|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W dniach 5 - 7 lipca 2012 r. w Salonikach, Grecja, odbędzie się ósma krajowa i międzynarodowa konferencja Greckiego Towarzystwa Badań Systemowych.
Głównym tematem konferencji będzie dynamiczny obszar naukowy związany z systemowym podejściem do zarządzania strategicznego aplikacjami w organizacjac... Działania zmierzające do przywrócenia funkcji przyrodniczych prowadzone są w dolinie rzeki Biała Tarnowska (woj. małopolskie). Planowane jest odnowienie populacji łososia i innych zwierząt oraz przywrócenie lasów łęgowych w zasięgu wód powodziowych. Proje... Postępy medyczne, technologiczne i edukacyjne dają Europejczykom nowy impuls do życia. Standard życia jest wyższy niż kiedykolwiek i ludzie żyją dłużej. Według Europejskiej Rady Informacji o Żywności (EUFIC) możemy teraz liczyć na 78 lat życia w porównaniu z ... Finansowani ze środków unijnych naukowcy opracowali kryteria oceny ryzyka związanego z nanomateriałami inżynierskimi (ENM), które pomogą ekspertom w rozwoju innowacji i podejmowaniu strategicznych decyzji. Odkrycia, które stanowią dorobek projektu NANOHOUSE (Cykl życia produkt... Cztery europejskie jeziora: węgierski Balaton, Garda we Włoszech, austriacko-węgierski Neusiedl i polskie Jezioro Charzykowskie są badane w ramach europejskiego programu EULAKES. Naukowcy sprawdzają, jakie czynniki mają wpływ m.in. na jakość wody i bioróżnorodność ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 HydronimCzy wiesz że...? Wełtawa (czes. Vltava, niem. Moldau) — najdłuższa rzeka w Czechach, lewy, największy dopływ Łaby. Długość – 435 km, powierzchnia zlewni – 28 tys. km². Hydronimy staroeuropejskie - hydronimy (nazwy zbiorników wodnych) w hipotetycznych językach staroeuropejskich. Określenie "staroeuropejskie" (niem. alteuropäisch) zostało wprowadzone w 1964 przez Hansa Krahego na oznaczenie języka najstarszej zrekonstruowanej warstwy hydronimów w środkowej i zachodniej Europie z okresu przedgermańskiego i przedceltyckiego. Są one datowane przez Krahego na II tysiąclecie przed Chrystusem. Wg jednej z teorii, język hydronimów staroeuropejskich ma charakter aglutynacyjny i przedindoeuropejski (zobacz: języki azjanickie). Hydronim (z greckiego hydor (ὕδωρ), "woda" oraz onoma (ὄνομα), "nazwa, imię") - nazwa rzeki, jeziora, bądź też innego zbiornika wodnego. Hydronimami zajmuje się dział językoznawstwa zwany hydronimią. Tak jak inne toponimy, hydronimy są bardzo konserwatywne lingwistycznie. Na przykład, nazwa Mississippi przeszła z języków Pierwszych Narodów amerykańskich do języków europejskich (podobnie jak niezliczone inne nazwy geograficzne). Czasem ten sam zbiornik wodny ma kilka różnych hydronimów, na przykład Vltava i Moldau (nazwa rzeki Wełtawy w odpowiednio czeskim i niemieckim). Missisipi (ang. Mississippi) – stan w południowej części USA, położony nad Zatoką Meksykańską. Od zachodu sąsiaduje ze stanami Luizjana i Arkansas, od północy z Tennessee, od wschodu z Alabamą. Powierzchnia 125,4 tys. km². Ludność 2,94 mln mieszkańców (VII 2008). Stolica Jackson (Missisipi) (176,6 tys., I 2006 r., w tym ok. 1/3 ludności murzyńskiej). Główny port morski: Gulfport (71,1 tys. mieszkańców, 2000). Powierzchnia stanu nizinna, średnia wysokość 91 m n.p.m. Największa rzeka: Missisipi.
Toponimia (toponomastyka, toponomia, toponimika; z gr. topos - miejsce, onoma - nazwa) - dział językoznawstwa zajmujący się badaniem znaczenia i pochodzenia nazw geograficznych. Odwrotny przypadek jest również częsty: hydronimy oznaczające różne zbiorniki w różnych językach mogą mieć wspólną etymologię. Na przykład: Dunaj, Don, Dniestr, Dniepr, Doniec (i wiele innych) zawierają ten sam rdzeń scytyjski oznaczający "wodę" (porównaj słowa rzeka Don i woda we współczesnym języku osetyjskim). Indianie – najliczniejsza i najbardziej zróżnicowana z trzech – obok Inuitów (Eskimosów) i Aleutów – grup ludności tubylczej (rdzennej, autochtonicznej) zamieszkujących oba kontynenty amerykańskie, obejmująca – zarówno dawniej, jak i dziś – setki ludów, plemion i grup o bardzo różnym charakterze i stopniu rozwoju. W tradycyjnej antropologii zaliczani są do rasy żółtej.
Język grecki albo greka — język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Zobacz teżŹródła
Czy wiesz że...? beta Język scytyjski - język z grupy wschodnioirańskiej, używany w starożytności w Scytii (obecnie Ukraina, południowa Rosja i Kazachstan), spokrewniony z językiem sogdyjskim i językiem sakijskim. Po najeździe Hunów zastąpiony przez języki tureckie. Współcześnie jego jedyną pozostałością jest język osetyjski.
Jezioro – naturalny śródlądowy zbiornik wodny, którego występowanie uwarunkowane jest istnieniem zagłębienia (misy jeziornej), w którym mogą gromadzić się wody powierzchniowe, oraz zasilaniem przewyższającym straty wody wskutek parowania lub odpływu. Większość jezior występuje na obszarach zajmowanych niegdyś przez lodowiec. Woda z topniejącego lodowca wypełniała doliny i tworzyła jeziora. Powstanie mis jeziornych wiąże się przede wszystkim z procesami geologicznymi. Zasilanie należy natomiast przede wszystkim od warunków klimatycznych. Jezioro różni się od stawu występowaniem strefy afotycznej – światło nie dociera do dna uniemożliwiając tam rozwój roślinności.
Dniestr (ukr. Дністер, rum. Nistru, w starożytności gr. Tyras lub Nester), rzeka płynąca przez Ukrainę i Mołdawię (a w praktyce będąc granicą mołdawsko-naddniestrzańską). Rzeka należy do zlewiska Morza Czarnego. Długość - 1352 km, powierzchnia zlewni - ok. 68 tys. km².
Doniec, ros. Северский Донец, ukr. Сіверський Донець, rzeka w Rosji i na Ukrainie, prawy (najdłuższy) dopływ Donu o długości 1 053 km i powierzchni dorzecza 98 900 km².
Lingwistyka (językoznawstwo) – dział nauk humanistycznych badający istotę, budowę i rozwój języka. Specjalista w zakresie lingwistyki (językoznawstwa) – językoznawca, inaczej lingwista. Wyróżnia się lingwistykę teoretyczną i stosowaną.
Rzeka – naturalny, powierzchniowy ciek wodny płynący w wyżłobionym przez erozję rzeczną korycie, okresowo zalewający dolinę rzeczną. W Polsce przyjmuje się, że rzekę stanowi ciek wodny o powierzchni dorzecza powyżej 100 km².
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
