|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: 13. międzynarodowa konferencja Europejskiego Stowarzyszenia Archeologów Azji Południowo-Wschodniej pt. "Przekraczanie granic w archeologii Azji Południowo-Wschodniej" odbędzie się dniach 27 września-1 października 2010 r. w Berlinie,, Niemcy..
Celem konferencji jest stworzenie ... W dniach 13-14 września 2010 r. w Salonikach, Grecja, odbędzie się piąta konferencja doktorantów z Europy Południowo-Wschodniej (SEERC).
Ta edycja wydarzenia bazuje na sukcesie poprzednich konferencji, gdzie na każdą z nich zgłoszono ponad 100 odczytów z krajów z Południowo-W... Ponad 35 tys. Polaków żyje już ze stomią. "Wiele osób obawia się jej, ale stomia nie jest końcem świata - tak naprawdę jest ceną życia i wybawieniem, a czasami może nawet podnosić jakość życia" - przekonuje prof. Krzysztof Bielecki. Stomia - wyjaśn... W ramach projektu finansowanego przez UE przedstawiono zestaw diagnostyczny mający zastosowanie w przypadku dwóch najostrzejszych postaci biegunki dziecięcej w krajach rozwijających się - wywoływanej przez enteropatogenne E.coli (EPEC) i Shigella. Naukowcy są zdania, że zestaw może zrewolucjonizować proces diagnozowania... W dniach 13-15 października w Kuala Lumpur, Malezja, odbędzie się druga azjatycka konferencja i wystawa nt. strat wody.
Wydarzenie skupi się na przesyłowych stratach wody, tj. na wodzie, która zostaje wyprodukowana a następnie utracona zanim dotrze do konsumenta. Tegoroczn...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp.
7
odp. Reklama:
 HokkienCzy wiesz że...? Azja Południowo-Wschodnia – nazwa stosowana dla określenia regionu Azji obejmującego Półwysep Indochiński i Archipelag Malajski wraz z Filipinami. Obejmuje on zatem następujące państwa: Birma, Tajlandia, Kambodża, Laos, Wietnam, Malezja, Singapur, Indonezja, Timor Wschodni, Brunei i Filipiny. Zajmują one powierzchnię około 4,495 mln km², z liczbą ludności przekraczającą 550 mln mieszkańców (szacunek na rok 2004). Malezja (malajski Malaysia) – państwo w Azji Południowo-Wschodniej, na Półwyspie Malajskim i wyspie Borneo; obszar 329 847 km², ludność 27 730 000 (5 września 2008), stolica Kuala Lumpur (ok. 1 500 000 mieszkańców), siedziba rządu w Putrajaya. Język tajwański (język chiński: 臺灣語 POJ: tâi-oân-oē) - tajwańska odmiana języka minnan (dialekt hokkien), używana jako język ojczysty przez około 70% mieszkańców wyspy , głównie przez członków największej chińskiej grupy etnicznej, zwanej Hoklo lub Hō-ló. Języki min, w przeciwieństwie do innych języków chińskich, nie wywodzą się bezpośrednio z języka średniochińskiego , co może tłumaczyć fakt, że odmiana ta jest niemal zupełnie niezrozumiała dla użytkowników innych dialektów chińskich. Język tajwański jest za to niemal identyczny z dialektem Xiamen w Chinach. 
