Hrabstwo Hainaut - Polski Serwis Naukowy

Mapa przedstawiająca hrabstwo Hainaut w 1477

Hrabstwo Hainaut (fr. Comté de Hainaut, nid. Graafschap Henegouwen) – historyczne terytorium, które stanowiło część Niderlandów, a także wchodziło w skład Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. Obecnie ziemie dawnego hrabstwa leżą w granicach dwóch państw, Belgii (Prowincja Hainaut) i Francji (część departamentu Nord).

Habsburgowie – dynastia niemiecka (von Habsburg). Założycielem dynastii był Guntram Bogaty (X wiek). Nazwa rodziny wywodzi się od pierwszej posiadłości rodu, zamku Habsburg (niem. Habichtsburg znaczy Jastrzębi Gród, Zamek Jastrzębia) położonego w kantonie Aargau w Szwajcarii. Przedstawiciele dynastii panowali m.in. w krajach niemieckich i włoskich, Świętym Cesarstwie Rzymskim, Czechach, Hiszpanii, Portugalii, Burgundii, na Węgrzech (a co za tym idzie także w Chorwacji) i w Siedmiogrodzie, w Niderlandach, na Śląsku oraz hiszpańskich i portugalskich koloniach w Azji i obu Amerykach. Dynastia w linii męskiej wygasła w 1740. Ostatnia z rodu Maria Teresa Habsburg wraz z mężem cesarzem Franciszkiem I Lotaryńskim założyła nową dynastię Habsbursko-Lotaryńską.

Gallia Belgica - prowincja rzymska w Galii na terenie dzisiejszej Belgii, Holandii i północnej Francji. Jej stolicą było Durocortorum (obecna nazwa: Reims). Podzielona później na 2 części:

Historia do X wieku

Pierwszy herb hrabstwa Hainaut

W czasach starożytnych tereny późniejszego hrabstwa były zamieszkane przez plemiona Belgów. W I wieku p.n.e. ziemie te zostały podbite przez wojska Juliusza Cezara i włączone do rzymskich prowincji, Gallia Belgica i Germania Inferior.

Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego , (niem.) Heiliges Römisches Reich Deutscher Nation, łac. Sacrum Romanum Imperium Nationis Germanicæ ,Sacrum Imperium 1157 , Sacrum Romanum Imperium - pierwsza wzmianka 1254, do 1512 Święte Cesarstwo Rzymskie, niem. Heiliges Römisches Reich , (łac.) Sacrum Romanum Imperium , nazwa odwołująca się do idei jak i tworu politycznego średniowiecznej i wczesnonowożytnej Europy.

Baldwin V (1150 - 17 grudnia 1195), hrabia Hainaut i Flandrii, margrabia Namur, syn hrabiego Hainaut Baldwina IV i Alicji z Namur, córki Godfryda I z Namur.

Od X wieku hrabstwo Hainaut, początkowo znane jako pagus hainoeusis wchodziło, obok księstwa Brabancji, księstwa Luksemburga i hrabstwa Namur, w skład Lotaryngii.

Pierwszym znanym hrabią Hainaut był Reginar I, rządzący w latach 908-915. Po jego śmierci nastąpił podział ziem między dwóch synów, Giselberta, który został księciem Lotaryngii i Reginara II, który otrzymał tytuł hrabiego Hainaut.

W 964 hrabstwo uległo podziałowi na hrabstwo Bergen i Valenciennes (przyłączone do Bergen przez Hermana z Hainaut między 1045 a 1049).

Maksymilian I Habsburg, niem Maximilian I. von Habsburg (ur. 22 marca 1459 w Wiener Neustadt, zm. 12 stycznia 1519 w Wels) – od 1486 król Niemiec, a od 1508 cesarz Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. Syn cesarza Fryderyka III Habsburga i Eleonory Aviz. Ojciec Filipa I Pięknego, króla Kastylii. Jeden z głównych twórców potęgi rodowej Habsburgów.

Baldwin VI z Mons (ur. ok. 1030, zm. 17 lipca 1070), hrabia Flandrii, Mons i Hainaut (jako Baldwin I), najstarszy syn hrabiego Baldwina V i Adelajdy, córki króla Francji Roberta II Pobożnego.

Historia od XI wieku

Herb hrabstwa Hainaut

W 1071 hrabstwo Hainaut zostało ostatecznie zjednoczone, a w jego skład weszły: hrabstwo Bergen, południowa część Landgrafostwa Brabancji oraz Margrabstwo Valenciennes.

W czasie swojego istnienia hrabstwo Hainaut kilkukrotnie zawierało unie personalne z innymi terytoriami.

Dwukrotnie hrabstwo Hainaut było związane z hrabstwem Flandrii. Pierwszy raz unia istniała za czasów Baldwina I (we Flandrii - Baldwina VI) w latach 1067-1071. Drugi raz w latach 1191-1246, gdy została zawarta w wyniku małżeństwa Baldwina V (VIII) z Małgorzatą I Flandryjską.

