|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Dr Marcin Zaborski z Instytutu Politologii Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie został laureatem konkursu na najlepszą pracę doktorską w Polsce z zakresu nauk politycznych za rok 2009. Nagrodę przyznał Zarząd Główny Polskiego Towarzystwa Nauk Poli... W USA i Wielkiej Brytanii trwają prace nad nową metodą określania wieku zabytków ceramicznych - datowaniem rehydroksylowym. W rozwoju metody aktywny udział bierze prof. Jarosław W. Drelich z Michigan Technology University (MTU) w USA. Polski naukowie... Nowy ranking najbardziej prawdopodobnych miejsc, w których przed miliardami lat powstało życie na Ziemi, przedstawił prof. Zbigniew Zagórski z warszawskiego Instytutu Chemii i Techniki Jądrowej (IChTJ). Jak napisano w komunikacie IChTJ przekazanym PAP, dla współczesnej... Do odkrywania wielości znaczeń rysunku dziecka i traktowania jego wytworu jako swoistej sztuki zachęca dr Małgorzata Karczmarzyk z Instytutu Pedagogiki Uniwersytetu Gdańskiego. Jej dysertacja doktorska dostała się, jako jedna z 14 w kategorii nauk human... Znalezienie nowych reakcji katalitycznych, dzięki którym będą mogły powstać zupełnie nowe materiały to cel badań, którymi zajmuje się prof. Bogdan Marciniec z Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu. Profesor jest jednym z tegorocznych laureatów ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Hikaru no goCzy wiesz że...? Język japoński (日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach. Go (jap. 碁 – go lub 囲碁 – igo, chiń. 圍棋 – wéiqí, kor. 바둑 – baduk, paduk) – starochińska gra planszowa popularna również w Korei i Japonii, a w ostatnich latach zdobywająca rosnącą popularność na całym świecie (w tym także w Polsce). Dla wielu ludzi, głównie ludzi Wschodu, go jest specyficznym połączeniem nauki, sztuki i sportu. Manga (jap. 漫画: man – wykonane szybko i lekko; ga – obraz, rysunek) – japońskie słowo wywodzące się ze sposobu ozdabiania rycin i innych form sztuki użytkowej, współcześnie używane poza Japonią oznacza japoński komiks. Hikaru no go (jap. ヒカルの碁) – japońska manga i anime popularyzująca grę w go. Czytając Hikaru no go można nauczyć się podstaw gry w go. W anime po zakończeniu niektórych odcinków dodawane są krótkie filmy z objaśnieniami dotyczącymi zasad go lub pokazujące fragmenty rzeczywistych turniejów. HistoriaPierwszy odcinek mangi ukazał się w roku 1998, ogółem wydano jej 23 tomy zawierające 189 rozdziałów, nie licząc 11 rozdziałów specjalnych. Anime stworzone na podstawie mangi liczy 75 półgodzinnych odcinków, dwa noworoczne odcinki specjalne i przeszło godzinny odcinek opowiadający o wydarzeniach po zakończeniu serii. Autorem tekstów jest Yumi Hotta, rysunki stworzył Takeshi Obata Anime (jap. アニメ – anime) – skrócone angielskie słowo animation (jap. アニメーション, animēshon?) oznaczające film animowany. W Japonii terminem tym określa się wszystkie filmy i seriale animowane, bez względu na kraj ich pochodzenia. Poza Japonią słowo anime służy wyłącznie do określenia japońskiej animacji. Istnieje także teoria, że termin anime pochodzi od francuskiego słowa animé (animowany) lub les dessins animés (animowane obrazy). Obie formy – pierwotna animēshon i skrócona anime – są rozpoznawane przez Japończyków.
Takeshi Obata (jap. 小畑 健, Obata Takeshi) (ur. 11 lutego 1969 w Niigata) - mangaka, najbardziej znany ze współautorstwa Hikaru no go oraz Death Note. Opis fabułyHistoria rozpoczyna się, kiedy młody chłopiec, Hikaru Shindō, odnajduje na strychu domu dziadka planszę do gry w go – goban. Na planszy widać plamy krwi – jednak dostrzega je tylko Hikaru. Chwilę potem pojawia się duch, Fujiwara no Sai, który od tej pory stale towarzyszy chłopcu. Tylko Shindō widzi i słyszy Sai, który niegdyś był cesarskim nauczycielem go. Jednak przez podstęp innego nauczyciela został wyrzucony ze stolicy i popełnił samobójstwo. Od tamtej pory jego duch był uwięziony w gobanie. Jego największą pasją i pragnieniem jest gra w go. Dzięki namowom ducha i pewnym obietnicom, Hikaru zaczyna grać w go. Początkowo słucha tylko rad Sai, wykonując polecone przez niego ruchy. Jednak po spotkaniu Akiry Tōya – młodego, przyszłego mistrza go – postanawia nauczyć się grać. Co więcej, postanawia być najlepszym graczem, lepszym od Akiry. Linki zewnętrznePowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |