Przybycie człowieka

Jak się powszechnie uważa, historia zasiedlenia Ameryki Północnej zaczyna się w czasie ostatniego zlodowacenia. Uwięzienie w lodach olbrzymiej masy wody spowodowało obniżenie się poziomu morza o 100 lub więcej metrów. Otworzyło to koryta łączące lądy Ameryki i Eurazji. Na obszarze Mostu Lądowego Beringa panował stosunkowo łagodny klimat, a flora i fauna były wystarczająco bogate dla podtrzymania życia ludzkich plemion trudniących się myślistwem i zbieractwem. Ludy z północnej i wschodniej Azji były w stanie przedostać się na nowy kontynent i skolonizować dostępne jego obszary. Najstarsze dowody na obecność człowieka na tym kontynencie, sprzed 20 tysięcy lat, odnaleziono w jaskiniach Bluefish Caves na Jukonie. Obok kości zwierząt znaleziono tam prymitywne narzędzia kamienne oraz wykonane z kości. Ówczesną enklawę Bluefish można uznać za część Eurazji oddzieloną od głównej części kontynentu amerykańskiego wielosetkilometrowym obszarem lądolodu, który dla człowieka był nie do przebycia.