Holandia (nid. Nederland) – europejska część Królestwa Niderlandów (nid. Koninkrijk der Nederlanden), tworzonego także przez Arubę i Antyle Holenderskie. Holandia jest członkiem Unii Europejskiej (UE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), ONZ oraz NATO. Holandia jest monarchią konstytucyjną położoną w zachodniej części Europy nad Morzem Północnym, które oblewa ją od północy i zachodu. Graniczy na południu z Belgią oraz na wschodzie z Niemcami. Obecne granice wytyczono w roku 1839.

Nord [nɔːʀ] – departament we Francji w regionie Nord-Pas-de-Calais. Jest podzielony na prefekturę Lille i subprefektury: Avesnes-sur-Helpe, Cambrai, Douai, Dunkerque i Valenciennes. Prezydent departamentu jest Bernard Derosier.

Herb z czasów unii hrabstwa Hainaut z Bawarią

W 1299 hrabstwo Hainaut zawarło unię personalną z hrabstwem Holandii, która przetrwała do 1436. Ponadto w latach 1356-1429 istniał związek z Bawarią, a hrabiowie wywodzili się z dynastii Wittelsbachów. W 1432 hrabina Jakobina Bawarska została zmuszona do zrzeczenia się tytułu i oddania, po swojej śmierci, hrabstwa Hainaut pod panowanie władców Burgundii. Jakobina Bawarska zmarła w 1436, a książę Burgundii Filip III Dobry został hrabią Hainaut.

Gaius Iulius Caesar, Gajusz Juliusz Cezar, Cezar, ur. 12 lipca 100 p.n.e. (13 lipca 102 r. p.n.e. – koncepcja Mommsena i Diona) w Rzymie, zm. 15 marca (idy marcowe) 44 p.n.e. w Rzymie – rzymski polityk, wódz, dyktator i pisarz. Jeden z członków stronnictwa popularów, spowinowacony z Cynną i Mariuszem. Po ich śmierci piastował kolejno urzędy kwestora, edyla, pretora, konsula i dyktatora. Sławę zdobył dzięki namiestnictwu w Galii i dzięki pomocy swych żołnierzy udało się mu pokonać opozycję, skupioną wokół senatu i Pompejusza – tzw. optymatów, aby następnie, po wieloletnich walkach, przejąć pełnię władzy w Rzymie. Zamordowany w dniu id marcowych przez senatorów pod przywództwem Marka Brutusa oraz Gajusza Kasjusza. Przed śmiercią adoptował Oktawiana Augusta (wtedy jeszcze Gaiusa Octaviusa), wyznaczając go na swego spadkobiercę.

Starożytność – okres w historii Bliskiego Wschodu, Europy i Afryki Północnej obejmujący dzieje tych regionów od powstania pierwszych cywilizacji do politycznego upadku cesarstwa zachodniorzymskiego w 476 roku[1].

18 sierpnia 1477 hrabstwo Hainaut weszło w skład Zjednoczonych Prowincji Niderlandów, znajdujących się pod panowaniem Habsburgów austriackich. Było to rezultatem małżeństwa Marii Burgundzkiej z cesarzem Maksymilianem I Habsburgiem. Rządy dynastii burgundzkiej w hrabstwie zakończyły się wraz ze śmiercią Marii w 1482.

Franciszek II (I) Habsburg (niem. Franz II. (I.) Joseph Karl, ur. 12 lutego 1768 we Florencji, zm. 2 marca 1835 w Wiedniu) – w latach 1792-1806 ostatni cesarz rzymsko-niemiecki, król Czech i Węgier w latach 1792-1835, pierwszy cesarz Austrii (jako Franciszek I) 1804-1835. Syn cesarza Leopolda II i Marii Ludwiki Burbon, księżniczki hiszpańskiej. Ojciec cesarza Austrii Ferdynanda I oraz Marii Ludwiki, drugiej żony Napoleona Bonaparte.

Wittelsbachowie - jedna z najstarszych dynastii niemieckich. Jej przedstawiciele panowali w krajach niemieckich: Bawarii, Palatynacie Reńskim oraz przejściowo w Brandenburgii. Trzykrotnie zdobywali tron władców Niemiec, jednak nie zdołali go utrzymać w swej rodzinie. Zasiadali także przejściowo na tronach kilku państw europejskich: Szwecji, Danii, Węgier, Czech, Holandii, Grecji. Współcześnie, od 1919 roku uznawani przez jakobitów za prawowitych królów Anglii, Szkocji i Irlandii.

Ostatnim hrabią Hainaut był cesarz Franciszek II Habsburg, który rządził hrabstwem do 1795, kiedy to zostało one anektowane przez Francję.

Na mocy postanowień kongresu wiedeńskiego z 1815 tereny dawnego hrabstwa zostały wcielone do Królestwa Zjednoczonych Niderlandów. Pozostały one jego częścią de facto do 1830, kiedy to w większości weszły w skład Królestwa Belgii (niewielka część przypadła Francji), z których utworzono prowincję Hainaut, a de iure do momentu uznania oderwania się Belgii przez Królestwo Niderlandów w 1839.

Belgia, Królestwo Belgii (Koninkrijk België, Royaume de Belgique, Königreich Belgien) – państwo federacyjne w zachodniej Europie w południowych Niderlandach. Belgia jest członkiem Unii Europejskiej (UE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), ONZ oraz NATO.

Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.

Zobacz też

Władcy Hainaut