Hotel "Europa" w Mińsku - Polski Serwis Naukowy

Odbudowany w 2007 hotel.

Hotel "Europa" w Mińsku (biał. Гасьцініца "Эўропа") – hotel położony na rogu pl. Niepodległości i ulicy Lenina w Mińsku, do czasów rewolucyjnych jeden z najbardziej charakterystycznych budynków miasta, zburzony w 1941 i odbudowany w 2007.

Winda (dźwig szybowy) – urządzenie podnoszące (dźwignica) zainstalowane na stałe, obudowane szybem (zamkniętym lub częściowo otwartym) w konstrukcji żelbetowej, murowanej lub stalowej przeszklonej lub obudowanej innymi materiałami, obsługujące ustalone poziomy, posiadające kabinę, poruszającą się pomiędzy prowadnicami, których pochylenie w stosunku do pionu wynosi mniej niż 15 stopni, służące do transportu osób lub towarów lub też samochodów.

Wanna - mebel służący do kąpieli. Współcześnie wanny wykonuje się z włókna szklanego lub akrylu, jednak wciąż produkuje się także wanny porcelanowe i metalowe.

Historia

Na początku XIX wieku w miejscu obecnego hotelu na rogu pl. Katedralnego i ulicy Gubernatorskiej znajdował się pensjonat należący do rodziny Polak. Po pożarze w 1884 budynek podwyższono do dwóch pięter i nazwano hotelem "Europa". Kolejny remont budynek przeszedł w 1906, kiedy podwyższono go do pięciu pięter – był wówczas najwyższym budynkiem miasta o charakterze świeckim i jednym z jego symboli, nadających Mińskowi charakter wielkiego miasta pomiędzy Wilnem a Moskwą. Na początku XX wieku budynek był własnością Grigorija i Jakowa Polaków.

Sztuczne oświetlenie jest wynikiem dążenia ludzi do uniezależnienia się od ograniczeń narzucanych im przez naturę. Chcąc przedłużyć swoją działalność na godziny wieczorne i nocne zaczęto posługiwać się różnymi dostępnymi źródłami światła.

Język białoruski (беларуская мова, biełaruskaja mowa) – należy do grupy języków wschodniosłowiańskich. Liczba osób posługujących się tym językiem wynosi około 9 milionów.

W każdym z pokoi był umieszczony telefon, umywalka, oświetlenie, ogrzewanie i wanna. Na piąte piętro dostać się można było za pomocą windy. W hotelu działała restauracja, fryzjer, księgarnia z biblioteką oraz oddział Wileńskiego Banku Handlowego.

W czasach okupacji Mińska przez wojska radzieckie i polskie w latach 1918–1920 hotel wykorzystywano jako wojskowy internat, a restaurację jako stołówkę.

Umywalka - element wyposażenia łazienki, służący do mycia rąk i twarzy (rzadziej innych części ciała, czy prania). Urządzenie to składa się najczęściej z płytkiego naczynia i powierzchni odkładczej. Najczęściej wykonane jest z ceramiki - rzadziej stosowane materiały to: szkło, kamień naturalny, żeliwo, tworzywa sztuczne, stal nierdzewna). W dolnej części misy znajduje się otwór odpływowy - często, choć nie zawsze, połączony z otworem przelewowym. Zasilanie umywalki w wodę bieżącą odbywa się za pomocą baterii umywalkowej. Odpływ wody następuje przez zawór odpływowy zamykany korkiem, korkiem automatycznym lub korkiem z systemem "klik-klak" (click-clack).

W 1925 hotel został ponownie otwarty dla turystów jako jeden z oddziałów minkomchoza jako Miński Hotel Państwowy.

Zniszczony w trakcie II wojny światowej, nie został odbudowany po 1945. W 2004 podjęto decyzję o jego odbudowie, która została ukończona w 2007. Odbudowany hotel różni się od pierwowzoru, m.in. liczbą pięter (jest o jedno piętro wyższy).

Linki zewnętrzne

Historia hotelu ze zdjęciami z różnych okresów (ros.)