|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Katedra Polityki Agrarnej i Marketingu, Zakład Marketingu i Analiz Rynkowych Wydziału Nauk Ekonomicznych Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie zapraszają w dniach 5 – 6 listopada do Pałacu Rektorskiego SGGW na konf... Od 25 do 27 lutego w Wyszkowie odbędzie się XXVII Seminarium oraz XI Walne Zgromadzenie Pracowni Komet i Meteorów (PKiM) - informuje Przemysław Żołądek, prezes PKiM.Spotkanie odbędzie się w internacie przy I Liceum Ogólnokształcącym im. C. K. Norwi... O polskim i litewskim podziemiu niepodległościowym dyskutowali w środę historycy podczas sesji naukowej na Uniwersytecie w Białymstoku. W ich ocenie, działalność ta miała ze sobą wiele wspólnego, niekiedy też oddziały ze sobą współpracowały. Sesja "Żoł... Międzynarodowy zespół naukowców pod przewodnictwem czeskiego Uniwersytetu Masaryka opracował nową metodę poprawy charakterystyki funkcjonalnej enzymów. Beneficjenci tego odkrycia to podmioty branży medycznej, chemicznej oraz spożywczej. Procedura została zaprezentowana w ... W serwisie internetowym czasopisma Nature po raz pierwszy w historii opublikowane zostały szczegółowe informacje na temat sekwencji genomów nowotworów. Badania wykazały, że sekwencja genetyczna linii komórek nowotworów płuc posiada wszystkie cechy charakterystyczne usz...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Hunajn Ibn IshakTo hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3] Czy wiesz że...? Etyka nikomachejska (gr. Ηθικά Νικομάχεια, ēthiká Nikomácheia) - dzieło Arystotelesa, najpełniejsza wykładnia poglądów etycznych stworzonego przez niego systemu filozoficznego. Kalif (od arab. chalifa – następca) – tytuł następców Mahometa, czyli przywódców muzułmańskich społeczności państwowo-religijnych zwanych kalifatami. Pierwszym kalifem po śmierci Mahometa w 632 roku został Abu Bakr. Po zamordowaniu kalifa Alego w 661 roku doszło do rozłamu wewnątrz islamu w wyniku sporu o sukcesję na szyitów i sunnitów. Kalifowie szybko zaczęli tracić władzę polityczną nad rozrastającym się imperium muzułmańskim. W 909 r. powstał szyicki kalifat w Kairze, zniszczony przez Saladyna w 1171 r. W 929 roku emir Kordoby Abd ar-Rahman III ogłosił się kalifem, jednak już w 1031 kordobański kalifat rozpadł się. Hunajn Ibn Ishak (syr. Hunein Bit Ishak, arab. أبو زيد حنين بن إسحاق العبادي; w źródłach łacińskich wymieniany jako Johannitius (809-873), znany i wpływowy uczony średniowieczny w kręgu wschodniego chrześcijaństwa, lekarz, tłumacz dzieł z zakresu medycyny i naukl przyrodniczych z greki klasycznej na język arabski. Wprawdzie pewne źródła arabskie podają, że był Arabem, oraz że pochodził "z jednego z plemion arabskich z okolic Al-Hiry, i przyjął chrześcijaństwo"., podobnie jak niektóre współczesne opracowania naukowe inne źródła współczesne podają, że był Asyryjczykiem. W każdym razie władał biegle arabskim, syryjskim i greką. Język syryjski (syriacki, ܣܘܪܝܝܐ suryāyā) – dialekt wschodnioaramejski z okolic Edessy (obecnie Şanlıurfa w Turcji). Chociaż przestał być używany w mowie w VIII wieku po najeździe Arabów na Syrię, stał się głównym językiem literackim i liturgicznym chrześcijaństwa na Bliskim Wschodzie. Używany jest do dziś m.in. przez kościoły jakobicki, nestoriański, maronicki i malabarski.
Klaudiusz Ptolemeusz, Ptolemeusz Klaudiusz lub po prostu Ptolemeusz (łac. Claudius Ptolemaeus, gr. Κλαύδιος Πτολεμαῖος Klaudios Ptolemaios; ur. ok. 100, zm. ok. 168) – grecki uczony pochodzący z Tebaidy, który kształcił się i działał w Aleksandrii. Napisał wiele dzieł z dziedziny matematyki, astronomii, geografii i muzyki. czytaj dalej: [2], [3]
Czy wiesz że...? beta Timajos (ok. 350 p.n.e. - ok. 250 p.n.e.), historyk grecki z Sycylii. Syn Andromachosa, tyrana Tauromenionu (dzisiejszej Taorminy). Od 312 p.n.e. znajdował się na wygnaniu w Atenach. Autor historii Sycylii i Italii (Historia w 38 księgach, zachowana we fragmentach), obejmującej dzieje od czasów najdawniejszych do 264 p.n.e.. W swoim dziele oparł chronologię na latach olimpiad i skompilował listę zwycięzców igrzysk olimpijskich. Autor zachowanych fragmentarycznie O sprawach sycylijskich i O Pyrrusie
Galen, właściwie Claudius Galenus (ok. 130 - 200 n.e.) – rzymski lekarz greckiego pochodzenia, anatom, utalentowany badacz i pisarz, jeden z najznakomitszych starożytnych lekarzy, wywarł olbrzymi wpływ na rozwój nauk medycznych w średniowieczu i odrodzeniu.
Asyryjczycy znani także jako Asyro-chaldejczycy - mieszkańcy północnego Iraku, Iranu, Turcji i Syrii, w większości wierni chrześcijańskich kościołów Bliskiego Wschodu: chaldejskiego, Asyryjskiego Kościoła Wschodu (zwanego również błędnie "nestoriańskim"), syryjsko-ortodoksyjnego (zwanego również błędnie "jakobickim") oraz syryjsko-katolickiego.
Al-Hira (arab.,الحيرة), starożytne miasto położone na południe od Al-Kufa, w południowo-środkowym Iraku. Była ważnym ośrodkiem w preislamskiej historii regionu. Założone pierwotnie jako obóz wojskowy, już w III wieku (ok. 266) stanowiło stolicę państwa Lachmidów. Jego ruiny znajdują się obecnie na zachodnim brzegu Eufratu, w odległości 3 km na południe od Al-Kufy.
Arystoteles (gr. Ἀριστοτέλης, Aristotelēs, ur. 384 p.n.e., zm. 7 marca 322 p.n.e.) – jeden z trzech, obok Platona i Sokratesa najsławniejszych filozofów greckich. Stworzył opozycyjny do platonizmu i równie spójny system filozoficzny, który bardzo silnie działał na filozofię i naukę europejską. Chrześcijańska odmiana arystotelizmu zwana tomizmem była od XIII w. i jest do dziś uważana za oficjalną filozofię Kościoła Katolickiego. Założyciel szkoły filozoficznej znajdującej się w Ogrodach Likejonu (od nazwy sąsiadującej z nimi świątyni Apollina Likejosa), co stało się źródłosłowem słowa "Liceum".
Hipokrates z Kos (gr. Ἱπποκράτης; ur. ok. 460 p.n.e. na wyspie Kos, zm. ok. 370 p.n.e. w Larysie) – lekarz grecki, jeden z najwybitniejszych prekursorów współczesnej medycyny, obdarzony przydomkiem "ojca medycyny".
Stary Testament, Biblia Hebrajska, Pisma Hebrajsko-Aramejskie – starsza część Biblii, przyjęta przez chrześcijaństwo z judaizmu. Judaistyczna (a za nią protestancka) wersja obejmuje 39 ksiąg (tylko hebrajskich), katolicka zawiera 46, a prawosławna w sumie 50-53 (księgi hebrajskie i greckie z Septuaginty oraz niekiedy apokryfy). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |