|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Prof. Michał Krauss, wybitny chirurg, twórca powojennej szkoły chirurgii plastycznej w Polsce, zmarł w Warszawie w wieku 82 lat. Całe swoje zawodowe życie poświęcił leczeniu wad wrodzonych u dzieci, leczeniu oparzeń oraz mikrochirurgii. "Prof. Kra... Światowej klasy naukowcy z różnych krajów zajmujący się web science zawiązali sojusz w celu wspierania badań naukowych i programów edukacyjnych dotyczących tej nowej dziedziny. Pośród członków sieci Web Science Trust Network of Laboratories (WSTNet), która przyczyni się do popraw... Dnia 6 marca 2011 r. w Wiedniu, Austria, odbędzie się konferencja pt. "Wizualizacja terapii komórkowej spełnia wymogi zastosowania klinicznego".
Dla europejskiej społeczności obrazowania komórkowego nowe narzędzia do obrazowania mają kluczowe znaczenie dla poznania skutków terapeutyczn... Identyfikacja meteorytów nigdy nie była prosta. Jednakże ostatnio, międzynarodowa grupa badaczy z powodzeniem zidentyfikowała asteroidę w kosmosie zanim weszła ona w atmosferę ziemską. Przy użyciu komputerów badacze mogą teraz określić, z ... Nowoczesne fantomy, czyli modele symulujące zachowanie prawdziwego pacjenta, pomogą przyszłym pielęgniarkom i położnym ze Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w nauce opatrywania ran i robienia zastrzyków. Fantomy potrafią m.in. krzyczeć, krwawić i wymiotować. Studen...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 HipoplazjaCzy wiesz że...? Szkliwo (łac. enamelum) - tkanka pokrywająca zębinę w obrębie korony zęba. Zbudowane jest w 96-98% z materii nieorganicznej w postaci kryształów dwuhydroksyapatytu, czego efektem jest niezwykła twardość. Pozostałe 2-4% szkliwa stanowią związki organiczne i woda. Jako jedyna część zęba powstaje z komórek nabłonkowych - ameloblastów (adamantoblastów). Język grecki albo greka — język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Hipoplazja (łac. hypoplasia, z gr. υπó = pod (tu: mało) + πλάσσειν = kształtować, formować (por. plastyczny)) - typ niecałkowitej morfogenezy, polegający na zbyt słabym wykształceniu się narządu przebiegającym ze zmniejszeniem ilości komórek. Hipoplazji narządu często towarzyszy upośledzenie jego czynności. Hipoplazja narządów nierzadko wchodzi w skład obrazu klinicznego zespołów wad wrodzonych, może też stanowić wadę izolowaną. Termin wprowadzony przez Rudolfa Virchowa w 1870 roku. Aplazja – jest to niewykształcenie się narządu, mimo że wykształcony jest zawiązek tego narządu. Termin może oznaczać również zanik funkcji wywołany chorobą - np. aplazja szpiku kostnego.
Morfogeneza (gr. morphē = kształt, postać, génesis = pochodzenie), kształtogeneza – biologiczne procesy rozwojowe, w wyniku których jest determinowany kształt zarodka w kolejnych stadiach rozwojowych i ostatecznie kształt dorosłego organizmu. Pojęcie obejmuje także kształtowanie się ostatecznej formy narządów i części organizmów, a w grupie protista kształtowanie się właściwych dla nich organelli. Przykłady hipoplazjiZobacz teżBibliografia Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii. Agenezja (łac. agenesia, z gr. a- + génesis = powstanie) - zaburzenie rozwojowe polegające na niewykształceniu się zawiązka narządu, a w konsekwencji także tegoż narządu.
Do częstszych patologii należą:
Zespół hipoplazji lewego serca (ang. Hypoplastic Left Heart Syndrome, HLHS) – wrodzona wada serca, polegająca na niewykształceniu prawidłowej lewej komory serca. Dziecko w okresie płodowym rozwija się w sposób prawidłowy gdyż krwiobieg funkcjonuje z wyłączeniem płuc, a natlenowana krew jest dostarczana z organizmu matki. Układ taki działa dzięki przewodowi tętniczemu Botalla (PDA) łączącemu bezpośrednio tętnicę płucną z aortą. Jądra (łac. testis, dosłownie – świadek, orchis, testimonium virile, grec. didymis ) – męskie narządy rozrodcze u ludzi i zwierząt odpowiednik rozwojowy jajników.
Zespół Klinefeltera (ang. Klinefelter syndrome) – grupa chorób spowodowanych aberracją chromosomalną polegającą na obecności przynajmniej jednego dodatkowego chromosomu X w części lub we wszystkich komórkach organizmu mężczyzny.
Czy wiesz że...? beta Żuchwa (łac. mandibula) – nieparzysta (pojedyncza), jedyna ruchoma kość szkieletu czaszki człowieka i zwierząt – często potocznie nazywana szczęką (dolną). Jako kość pojedyncza występuje u dorosłych osobników, bowiem w okresie płodowym składa się z dwóch części – lewej i prawej – które w późniejszym okresie zrastają się w linii pośrodkowej.
Hipoplazja płuca (łac. hypoplasia pulmonis) – wada wrodzona polegająca na różnego stopnia niewykształceniu elementów naczyniowych, oskrzelowych i miąższowych tkanki płucnej. Może być bezobjawowa i wykryta przypadkowo, najczęściej jednak daje objawy zakażenia i marskości. Może dotyczyć jednego płuca, obu lub pojedynczego płata. Rozpoznanie stawia się na podstawie zdjęcia rtg, bronchoskopii i bronchografii lub angiografii. Leczenie wady polega na resekcji niewydolnej tkanki. Rokowanie zależy w dużym stopniu od obecności innych wad.
Mikrocefalia (małogłowie, łac. microcephalia, ang. microcephaly) - wada rozwojowa charakteryzująca się nienaturalnie małymi wymiarami czaszki (a więc również puszki mózgowej). Małogłowie rozpoznaje się, gdy największy wymiar obwodu głowy, mierzony pomiędzy okolicą tuż nad wałami nadoczodołowymi do najbardziej ku tyłowi wysuniętej części kości potylicznej (opisthocranion) wynosi poniżej 3 odchyleń standardowych (SD) dla płci i wieku w danej populacji. Mikrocefale mają masę mózgu mniejszą niż 900 g . Mikrocefalia może wystąpić jako wada izolowana lub element zespołu wad.
Mikrognacja (mikrognatyzm, hipoplazja żuchwy, łac. micrognathia, ang. micrognathia, micrognathism) – wada wrodzona polegająca na nieprawidłowo małej żuchwie. Może mieć charakter deformacji, gdy na żuchwę w życiu płodowym działa wewnątrzmacicznie ucisk; wtedy nierzadko niedorozwój żuchwy jest asymetryczny. Wada ta w ciągu pierwszego roku życia zwykle zanika i żuchwa ma prawidłowy zarys. Mikrognacja może mieć też charakter malformacji, i wynikać z pierwotnego zaburzenia wzrostu żuchwy; wada taka spotykana jest w wielu zespołach wad, takich jak:
Zespół delecji 22q11.2 (zespół mikrodelecji 22q11, ang. microdeletion 22q11 syndrome, (del 22q11.2) – zespół wad wrodzonych spowodowany mikrodelecją prążka chromosomu 22q11, przebiegający z pierwotnym niedoborem odporności.
Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski).
Rudolf Ludwig Karl Virchow (ur. 13 października 1821 w Schivelbein, obecnie Świdwin, zm. 5 września 1902 w Berlinie) – niemiecki patolog i antropolog, w latach 1849-1902 profesor uniwersytetów w Würzburgu i Berlinie. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
