Herb Walii - Polski Serwis Naukowy

Stara wersja herbu

Herb Walii przyjęty został w maju 2008 r. to w tarczy czterodzielnej w krzyż, złotej i czerwonej, cztery lwy patrzące, barwy przemiennej, z uzbrojeniem i językami błękitnymi. Tarczę zwieńczoną koroną księcia Walii, otacza wstęga z pierwszymi słowami walijskiego hymnu Pleidiol Wyf I'm Gwlad (wal. jestem wierny mojej ojczyźnie) oraz godła heraldyczne Anglii – róża, Walii – por, Irlandii – koniczyna i Szkocji – oset.

Irlandia (irl. Éire [ˈeːɾʲə]; ang. Ireland) – państwo w Europie Zachodniej, od 1973 państwo członkowskie Wspólnoty Europejskiej. Zajmuje większość terytorium wyspy o tej samej nazwie.

Herb (nazwa przyjęta z niem. Erbe) – znak rozpoznawczo-bojowy, wywodzący się z symboliki heroicznej lub znaków własnościowych, od XII w. ustalany według ścisłych reguł heraldycznych, pełniący funkcję wyróżnika osoby stanu rycerskiego, później szlacheckiego, także rodziny, rodu, organizacji kościelnej, mieszczańskiej bądź cechu rzemieślniczego, korporacji, miasta, jednostki podziału terytorialnego lub państwa.

Przyjęty herb, stosowany już od 1911 jako herb księcia Walii, jest przywróceniem tradycyjnego herbu królestwa Gwynedd, używanego później jako herb Walii, według tradycji przyjętego przez Iorwerth Drwyndwn ojca władcy Walii Llywelyna ab Iorwertha. Poprzednio używany herb księstwa Walii, znajdujący odzwierciedlenie w używanej aktualnie fladze, to w tarczy dwudzielnej w pas srebrnej i zielonej, czerwony smok kroczący, ze skrzydłami wzniesionymi. Herb ten używany od czasów Henryka VII, wiązany jest z jednym z przedheraldycznych symboli walijskich. Kolory dawnego herbu i flagi nawiązują do barw pora, roślinnego godła Walii (biel i zieleń) oraz do barw herbowych Tudorów (czerwień i biel).

Korona rangowa – element herbu rycerskiego i szlacheckiego. Umieszczana pierwotnie zwykle na hełmie jest jedną z heraldycznych oznak godności. Początkowo w XII-XIV w. korona umieszczana była tylko nad herbami królów i książąt. Później także nad herbami pozostałej arystokracji i zwykłej szlachty. Od końca XVI wieku najczęściej umieszczana bezpośrednio nad tarczą, zaś hełmy z klejnotami były umieszczane powyżej, bądź pomijane. W przypadku koron zamkniętych, mitry lub korony królewskiej, hełmy powyżej korony nie były umieszczane. W heraldyce napoleońskiej zamiast koron rangowych wprowadzono czapki (birety), zbliżone nieco wyglądem do mitry książęcej. Może ozdabiać jedynie herby nadane przez udzielnego monarchę. W heraldyce polskiej, w przeciwieństwie do zasad heraldycznych wielu innych krajów stanowi, umieszczana na hełmie, konieczny element herbu szlacheckiego.

Oręż (uzbrojenie) - w heraldyce zbiorcza nazwa elementów anatomicznych zwierząt herbowych używanych do walki, polowania oraz obrony. Mianem tym określimy:

Przypisy

Źródło

Zobacz też