy strzelnice wąskie, baszty boczne, niższe – po jednej strzelnicy, otwory strzelnic czarne. W murze brama sklepiona półkolista, obramowana ciosem, otwarta bez podwoi, z podniesioną bramą srebrną. W bramie w polu czarnym lew złoty, kroczący na tylnych łapach w prawo; w łapie przedniej trzyma trzy pagórki srebrne; nad nimi – gwiazda złota ośmiopromienna. Nad tarczą korona złota królewska. Spod korony z obu stron zwisają końce wstęgi czerwono błękitnej; na nich dewiza: „Semper” – z prawej strony, „Fidelis” z lewej strony. Pod tarczą na skrzyżowaniu dwu gałązek wawrzynu zwisa na wstążce Krzyż Srebrny orderu wojennego Virtuti Militari. (M.P. z 1936 r. Nr 159, poz. 289)

Herb Lwowa z okresu austriackiego

Herb Lwowa z okresu II Rzeczypospolitej

Herb Lwowa z okresu radzieckiego

Współczesny herb wielki Lwowa

Zobacz też

W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Herb Lwowa

herb województwa ruskiego

Flaga Lwowa