 Hokkien, (chin.: 福建話, pinyin: fújiànhuà, POJ: Hok-kiàn-oē), nazywany również dialektem quanzhou-zhangzhou – odmiana języka minnańskiego, używana w południowej części prowincji Fujian, na Tajwanie, oraz przez wielu Chińczyków w krajach Azji Południowo-Wschodniej. Blisko spokrewniony z dialektem teochew, jednak wzajemne zrozumienie jest utrudnione. Język minnański, minnan lub tajwański – język lub grupa blisko spokrewnionych języków (dialektów) wywodzących się z południa chińskiej prowincji Fujian. Minnan oznacza południową część prowincji Fujian – Min (閩 ) to krótka nazwa prowincji, a nan (南) oznacza "południe". Obecnie minnański używany jest przede wszystkim na Tajwanie, gdzie jest językiem ojczystym dla 80 proc. mieszkańców i gdzie używa się go obok oficjalnego języka mandaryńskiego. Minnański jest używany także we wschodnim Guangdongu (region Chaoshan), na wyspie Hajnan, oraz w niektórych przybrzeżnych regionach prowincji Zhejiang i zachodniego Guangdongu, a także przez potomków emigrantów pochodzących z tych regionów (dominujący wśród Chińczyków w Azji Południowo-Wschodniej: Singapur, Malezja, Tajlandia, Filipiny).
Tajwan (Formoza) – wyspa na Oceanie Spokojnym, oddzielona od Chin kontynentalnych Cieśniną Tajwańską. Jest wyspą w większości wyżynną, obrzeża Tajwanu są nizinne. StandardOdmiana hokkien posiada dwa prestiżowe standardy, jeden z nich to dialekt miasta Xiamen (Amoy), drugi to odmiana używana na Tajwanie, gdzie bywa nazywana językiem tajwańskim. Obie wersje są wzajemnie zrozumiałe. Oba warianty są zrozumiałe również dla osób posługujących się innymi dialektami języka minnańskiego. Pe̍h-ōe-jī (POJ) (język chiński 白話字 pinyin: báihuà zì) - system zapisu języka chińskiego za pomocą alfabetu łacińskiego, wprowadzony w XIX w. przez chrześcijańskich misjonarzy w Fujian i na Tajwanie. Do tej pory bywa używany do zapisu odmiany hokkien, zwłaszcza języka tajwańskiego. Istnieje także wersja tego systemu dla języka hakka, zwana pha̍k-fa-sṳ, dla języka mindong bàng-uâ-cê, oraz dla dialektu teochew, nazywana pêh-uē-jī.
Chińczycy Han (nazwa własna 漢 / 汉 / Hàn; Hanowie) - naród zamieszkujący głównie Chiny, gdzie stanowią ok. 92% ludności (reszta należy do oficjalnie wymienianych 55 mniejszości), a także Tajwan, gdzie również stanowią większą część populacji wyspy, ok. 20 mln. Są najliczniejszym narodem na świecie, ogółem liczą ok. 1,3 mld (ok. 19% populacji). Istnieją spory dotyczące statusu hokkien - wielu naukowców uważa, że jest to oddzielny język, a nie tylko jeden z dialektów języka chińskiego. Istnieją również kontrowersje dotyczące Hokkien w Azji Południowo-Wschodniej, głównie w Malezji i Singapurze, ponieważ w dialekcie widocznych jest wiele naleciałości z języków regionu. Niektórzy uważają, że malajski hokkien powinno się wyodrębnić go jako oddzielny dialekt. Język średniochiński - termin utworzył sinolog i lingwista, Bernhard Karlgren, na określenie języka chińskiego używanego między VI a X wiekiem. Termin ten jest używany w kontekście historycznej fonologii języka chińskiego.
Teochew, Teochiu, Diojiu (潮州話 teoch. Dio5 ziu1 uê7 pinyin Chaozhouhua) - dialekt należący do grupy języków minnańskich, używany w regionie Chaoshan we wschodniej części prowincji Guangdong w Chinach. Ma bardzo niski poziom podobieństwa do innych dialektów minnańskich, mając z nim wspólnych mniej słów niż język angielski ma z niemieckim. TonyMówiąc w hokkien używa się siedmiu z ośmiu tonów, które pojawiają się w języku średniochińskim, są to: 1. 陰平 yīnpíng |44| Numery w ramkach (||) opisują wysokość tonu, gdzie 1 to najniższy, a 5 najwyższy dźwięk. Przypisy
BibliografiaLinki zewnętrznePowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
