Hohenzollern-Sigmaringen - ród - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy niemieckiego rodu książęcego. Zapoznaj się również z: artykuł o Hohenzollern-Sigmaringen, historycznym państwie niemieckim.

Zamek Sigmaringen

Herb hrabiów von Hohenzollern w herbarzu J. Siebmachera, 1605, karta 14

Hohenzollern-Sigmaringen - niemiecki ród arystokratyczny, posiadający tytuł książęcy, jedna z gałęzi rodu Hohenzollernów.

Książę Karl Anton Joachim Zephyrin Friedrich Meinrad von Hohenzollern-Sigmaringen (ur. 7 września 1811 w Krauchenwies - zm. 2 czerwca 1885 w Sigmaringen) – niemiecki książę z rodu Hohenzollern-Sigmaringen, ostatni władca księstwa o tej samej nazwie. Jako premier (niem. Ministerpräsident) Prus (1858-1862) prowadził stosunkowo liberalną politykę.

Wojna francusko-pruska 1870-1871 (19 lipca 1870 – 10 maja 1871) – konflikt zbrojny między Francją i Prusami. Bezpośrednią przyczyną była próba osadzenia przez Bismarcka na tronie Hiszpanii pruskiego księcia. Był to książę Leopold von Hohenzollern-Sigmaringen. Natomiast wewnętrznie była wynikiem toczącej się rywalizacji Francji i Prus o dominację w Europie. Wojnę zakończono podpisaniem traktatu pokojowego 10 maja 1871 roku we Frankfurcie.

Rodzina Hohenzollern-Sigmaringen wywodzi się od hrabiego Karola II, syna Karola I, ostatniego hrabiego Hohenzollern. W 1576 roku nastąpił podział hrabstwa między trzech synów Karola I. Część objęta przez Karola II nosiła nazwę Hohenzollern-Sigmaringen, od będącego siedzibą rodziny zamku Sigmaringen.

Johann Ambrosius Siebmacher (także: Sibmacher), (ur. 1561 w Norymberdze, zm. 23 marca 1611 tamże) autor i założyciel wielokrotnie publikowanego herbarza, ważnego źródła heraldyki dla niemieckiego obszaru językowego.

Karol I, Karl Eitel Friedrich Zephrinus Ludwig von Hohenzollern-Sigmaringen (ur. 20 kwietnia 1839 w Sigmaringen, zm. 10 października 1914 w Sinai) - książę (domnitor) Rumunii w latach 1866-1881 i jej król w latach 1881-1914.

Rola rodu osiągnęła swój szczyt w drugiej połowie XIX wieku. Pomimo aneksji księstwa przez Prusy ostatni książę Karl Anton von Hohenzollern-Sigmaringen objął urząd premiera tego państwa. W 1866 roku książę Karol I (król Rumunii) objął najpierw książęcy, a następnie królewski tron Rumunii. Plany objęcia przez księcia Leopolda tronu Hiszpanii, i ich międzynarodowe reperkusje stały się przyczyną wybuchu wojny francusko-pruskiej w 1870 roku.

Hohenzollernowie - niemiecka dynastia wywodząca się ze Szwabii. Jej przedstawiciele panowali w krajach niemieckich (m.in. Brandenburgii, Ansbach, Bayreuth, Prusach), od 1871 jako cesarze niemieccy oraz w Rumunii (w latach 1866-1947).

Anton Alois Meinrad Franz (ur. 20 czerwca 1762 w Sigmaringen, zm. 17 października 1831 tamże) – książę Hohenzollern-Sigmaringen. W chwili kiedy został monarchą jego władztwo było cześcią Świętego Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego. Pozostawało nim do 1806. W latach 1806-1813 wchodziło w skład Związku Reńskiego (Należące do niego państwa były formalnie suwerenne – mogły prowadzić politykę zagraniczną, w praktyce znajdowały się jednak pod przemożnym wpływem cesarza Francuzów Napoleona I. W 1815 zostało członkiem Związku Niemieckiego (będącego luźną konfederacją państw).