Hugo III - książę Burgundii - Polski Serwis Naukowy

Hugo III de Bourgogne (ur. w 1148, zm. 25 sierpnia 1192 w Tyrze) - książę Burgundii w latach 1162-1192. Syn księcia Odona II i Marii de Blois.

Hugo popadł w konflikt dotyczący granic burgundzko-francuskich z królem Francji - Ludwikiem VII Młodym. Kiedy w 1180 Ludwik zmarł i na tronie zastąpił go syn - Filip II August, Hugo wykorzystał okazję i przeciągnął kilku możnych na swoją stronę. Filip August stracił kilku wasali - w odwecie najechał Burgundię i zaczął oblężenie Chatillon. Miasto padło, a do francuskiej niewoli dostał się najstraszy syn Hugona. Hugo zmuszony był do zapłacenia wysokiego okupu za syna i zrezygnowania ze swoich ambicji, w zamian Filip August zawarł z Burgundią pokój. W 1187 Hugo przeniósł stolicę Burgundii do Dijon.

Ludwik VII Młody (franc. Louis VII le Jeune) (ur. 1120, zm. 18 września 1180 w Saint-Pont) – król Francji w latach 1137-1180. Syn Ludwika VI, króla Francji z dynastii Kapetyngów, i Adelajdy z Maurienne, córki Humberta II Grubego, hrabiego Sabaudii.

Filip II August (ur. 21 sierpnia 1165 w Gonesse, zm. 14 lipca 1223 w Mantes-la-Jolie) - król Francji w latach 1180 - 1223. Syn Ludwika VII, z dynastii Kapetyngów i jego trzeciej żony, Adeli z Szampanii.

Hugo wziął udział w III krucjacie pod dowództwem Filipa Augusta. Został najbardziej zaufanym towarzyszem króla Anglii - Ryszarda Lwie Serce i walczył u jego boku z Saladynem. Kiedy Filip August wrócił do Francji, Hugo został dowódcą oddziałów francuskich w Ziemi Świętej - brał udział w zwycięskiej bitwie pod Arsuf (7 września 1191) i oblężeniu Akki. Zmarł rok później i został pochowany w Cîteaux.

Odo II (Eudes II de Bourgogne) (ur. 1118 - zm. 27 czerwca 1162), książę Burgundii w latach 1142-1162. Najstarszy syn księcia Hugona II i jego żony Matyldy (Felicji) de Mayenne.

III wyprawa krzyżowa odbyła się w latach 1189-1192. Była to próba odzyskania Ziemi Świętej z rąk sułtana ajjubidzkiego Saladyna, której podjęło się rycerstwo europejskie dowodzone przez cesarza Fryderyka I Barbarossę, króla francuskiego Filipa II Augusta i króla angielskiego Ryszarda Lwie Serce.

Małżeństwa i potomstwo

W 1165 ożenił się z Alicją Lotaryńską (1145-1200), córką Mateusza I, księcia Lotaryngii. Alicja zmarła w 1183. Para miała razem:

Odona III (1166-1218), księcia Burgundii (1192-1218),

Aleksandra (1170-1205), pana Montagu,

Douce (1175-1219), od 1196 żonę Szymona de Semur, pana Luzy,

Alicję Alix (ur. 1177), żonę Bérauda VII, pana Mercoeur.

W 1183 Hugo ożenił się z Beatrycze d'Albon (1161-1228), hrabiną Albon i delfiną Viennois, córką Gwidona V. Z drugiego małżeństwa doczekał się:

Saladyn, Al-Malik an-Nasir Salah ad-Dunja wa-ad-Din Abu al-Muzzafar Jusuf ibn Ajjub ibn Szazi Al-Kurdi w skrócie Salah ad-Din al-Ajjubi (ur. 1137 lub 1138 w Tikricie w Mezopotamii, zm. 4 marca 1193 w Damaszku) – wódz i polityk muzułmański pochodzenia kurdyjskiego, sułtan Egiptu, władca imperium rozciągającego się od Sudanu po Syrię, od Jemenu przez Półwysep Arabski, północny Irak do wschodniej Turcji (Diyarbakır), uważany za założyciela dynastii Ajjubidów.

Anglia (ang. England, język staroangielski Englaland) – w przeszłości samodzielne królestwo, obecnie największa i najludniejsza część składowa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Anglię zamieszkuje 83% całkowitej populacji państwa. Region zajmuje dwie trzecie wyspy Wielkiej Brytanii i posiada granice lądowe z Walią na zachodzie i Szkocją na północy. Wyspa oblewana jest przez Morze Północne, Morze Irlandzkie, Ocean Atlantycki i Kanał La Manche. Stolicą Anglii jest miasto Londyn, natomiast jej patronem – święty Jerzy.

Andrzeja Guigues'a VI (1184-1237), delfina Viennois, hrabiego Albon, Grenoble i Gap,

Matyldy Mahaut (1190-1242), od 1214 żony Jana I, hrabiego Châlon i Auxonne,

Anny (1192-1243), od 1222 żony Amadeusza IV, hrabiego Sabaudii.