|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Szubienicę sprzed kilkuset lat wraz ze szczątkami ludzkimi znaleźli archeolodzy ze Stowarzyszenia Ochrony i Badań Zabytków Prawa w dolnośląskim Złotym Stoku. "Miejsce zlokalizowaliśmy dzięki pomocy miejscowych pasjonatów historii już w zeszłym r... Złoty Medal Chemii - wyróżnienie dla twórcy najlepszej w danym roku pracy licencjackiej lub inżynierskiej będzie przyznawał Instytut Chemii Fizycznej PAN. Laureat - oprócz medalu i nagrody pieniężnej - będzie mógł bezpłatnie prowadzić badania w laboratoriach Insty... Opracowano nową technikę umożliwiającą bezpośrednie sekwencjonowanie RNA, bez potrzeby "przepisywania" tego kwasu nukleinowego z powrotem na DNA - informują naukowcy z USA na łamach pisma "Nature". Nowa metoda może okazać s... W Maurzycach k. Łowicza (Łódzkie) przy drodze krajowej nr 92 odbyła się wieczorem prezentacja oświetlenia ponad 80-letniego mostu na rzece Słudwia - pierwszego na świecie stalowego mostu spawanego, zaprojektowanego przez prof. Stefana Bryłę.Dł... Spotkania z twórcami komiksów, m.in. z Henrykiem Chmielewskim, autorem przygód "Tytusa, Romka i Atomka", warsztaty dla młodych plastyków, prelekcje na temat komiksu i kiermasz wydawniczy odbyły się w sobotę w Warszawie w ramach I F...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Herb województwa dolnośląskiegoCzy wiesz że...? Henryk I Brodaty (Jędrzych I Brodaty) (ur. pomiędzy 1165/1170[1], zm. 19 marca 1238[2] w Krośnie Odrzańskim) – książę wrocławski w latach 1201-1238, opolski 1201-1202, kaliski 1206-1207 i od 1234, władca ziemi lubuskiej do 1206, 1210-1218 i od 1230, od 1232 książę krakowski, od 1234 w południowej Wielkopolsce po rzekę Wartę, od 1230 opieka nad Opolem, od 1232 opieka nad Sandomierzem, od 1234 pełnia władzy nad Opolszczyzną (przekazanie Kazimierzowicom w zamian ziemi kaliskiej pod swoim zwierzchnictwem), ze śląskiej linii dynastii Piastów, założyciel tzw. monarchii Henryków Śląskich. Herb (nazwa przyjęta z niem. Erbe) – znak rozpoznawczo-bojowy, wywodzący się z symboliki heroicznej lub znaków własnościowych, od XII w. ustalany według ścisłych reguł heraldycznych, pełniący funkcję wyróżnika osoby stanu rycerskiego, później szlacheckiego, także rodziny, rodu, organizacji kościelnej, mieszczańskiej bądź cechu rzemieślniczego, korporacji, miasta, jednostki podziału terytorialnego lub państwa. Herbem województwa dolnośląskiego jest w polu złotym orzeł czarny z przepaską w kształcie półksiężyca z zaćwieczonym krzyżem. Herb wywodzi się bezpośrednio od historycznego herbu Śląska. Henryk II Pobożny (ur. 1196/1207, zm. 9 kwietnia 1241[1]) – książę śląski, krakowski i wielkopolski 1238- 1241 (do 1239 tylko w południowej Wielkopolsce po linię rzeki Warty). Przez cały okres nad ziemią kaliską i wieluńską (rudzką) wyłącznie opieka nad małoletnimi książętami. W latach 1238 - 1239 rządy w księstwie opolskim i opieka nad sandomierskim.
Krzyż (etymologicznie z łac. crux) – znak, kształt lub przedmiot w postaci dwóch linii przecinających się, na ogół pod kątem prostym (†). Jest jednym z najstarszych symboli ludzkości znanym w większości starożytnych religii. Niemal w każdym zakątku ziemi odkryto przedmioty związane z tym znakiem. Zazwyczaj wiązano go z jakąś formą kultu sił przyrody (ogień, słońce, życie). Jest też używany jako element herbu. Herb został ustanowiony Uchwałą Nr XVIII/305/2000 Sejmiku Województwa Dolnośląskiego z dnia 25 lutego 2000 roku. 23 lipca 2009 roku, po uwzględnieniu uwag Komisji Heraldycznej przy MSWiA, radni sejmiku przyjęli projekt nowego kształtu orła, który 9 października 2009 roku Komisja Heraldyczna zaopiniowała pozytywnie. Nowy herb został przyjęty Uchwałą Nr XLVII/810/09 Sejmiku Województwa Dolnośląskiego z dnia 17 grudnia 2009 roku. Województwo dolnośląskie – jednostka podziału administracyjnego Polski, jedno z 16 województw ze stolicą we Wrocławiu. Zostało utworzone w 1999 roku z ziem poprzednich województw wrocławskiego, legnickiego, jeleniogórskiego, wałbrzyskiego i części leszczyńskiego oraz kaliskiego. Województwo to jest położone na południowym zachodzie kraju, obejmując znaczną część historycznego Śląska (Dolny Śląsk) i wschodnie Łużyce.
Orły (Aquilinae) - podrodzina ptaków z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae). Obejmuje gatunki drapieżne, jednak jeśli to możliwe, zjadające również padlinę, zamieszkujące cały świat poza Antarktydą. Ptaki te charakteryzują się następującymi cechami: Symbol ten jest herbem księcia śląskiego Henryka II Pobożnego. Księżyc z krzyżem odziedziczył on po ojcu Henryku I Brodatym. Sam zaś dodał orła symbolizującego potęgę Śląska i jego dominację nad innymi dzielnicami Polski. Z czasem herb stał się symbolem całego Śląska. Herb Śląska wywodzi się z rodowych herbów Piastów śląskich. Po raz pierwszy wizerunku orła użył na swej pieczęci książę opolski Kazimierz I w 1222 r. Jest to też najstarszy wizerunek orła jako godła książęcego na ziemiach polskich.
Przypisy
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |