|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Płytki drukowane znajdują się w większości urządzeń elektrycznych i elektronicznych. Nowoczesne elementy elektroniczne są coraz mniejsze, dlatego naukowcy szukają metod, które pozwolą im na jak najlepsze działanie w warunkach miniaturyzacji. Nad innowacyjnym urz... Najważniejszą rzeczą na świecie jest posiadanie dziecka - miał kiedyś powiedzieć Robert G. Edwards, tegoroczny Noblista w dziedzinie fizjologii i medycyny. Wierzył w to tak bardzo, że niemal całe swoje życie zawodowe poświęcił walce z niepłodnością.Określany ... Wilhelm Conrad Roentgen, odkrywca promieni X, urodził się w 1845 r. w Lennep w Niemczech. W 1869 r. uzyskał doktorat na uniwersytecie w Zurychu. Przez następne dziewiętnaście lat pracował na paru uniwersytetach, zyskując so... Naukowcy, których prace są finansowane ze środków unijnych, podejmują ogromne przedsięwzięcie budowy jądrowego zegara atomowego - urządzenia, które istotnie udoskonali zegary atomowe wykorzystywane obecnie do ustalania godziny.
Prowadzenie prac jes... Międzynarodowi eksperci, rodzina i znajomi o przyznaniu Nagrody Nobla z medycyny prof. Robertowi G. Edwardsowi: Louise Brown, Brytyjka urodzona 25 lipca 1978 r., jako pierwsze "dziecko z probówki": "To wspaniała wiadomość, ja i mo...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
HerlevaCzy wiesz że...? Robert (ur. ok. 1031, zm. 8 grudnia 1090), hrabia Mortain, 1. hrabia Kornwalii, syn rycerza Herluina de Conteville i Herlevy, córki Fulberta, garbarza z Falaise, brat biskup Odona z Bayeux, przyrodni brat Wilhelma Zdobywcy, księcia Normandii i króla Anglii. Odon z Bayeux inaczej Odon z Conteville, imię nadane na chrzcie Eudes (ur. ok. 1036 – zm. w lutym 1097 w Palermo), normandzki biskup i angielski earl, był przyrodnim bratem Wilhelma Zdobywcy, w pewnym okresie drugim (po królu) najważniejszym dostojnikiem w Anglii. Herluin de Conteville, znany także jako Herlevin lub Herlwin of Conteville – szlachcic normandzki, ojczym Wilhelma Zdobywcy, a także ojciec Odona z Bayeux i Roberta de Mortain, którzy doszli do wysokich godności na dworze Wilhelma. Herleva znana również jako Herleve, Arlette, Arletta i Arlotte (ur. ok. 1003 – zm. ok. 1050) była matką Wilhelma Zdobywcy, późniejszego króla Anglii. Miała jeszcze dwóch innych synów z Herluinem de Conteville: Odona z Bayeux i Roberta de Mortain. PochodzeniePochodzenie Herlevy i okoliczności urodzin Wilhelma okrywa mrok tajemnicy. Źródła pisane, powstałe w następnym pokoleniu, nie są do końca przekonujące. Według najczęściej przyjmowanej wersji była córką garbarza nazwiskiem Fulbert, pochodzącą z małego normandzkiego miasteczka Falaise. Informacje te są w znacznym stopniu niepewne, jako że Fulbert miał być także kuśnierzem, aptekarzem, lub nawet grabarzem. Garbarstwo – dziedzina rzemiosła, przemysłu zajmująca się przetwarzaniem (garbowaniem skór) surowych skór i tym samym przetwarzaniem ich w skóry wykończone, które z kolei mogą być wykorzystywane do produkcji długiej listy wyrobów skórzanych użytkowych i wyrobów skórzanych technicznych.
Wilhelm I Zdobywca (William the Conqueror, Guillaume le Conquérant), zwany także Wilhelmem Bękartem (William the Bastard, Guillaume le Bâtard), (ur. ok. 1028 w Falaise, zm. 9 września 1087 w klasztorze Saint Gervais niedaleko Rouen), król Anglii i książę Normandii. Był nieślubnym synem księcia Normandii Roberta I Wspaniałego, zwanego również Robertem Diabłem. Jego matką była Herleva (lub Herletta), najprawdopodobniej córka Fulberta, garbarza z Falaise. Niektórzy utrzymują, że ojciec Herlevy nie był garbarzem, lecz dość wysoko postawionym przedstawicielem bogatego mieszczaństwa. Tę wersję ma potwiedzać fakt, że jej bracia są często wymieniani w późniejszych dokumentach dotyczących nieletniego Wilhelma. Innym potwierdzeniem wyższej pozycji społecznej rodziny jest to, że hrabia Flandrii uznał Herlevę za godną zajmowania się wychowaniem jego córek. W obu przypadkach byłoby to niemożliwe, gdyby ojciec, a tym więcej bracia Herlevy byli garbarzami, niewiele więcej znaczącymi od pańszczyźnianych chłopów. Biskup (łac. episcopus z gr. ἐπίσκοπος episkopos: nadzorca, opiekun) - w Kościołach chrześcijańskich duchowny o najwyższych święceniach, urząd kościelny.
Robert de Torigni (ur. ok. 1106 – zm. 23 lub 24 czerwca 1186) był normandzkim zakonnikiem i kronikarzem. Urodził się w Torigni-sur-Vire w środkowej Normandii; data narodzin jest niepewna. Wstąpił do klasztoru w Bec w roku 1128, a około 1149 został przeorem. W roku 1154 został opatem Mont Saint-Michel, gdzie przebywał aż do śmierci. Stosunki z Robertem WspaniałymZgodnie z jedną z legend, do dziś powtarzaną przez przewodników w Falaise, wszystko zaczęło się w chwili, gdy Robert Wspaniały, młody książę Normandii, wspiął się na szczyt wieży zamkowej i zobaczył z jej wysokości Herlevę garbującą skóry na podwórcu zamkowym. Tradycyjna metoda garbowania skór polegała na deptaniu ich bosymi stopami po nasączeniu właściwymi płynami. Jak chce legenda, Herleva, widząc księcia spoglądającego na nią z blanków wieży, zadarła spódnicę ciut wyżej niż należało. Książę dał się złapać i natychmiast kazał przyprowadzić ją do siebie. Herleva odmówiła mówiąc, że do książęcego zamku może jedynie wjechać na koniu przez główną bramę, nie inaczej. Podniecony książę przystał na to z ochotą. Po kilku dniach Herleva, odziana w najpiękniejsze suknie, na jakie stać było ojca, wjechała na białym koniu do zamku. Dało jej to pół-oficjalny status królewskiej metresy. Wkrótce, w roku 1027 lub 1028, urodziła mu syna Wilhelma, a w 1030 córkę Adelajdę. Normandia, Northmandy, Ziemia Ludzi Północy (fr. Normandie; nd. Normaundie) – kraina historyczna w północnej Francji, nad kanałem La Manche. Powierzchnia nizinna, w części zachodniej Wzgórza Normandzkie (do 417 m n.p.m.). Na wschodzie powierzchnia równinna przecięta doliną Sekwany. 6 czerwca 1944 alianci przeprowadzili w Normandii inwazję tworząc front na zachodzie Europy. Normandia została w 1956 roku podzielona na 2 regiony administracyjne: Dolna Normandia (Basse-Normandie) i Górna Normandia (Haute-Normandie), które mają łączną powierzchnię 29,9 tys. km². Liczba ludności wynosi 3,2 mln.
Mieszczaństwo – stan społeczny składający się z obywateli miast (łac. cives), czyli osób wolnych, podlegających prawu miejskiemu, uformowany w średniowieczu. Po upadku państwa stanowego klasa społeczna, nazywana częściej burżuazją (z fr. bourgeoisie - mieszkańcy miast); rzadziej mieszczaństwem nazywa się ogół mieszkańców miast. Ze względu na ideologiczne pejoratywne nacechowanie pojęć "mieszczaństwo" i "burżuazja" współczesna socjologia używa chętniej i częściej określenia klasa średnia. Małżonka Herluina de ContevilleW roku 1031 Herleva wyszła za mąż za Herluina de Conteville. Według niektórych źródeł Robert nadal ją kochał, ale nie mógł poślubić, więc - by zapewnić jej godziwe życie - wydał ją za jednego ze swych wasali. Ze związku z Herluinem narodziły się dwie córki: Emma, która wyszła za Richarda LeGoz (de Averanches) i Muriel, która wyszła za Wilhelma, pana na Ferté-Macé oraz synowie Eudes, późniejszy biskup Bayeux i Roberta, który został hrabią Mortain. Grabarz – zawód, polegający na pochówku ciał osób zmarłych na cmentarzach. Grabarze są zatrudniani przez zakłady pogrzebowe. Pracodawcy zazwyczaj nie wymagają konkretnego wykształcenia od osób zainteresowanych wykonywaniem tej pracy.
Farmakologia – (gr. phármakon - lekarstwo, lógos - słowo, nauka) - dziedzina medycyny i farmacji; nauka o działaniu leków, czyli mechanizmach ich działania na organizm oraz skutkach tego działania. Jako nauka zajmującą się najważniejszym aspektem leków, bywa czasami mylona z samą farmacją – czyli dziedziną wiedzy nadrzędną w stosunku do wszystkich zagadnień dotyczących leków. ŚmierćWedług Roberta z Torigni, Herleva została pochowana w opactwie Grestain, ufundowanym przez Herluina i jego syna Roberta około roku 1050. Herleva mogła mieć 40 lat w chwili śmierci. Jednakże David C. Douglas uważa, że Herleva zmarła nim Herluinowie ufundowali opactwo, bowiem w przeciwnym razie jej imię widniałoby na liście darczyńców, podczas gdy widnieje tam tylko imię drugiej żony Herluina, Fredesendis. Kuśnierstwo - dział rzemiosła i przemysłu zajmujący się wytwarzaniem wyrobów skórzanych (kożuchy, serdaki, czapki, rękawice, mufki). Tradycyjnie kuśnierz sam wyprawiał skóry a wyroby szył i zdobił wyłącznie ręcznie. Część pracowni zachowało ten sposób pracy, pozostałe wykorzystują szycie maszynowe. Kuśnierze posiadali własne cechy, regulujące zwyczaje, zasady zdobywania zawodu, rozsądzające spory.
Flandria (niderl. Vlaanderen, fr. Flandre) – kraina historyczno-geograficzna położona na terenie Belgii, Francji i Holandii wzdłuż wybrzeża Morza Północnego. Przypisy
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |