|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Jak i po co umieszczono teleskop optyczny na orbicie okołoziemskiej? Czym są plamki światła widoczne na zdjęciu, które wielu nazywa najpiękniejszym obrazem stworzonym kiedykolwiek przez człowieka? Jaka jest przyszłość obserwacji astronomicznych w kosmosie? Jakie zadania s... Druga połowa lutego to czas, w którym możemy zobaczyć na niebie wszystkie planety, które są dostrzegalne gołym okiem - poinformował PAP dr hab. Arkadiusz Olech. Okresy, w których możemy na niebie podziwiać wszystkie pla... W najbliższy poniedziałek, 23 maja, w warszawskim Centrum Astronomicznym im. Mikołaja Kopernika PAN dr hab. Alexei Pamyatnykh omówi najnowszą amerykańską misję kosmiczną, której celem jest poszukiwanie planet pozasłonecznych.Będzie to przedostatnie seminarium... Studenci z koła naukowego wydziału astronomii Uniwersytetu Zielonogórskiego zachęcają do udziału w poszukiwaniu nowych planet. W najbliższy piątek organizują warsztaty pod hasłem ,,Odkrywcy Planet" - poinformowała PAP rzeczniczka uczelni Ewa Sapeń... W lutym możemy bez problemów obserwować wszystkie planety widoczne gołym - od Merkurego po Uran - informuje dr hab. Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN. W lutym zaczynamy już wyraźnie odczuwać wydłużenie się dnia, którego w tym m...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Hydra - księżyc Czy wiesz że...? Orbita – tor ciała (ciała niebieskiego lub sztucznego satelity) krążącego wokół innego ciała niebieskiego. W Układzie Słonecznym Ziemia, inne planety, asteroidy, komety i mniejsze ciała poruszają się po swoich orbitach wokół Słońca. Także księżyce krążą po orbitach wokół planet macierzystych. Międzynarodowa Unia Astronomiczna (ang. International Astronomical Union; fr. Union Astronomique Internationale - IAU/UAI/MUA) – międzynarodowa organizacja zrzeszająca 9040 zawodowych astronomów (wymagane jest posiadanie co najmniej doktoratu) rekomendowanych przez odpowiednie Komitety Narodowe. Koordynuje działalność badawczą w dziedzinie astronomii na świecie, organizuje kongresy generalne co trzy lata (ostatni, XXVI, odbył się w sierpniu 2006 w Pradze), sympozja i inne konferencje specjalistyczne, prowadzi działalność wydawniczą i informacyjną (np. telegramy o nowych odkryciach). Zorganizowana jest w 37 komisji specjalistycznych grupujących się w 12 zespołach. Obecnym przewodniczącym MUA jest Ronald D. Ekers. Hydra – naturalny satelita Plutona, po raz pierwszy sfotografowany 15 maja 2005 roku przez kosmiczny teleskop Hubble'a. Jest jaśniejszy (o 33%) i większy (11%-17%) od siostrzanego satelity Nix. Dokładna średnica nie została określona; zależnie od pomiarów jasności podaje się, że wynosi od 60 do 160 km. Masa może być równa nawet 2×10kg. Hydra krąży wokół Plutona po prawie kołowej orbicie w odległości 64 780 km. Pełnego obiegu dokonuje w czasie ok. 38,2 dnia. Zanim Międzynarodowa Unia Astronomiczna nadała temu księżycowi nazwę, nosił on tymczasowe oznaczenie "S/2005 P 1", gdzie "S" oznacza satelitę, "2005" to rok odkrycia, a "P 1" informuje, że jest to pierwszy księżyc Plutona odkryty w danym roku. Kilometr (symbol: km) – powszechnie stosowana wielokrotność metra, podstawowej jednostki długości w układzie SI. Dokładniej, kilometr to 1000 metrów. Stowarzyszona i dość często używana jednostka powierzchni to kilometr kwadratowy (symbol: km²), a objętości – kilometr sześcienny (symbol: km³).
Naturalny satelita (księżyc) – ciało niebieskie pochodzenia naturalnego, obiegające planetę lub planetoidę. Słowo "Księżyc" pisane wielką literą oznacza tylko i wyłącznie naturalnego satelitę Ziemi. Zobacz teżPluton (oznaczenie oficjalne: 134340 Pluton) – planeta karłowata, najjaśniejszy obiekt pasa Kuipera. Został odkryty w 1930 roku przez amerykańskiego astronoma Clyde’a Tombaugha. Od odkrycia do 2006 r. Pluton był uznawany za dziewiątą planetę Układu Słonecznego. 24 sierpnia 2006 r. Zgromadzenie Generalne Międzynarodowej Unii Astronomicznej w Pradze odebrało Plutonowi status planety, co oznacza, że w Układzie Słonecznym jest teraz tylko 8 planet. Pluton należy do szerszej grupy obiektów transneptunowych. Płaszczyzna, po której się porusza, jest mocno nachylona do płaszczyzny ekliptyki, z silnie ekscentryczną orbitą, która częściowo przebiega wewnątrz orbity Neptuna. Pluton posiada cztery obiegające go księżyce, z których jeden, Charon, jest tylko o połowę mniejszy od niego. Nazwa została zapożyczona od rzymskiego boga Plutona, zaś jego symbol – złożenie liter P i L – pochodzi od inicjałów Percivala Lowella, amerykańskiego astronoma.
Chronologiczny wykaz odkryć planet, planet karłowatych i ich księżyców w Układzie Słonecznym przedstawia w postaci tabelarycznej chronologiczny przegląd odkryć głównych obiektów w Układzie Słonecznym takich jak: planety, planety karłowate i ich księżyce. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
