Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Wrocławskie pismo "Colloquium Mathematicum" na liście filadelfijskiej
Pismo "Colloquium Mathematicum" wrocławskich matematyków zostało włączone do bazy czasopism filadelfijskiego Institute for Scientific Information (ISI) - poinformował na swojej stronie Uniwersytet Wrocławski. Tzw. lista filadelfijska jest wykazem periodyków z...
 
I Śląskie Dni Społeczeństwa Informacyjnego
"Truizmem stało się już twierdzenie, że współczesna gospodarka opiera się na wiedzy. Jest oczywiste, że tylko regiony potrafiące zapewnić swoim mieszkańcom realizację takich właśnie potrzeb, mają szansę stać się motorami rozwoju i atrakcyjnym...
 
Na dolnośląskie łąki wypuszczono kolejne susły moręgowane
Ponad czterdzieści susłów moręgowanych wypuścili 5 sierpnia na łąki w Jakubowie Lubińskim (Dolnośląskie) przyrodnicy z Polskiego Towarzystwa Ochrony Przyrody "Salamandra". Jak poinformował kierownik projektu dr Andrzej Kepel, celem akcji jest zwię...
 
Śląskie/ Rozpoczęły się zajęcia szkoły j. polskiego dla obcokrajowców
Ponad stu pięćdziesięciu obcokrajowców przyjechało w niedzielę do Cieszyna, żeby wziąć udział w 21. Letniej Szkole Języka, Literatury i Kultury Polskiej Uniwersytetu Śląskiego - poinformował rzecznik prasowy szkoły Marcin Maciołek. Kurs w ramach 21. Letniej Szkoły J...
 
Dwa śląskie bolidy wystartują na brytyjskim torze Silverstone
Studenci Politechniki Śląskiej po raz trzeci wystartują w wyścigu The Greenpower Corporate Challenge, który odbędzie się 29 kwietnia 2012 r. na słynnym torze wyścigowym Silverstone w Wielkiej Brytanii. Tym razem ubiegłoroczni zdobywcy drugiego miejsca, wystartu...

Reklama:


Himiko

Czy wiesz że...?
Szamanizm — zespół praktyk i wierzeń opierających swe pojmowanie relacji świata namacalnego do świata duchowego na fundamentalnej roli szamana jako osoby zdolnej do podróży ekstatycznych w zaświaty dla dobra swojej wspólnoty bądź jej poszczególnych członków.

Przekazy o kraju Wa (chin. upr.: 倭人传; chin. trad.: 倭人傳; pinyin: Wōrénzhuàn; jap. 倭人伝, Wajinden) – chiński tekst stanowiący część Kroniki Trzech Królestw (Sanguo Zhi, 三國志), spisany w okresie ok. 280-297 n.e., będący jednym z najstarszych źródeł historycznych dotyczących Japonii.

Język japoński (日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.

Himiko, Pimiko, Himeko (jap. 卑弥呼 zm. ok. 248) – pierwsza historyczna, udokumentowana źródłowo władczyni Japonii.

Przypuszcza się, że "Himiko" może stanowić formę zapisu słowa himeko (księżniczka słońca), tytułu używanego później przez członkinie rodu panującego w Japonii. Japońskie legendy przedstawiają ją jako córkę cesarza Suinina. Razan Hayashi wysnuł podchwyconą potem przez wielu badaczy teorię próbującą utożsamiać ją z cesarzową Jingū, która miała panować mniej więcej w tym samym okresie co Himiko.

Uproszczone pismo chińskie (chin. upr. 简体字; chin. trad. 簡體字; pinyin jiǎntǐzì) to odmiana pisma chińskiego. Uproszczenia dokonano w Chińskiej Republice Ludowej w latach 50. XX wieku. Celem reformy było ułatwienie nauki pisma i walka z analfabetyzmem. Modyfikując ok. 50 proc. najbardziej skomplikowanych z używanych dotąd znaków cel ten osiągnięto. Pismo uproszczone używane jest także w Singapurze.

Pojęcia Chiny używa się w odniesieniu do krainy historycznej, obejmując wówczas całokształt chińskiej historii i kultury (zobacz: historia Chin), lub w węższym znaczeniu, w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej.

Informacje o Himiko zawarte są w stanowiącej część Kroniki Trzech Królestw (Sanguo Zhi, 三國志) kronice chińskiej dynastii Wei (Wei Zhi, 魏志), w rozdziale znanym pod chińską nazwą Worenzhuan (chin. upr.: 倭人传; chin. trad.: 倭人傳; pinyin: Wōrénzhuàn) lub japońską Wajinden (jap. 倭人伝). W przekazie źródłowym została nazwana królową Yamatai, tj. kraju, który w przyszłości będzie nazywany Japonią. Według kronik była leciwą i niezamężną kobietą, uprawiającą szamanizm. Została rzekomo wyniesiona do władzy po paśmie wojen domowych, gdy ludzie, uznając, że walczący ze sobą mężczyźni nie mogą dojść do zgody, osadzili na tronie kobietę. Źródła chińskie datują wojny domowe w kraju Wa (Japonii) na okres około 170-180, wobec czego data objęcia rządów przez Himiko wyznaczana jest powszechnie na lata osiemdziesiąte II wieku.

Tradycyjne pismo chińskie (chin. trad. 繁體字, chin. upr. 繁体字, pinyin fántǐzì) to odmiana pisma chińskiego, w której znaki mają tradycyjną postać, umożliwiającą czytanie dawniejszych tekstów. Są one dość skomplikowane, dlatego w latach 50. w ChRL wprowadzono reformę pisma, w wyniku czego powstały znaki uproszczone. Pismo tradycyjne jest używane w Republice Chińskiej na Tajwanie, oraz w Hongkongu i Makau. Nazywane jest także ortodoksyjnym, złożonym lub właściwym pismem chińskim.

Wei lub Cáo Wèi (220-265) – państwo w okresie Trzech Królestw. Założył je Cao Cao, który dominował na północnymi i środkowymi Chinami. Po 213 r. jego lenna zyskały nazwę Wei, do której czasem dodaje się nazwisko Cao, dla odróżnienia od innych państw w historii Chin, które również nosiły nazwę Wei.

Według Wei Zhi Himiko panowała w kraju Yamatai. Mieszkała w dworze strzeżonym przez zbrojnych mężów, gdzie posiadała służbę, składającą się z tysiąca kobiet i jednego mężczyzny. W 239 roku przez Taihō-gun wysłała na dwór Wei poselstwo, przekazując chińskiemu władcy niewolników oraz liczne wyroby ze swojego kraju. Poselstwo Himiko miało na celu uzyskanie poparcia Wei w rozgrywkach politycznych w Wa. Zostało przychylnie przyjęte przez cesarza, który w odpowiedzi przesłał Himiko równie bogate dary, złotą pieczęć i przyjazny list, w którym nazwał ją królową. Liczył bowiem na poparcie władczyni podczas opanowania południowej Korei. Niedługo po tym Himiko toczyła wojnę z krajem Kuna. Bez powodzenia zwróciła się z prośbą o wsparcie do Taihō, gdzie w tym czasie trwały rozruchy. Himiko zmarła między 240 a 248 rokiem. W okresie panowania jej następcy w kraju Wa trwała wojna domowa. Skończyła się po tym, jak tron zajęła piętnastoletnia Iyo.

Yamatai (jap. 邪馬台国, Yamatai-koku) - starożytne państwo w Wa (Japonia) istniejące w późnym okresie Yayoi. Pierwsze wzmianki o Yamatai pochodzą z chińskiej kroniki Sanguo Zhi, gdzie widnieje jako Yamatai-koku (jap. 邪馬臺國, Yamatai-koku) lub Yamaichi-koku (jap. 邪馬壹國, Yamaichi-koku) - państwo, którym władała szamanka imieniem Himiko.

Przypisy

  1. John Whitney Hall: Japonia od czasów najdawniejszych do dzisiaj. Warszawa: PIW, 1979, s. 30. ISBN 83-06-00205-9. 
  2. Himiko (ang.). britannica.com. [dostęp 2011-03-27].
  3. John S. Brownlee: Japanese Historians and the National Myths, 1600-1945: The Age of the Gods and Emperor Jinmu. Vancouver: UBC Press, 1999, s. 111. ISBN 0-7748-0645-1. 
  4. Encyklopedia historyczna świata. T. III. Kraków: Agencja Publicystyczno-Wydawnicza Opres, 2000, s. 235. ISBN 83-85909-61-3. 
  5. J. Tubielewicz, Historia Japonii, Wrocław 1984, s. 33. ISBN 83-04-01486-6.
  6. J. Tubielewicz, Historia Japonii, Wrocław 1984, s. 34. ISBN 83-04-01486-6.





Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
Nie mogą być traktowane jako porady.