|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Łyżwiarstwo figurowe wymaga rozpoczęcia treningu we wczesnym dzieciństwie. Mimo intensywnej pracy zdarza się jednak, że zmiany fizyczne w okresie dojrzewania wykluczają dalszą karierę. Nadmierny przyrost masy ciała, wzrostu lub zmniejszenie wytrzymałości organizmu spra... Obecnie zdrowie nie jest postrzegane jako wartość priorytetowa w polskim społeczeństwie - uważa dr Dariusz Białas z wrocławskiej Akademii Medycznej. W czwartek 24 listopada we Wrocławiu odbyła się konferencja naukowa ,,Zdrowie w ujęciu interdyscyplinarnym i... 4 maja w wieku 75 lat zmarł prof. Zbigniew S. Herman, wybitny polski farmakolog - poinformowała na swojej stronie internetowej Polska Akademia Nauk. Profesor był światowym autorytetem w zakresie działania leków psychotropowych. Jego badania przyniosły... Prof. Zbigniew Pietrasiński był jednym z założycieli Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej. W swojej pracy badawczej zajmował się psychologią pracy, twórczości oraz psychologią dorosłego człowieka. Zmarł 30 lipca w wieku 84 lat.Prof. Pietrasiński był autorem ... Doc. Zbigniew Trybuła jest przekonany, że fizyka niskich temperatur może być fascynująca zarówno dla najmłodszych, jak i dla starszych słuchaczy - także na Uniwersytecie Trzeciego Wieku. Jego warsztaty "Lato z Helem", czyli turnusy edukacyjne dla zdolnej młodzieży pe...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 HydrobiologCzy wiesz że...? Krążek Secchiego - skonstruowany w 1865 przez włoskiego astronoma ks. Pietro Angelo Secchiego przyrząd do pomiaru przezroczystości (mętności) wody. Składa się z białego (lub biało-czarnego) krążka opuszczanego na wyskalowanej linie lub pręcie. Odczyt głębkości, na której krążek przestaje być widoczny, wskazuje na stopień zmętnienia wody. Karol Starmach (ur. 1900, zm.1988, hydrobiolog, pracownik Uniwersytetu Jagiellońskiego. Aresztowany podczas Sonderaktion Krakau, więziony w Sachsenhausen i Dachau. Po zakończeniu wojny kierował Katedrą Hydrobiologii UJ i Zakładem Biologii Wód PAN. 
 Hydrobiolog – naukowiec zajmujący się badaniami ekosystemów wodnych, biolog lub hydrolog specjalizujący się w hydrobiologii. Hydrobiolog zajmujący się badaniami jezior to limnolog. Typowym sprzętem badawczym, którym posługuje się hydrobiolog jest: draga, czerpacz Ekhmana, czerpacz Patalasa, chwytacz Kajaka, krążek Secchiego, siatka planktonowa, batymetr, sonda tlenowa i in. Poza badaniami terenowymi hydrobiolodzy prowadzą eksperymentalne badania laboratoryjne. prof. Alfred Lityński (ur. 16 września 1880 w Bligradzie w Besarabii, zm. 25 marca 1945 pod Smoleńskiem), naukowiec, ichtiolog, pionier polskiej hydrobiologii i limnologii, doktor filozofii zoologii Uniwersytetu Jagiellońskiego, wykładowca na Uniersytecie Warszawskim, kierownik pierwszej polskiej stacji hydrobiologicznej, propagator ochrony środowiska. Obok Stanisława Minkiewicza był pierwszym naukowcem prowadzącym badania na ziemiach polskich nad fauną wodną w pełnym ujęciu ekologicznym.
Hydrobiologia (biologia środowiska wodnego, w węższym rozumieniu ekologia wód) – nauka o życiu organizmów w środowisku wodnym. Hydrobiologia w szczególności zajmuje się organizmami, których wielkość pozwala badać je makroskopowo (tzn. "gołym okiem", bez pomocy przyrządów optycznych) lub przynajmniej pod mikroskopem świetlnym. W przypadku badań taksonomicznych czy metabolicznych mikroorganizmów mamy do czynienia bardziej z mikrobiologią niż hydrobiologią. Niemniej mikrobiologia środowiskowa i mikrobiologia wód (i ścieków), zwłaszcza ekologia mikroorganizmów, może być zaliczana do hydrobiologii. Polscy ważniejsi hydrobiolodzy: Biologia (z gr. βίος (bios) - życie i λόγος (logos) - słowo, nauka) – gałąź nauki zajmująca się badaniem życia. Nauka ta skupia się na charakterystyce, klasyfikacji oraz zachowaniu organizmów żywych, jak również sposobie powstawania nowych gatunków oraz zależnościami między nimi a środowiskiem naturalnym.
Batometr, batymetr – przyrząd do pomiaru głębokości zanurzenia oraz pobierania próbek wody do analiz. Różne rodzaje batometrów, służące przede wszystkim do pobierania wody z określonej głębokości w celu jej analizy biologicznej lub chemicznej, to m.in. czerpacz Patalasa, aparat Ruttnera, butelka Nansena. Czerpak Patalasa, czerpacz Patalasa – przyrząd do pobierania wody z określonej głębokości w celu analizy jej właściwości fizyczno-chemicznych. Rodzaj batometru. Ma kształt prostopadłościanu, standardowo o wymiarach 10 × 10 × 50 cm. Jest spuszczanym na uwięzi naczyniem z ruchomym dnem i ruchomą pokrywą. Podczas opuszczania w głąb wody, jej napór otwiera pokrywę i dno. W ten sposób woda przepływa przez otwarte naczynie w miarę jego opadania. Pokrywę zamyka się przez szarpnięcie linki. Jej zamknięcie uniemożliwia dalszy przepływ wody, a w konsekwencji opadnięcie i zamknięcie się dna. Zatrzymana w czerpaku woda zachowuje większość parametrów wody z danej głębokości, nadając się do różnych analiz hydrochemicznych, łącznie ze stężeniem rozpuszczonych gazów. Ponadto wraz z wodą pobraną przez czerpacz można pozyskać żyjące w niej organizmy planktonowe.
Benedykt Dybowski (ur. , powiat miński, gubernia mińska, Imperium Rosyjskie zm. 30 stycznia 1930 we Lwowie) – polski przyrodnik, podróżnik, odkrywca i lekarz. Szlachcic herbu Nałęcz. Badacz jeziora Bajkał, południowej Azji i Kamczatki, profesor Uniwersytetu Lwowskiego i Szkoły Głównej w Warszawie, uważany za jednego z ojców polskiej limnologii. Starszy brat Władysława Dybowskiego.
Czy wiesz że...? beta Chwytacz rurowy - przyrząd do pobierania osadu dennego w kształcie rury. W przeciwieństwie do niektórych innych przyrządów pozwala na pobranie osadu stropowego w sposób taki, by pobrana próbka miała układ niezaburzony w stosunku do oryginalnego. Nadaje się do pobierania osadów mało skonsolidowanych, mocno uwodnionych - mineralno-organicznych (gytia, silnie rozłożony torf). Jednocześnie pobierana jest przydenna warstwa wody i pelogen. Istnieje wiele odmian chwytaczy rurowych, jednak cechą wspólną jest ogólny kształt i zasada pobierania materiału. Chwytacz rurowy ma kształt wydłużonego walca, który zanurzany jest pionowo w wodzie i wbijany w podłoże. Podczas opuszczania woda przepływa przez rurę, a podczas wbijania osad tworzy rdzeń, wypełniając pojemnik w sposób zgodny z naturalnym układem warstw. Główna część (pojemnik) zwykle jest wykonana z przezroczystego materiału (np. pleksiglas) tak, aby widoczne były poszczególne warstwy pobranego rdzenia. Dolna część jest wzmocniona (np. jest mosiężnym pierścieniem) i zwężona, w celu łatwiejszego wbicia w podłoże. W górnej części znajduje się mechanizm zamykający, który pozwala na wytworzenie podciśnienia po nabraniu żądanej ilości materiału. Są też do niego przymocowane różne elementy służące do przedłużania, sterowania itp. Niektóre chwytacze mają mechanizmy zamykania od dołu, inne utrzymują rdzeń wewnątrz rury wyłącznie przez podciśnienie. Mogą być też zamontowane dodatkowe elementy ułatwiające kontrolowane wyjmowanie rdzenia (osobno kolejnych warstw), tłoki itp.
Zbigniew Podbielkowski (ur. 3 lutego 1921 w Ostrowi Mazowieckiej) – polski botanik, naukowiec Uniwersytetu Warszawskiego. Specjalizuje się w ekologii i geografii roślin i glonów. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
