Danae (gr. Δανάη, Danaē, łac. Danae) – postać z mitologii greckiej. Córka Akrizjosa, króla Argos i Eurydyki córki Lakedajmona i Sparty. Ojciec, w związku z przepowiednią, że zginie z ręki wnuka, Akrizos zamknął Danae w spiżowej komnacie. Jednak za sprawą Zeusa, który przyjął postać złotego deszczu, Danae została matką herosa Perseusza. Król, dowiedziawszy się o tym, kazał zamknąć Danae z Perseuszem w skrzyni i wrzucić do morza. Jednak dzięki pomocy Zeusa matka i dziecko przeżyli. Zostali wyłowieni przez Diktysa, brata tyrana Polidektesa, w pobliżu wyspy Serifos. Według jednej z wersji Diktys zaprowadził Danae do Polidektesa, który poślubił ją. Według innej wersji Polidektes zakochał się w Danae i by uniknąć obecności jej syna, wysłał go po głowę Meduzy. Podczas jego absencji Polidektes usiłował uwieść Danae. Po powrocie heros znalazł parę w świątyni modlących się do bogów o pomoc w ucieczce przed niebezpieczeństwie grożącym z ręki tyrana. Za pomocą głowy Meduzy Perseusz zamienił w kamień Polidektesa a jego królestwo oddał w ręce Diktysa. Później zawiózł Danae na Argos do jej matki Eurydyki, a sam udał się na poszukiwanie Akrisjosa.

Zeus (także Dzeus, gr. Ζεύς, nowogr. Δίας Dias, łac. Jupiter) – najwyższy z bogów w mitologii greckiej. Syn Kronosa i Rei. Grecki bóg Nieba i Ziemi. Bóg pogody; władca błyskawic. Uosobienie najwyższej zasady rządzącej Wszechświatem. Władca wszystkich bogów i ludzi. Strzegł prawa i porządku na świecie, bezlitośnie karząc przestępców, a zwłaszcza morderców, krzywoprzysięzców i zdrajców. Jego atrybutami były złote pioruny, orzeł i tarcza zwana egidą. Wychowała go nimfa Amalteja o koziej postaci.

Heros (gr. ἥρως "bohater") – w mitologii greckiej postać zrodzona ze związku człowieka i boga. Herosi mieli nadzwyczajne zdolności, jak wielka siła, spryt lub inne przymioty. Byli dowodem przenikania się świata bogów i ludzi.

Achilles (gr. Ἀχιλλεύς Achilleus) — postać z mitologii greckiej. Grecki bohater wojny trojańskiej, wódz Myrmidonów. Syn Peleusa, króla jednego z miast w Tesalii i nimfy Tetydy. Wychowanek mądrego centaura Chirona. Ojciec Neoptolemosa. Iliada Homera charakteryzuje go jako największego wojownika.

Mitologia grecka – zbiór mitów przekazywanych przez starożytną tradycję grecką opowieści o bogach, boginiach, herosach, wyjaśniających miejsce człowieka w świecie, oraz samo funkcjonowanie świata, jego stworzenie i historię. Z mitologii czerpano wiedzę na temat świata i rozwijano na tej podstawie normy etyczne wyznaczające miejsce człowieka w ustalonym porządku świata. Wiedza płynąca z mitów nie stanowiła jednak nigdy "prawdy objawionej" i otwarta była na dyskurs, polemikę i krytykę. Sama zaś starożytna religia grecka, chociaż nie sposób o niej mówić w oderwaniu od mitologii będącej jej elementarną częścią składową, opierała się w znacznym stopniu na ortopraksji (jedności praktyk religijnych), nie zaś ortodoksji (jedności poglądów).

Kult herosów – kult bohaterów, którzy stali się istotami niemal boskimi. Jedna z najbardziej charakterystycznych cech religii greckiej. W grece homeryckiej słowo heros (ἥρως) odnosi się do walczących w czasie Wojny trojańskiej. W okresie historycznym, słowo heros zaczęło oznaczać zmarłego, czczonego i otaczanego kultem w swoim grobie lub w specjalnym przybytku. Wierzono, że dzięki niezwykłym czynom dokonanym za życia, lub szczególnemu sposobowi śmierci został obdarzony mocą patronatu i obrony społeczności żywych. Heros był kimś więcej niż człowiek, ale kimś mniej niż bóg. Jednak granica między herosami i bogami często ulegała zatarciu. Na przykład Herakles często był uważany za bóstwo czy istotę boską. Początków kultu herosów upatruje się w epoce brązu, jednak jest to sprawa dyskusyjna.

Alkmena to w mitologii greckiej córka Elektryona, króla Myken i żona króla Teb, Amfitriona. W Alkmenie zakochał się Zeus, a wiedząc o jej wierności mężowi, przybrał jego postać i pojawił się u niej, kiedy Amfitrion wyjechał. Z tego związku narodził się Herakles. Kiedy Alkmena była w ciąży z Heraklesem, Mojry i bogini porodów Ejlejtyja z rozkazu Hery usiłowały nie dopuścić do narodzin. Przeszkodziła temu przyjaciółka Alkmeny, Galintas, za co została zamieniona w łasicę. Po śmierci pierwszego męża Alkmena została żoną Radamantysa. Jako matka była czczona w Atenach, gdzie przebywała pewien czas, a przede wszystkim w Tebach.