Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Współpraca PG i UMK ws. budowy radioteleskopu
Politechnika Gdańska (PG) i Uniwersytet Mikołaja Kopernika (UMK) w Toruniu będą współpracować ws. budowy w Borach Tucholskich radioteleskopu ,,Hevelius 90m" i utworzenia Narodowego Centrum Radioastronomii. 21 października w Gdańsku rekto...
 
Naukowcy o planach budowy polskiego synchrotronu
O kluczowych problemach związanych z budową w Polsce źródeł synchrotronowych najnowszej generacji, w tym lasera na swobodnych elektronach dyskutowali naukowcy podczas VIII Krajowego Sympozjum Użytkowników Promieniowania Synchrotronowego (KSUPS), kt...
 
Warmińsko-mazurskie/ Prace archeologiczne nie opóźnią budowy DK 16
Służby konserwatorskie zdecydowały o rozszerzeniu obszaru wykopalisk archeologicznych na budowie odcinka drogi krajowej nr 16 z Biskupca do Borek Wielkich, gdzie odkryto pozostałości osady kultury wielbarskiej. Nie wpłynie to na termin zakończenia inwestycji. ...
 
Projekt budowy repliki średniowiecznego statku
Gdańskie Muzeum Archeologiczne planuje zbudować replikę średniowiecznego statku, którego załoga w kaperskiej wyprawie zdobyła m.in. przechowywany do dziś w Gdańsku obraz Hansa Memlinga "Sąd ostateczny". Replika okrętu miałaby pełnić f...
 
Kalisz/ Miasto dołoży 2,5 mln zł do budowy centrum kół zębatych
2,5 mln zł przeznaczy samorząd Kalisza na budowę Centrum Doskonałości Kół Zębatych - zdecydowali radni. Inwestorem jest miejscowa Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa.  Centrum będzie jednostką naukowo-badawczą dla PWSZ, służącą przemysłowi lotniczemu, s...

Reklama:


Hypancjum

Czy wiesz że...?
Róża (Rosa L.) – rodzaj krzewów należących do rodziny różowatych (Rosaceae). Znanych jest 150-200 gatunków występujących na półkuli północnej, czasem podaje się nawet dwukrotnie większą liczbę, co wynika z różnego traktowania taksonów. Większość ozdobnych odmian róży rozmnaża się przez okulizację na podkładkach z dzikich róż.

Dno kwiatowe (ang. receptacle, łac. receptaculum) – przeważnie mniej lub bardziej rozszerzony koniec szypułki lub łodygi, na którym wyrasta kwiat. W zależności od rośliny dno kwiatowe może być poszerzane, płaskie, wypukłe lub wklęsłe. Na nim osadzone są boczne części kwiatu.
Kwiat róży: wewnątrz hypancjum (ciemnozielony kolor) znajdują się słupki (różowy kolor)

Hypancjum (ang. , łac. hypanthium) – element budowy niektórych kwiatów. Jest to dno kwiatowe o specyficznej budowie – silnie wgłębione, lub posiadające wąską gardziel. Wskutek takiej budowy słupki znajdują się wewnątrz dna kwiatowego, są ukryte i pozornie wydaje się, że są dolne. Tak jest np. u róży. Czasami, jak np. u wiesiołka dno kwiatowe wyrasta w górnej części zalążni, tak że szyjka słupka znajduje się wewnątrz niego.

Słupek (łac. pistyllum, ang. pistil) – żeński organ płciowy w kwiecie okrytonasiennych. Zbudowany jest ze zrośniętych ze sobą lub wolnych owocolistków (carpellae), które są zmodyfikowanymi liśćmi. Słupki zajmują zawsze centralne miejsce w kwiecie. Mogą występować pojedynczo lub po kilka tworząc w tym drugim przypadku słupkowie (gynaeceum).

Wiesiołek (Oenothera L.) – rodzaj roślin zielnych z rodziny wiesiołkowatych (Onagraceae). Należy do niego ok. 120 gatunków pochodzących z Ameryki Północnej, Południowej a także szereg gatunków eurazjatyckich. W Europie występuje ok. 70 gatunków, w Polsce ok. 30, przy czym najpospolitszym gatunkiem jest wiesiołek dwuletni (Oenothera biennis). Niemal wszystkie występujące u nas dziko gatunki wiesiołka to zadomowione antropofity. Gatunkiem typowym jest Oenothera biennis L..

Z kwiatów posiadających hypancjum często powstaje owoc pozorny.

Kwiat - organ roślin nasiennych, w którym wykształcają się wyspecjalizowane elementy służące do rozmnażania. Stanowi fragment pędu o ograniczonym wzroście ze skupieniem liści płodnych i płonnych, służących odpowiednio, bezpośrednio i pośrednio do rozmnażania płciowego (generatywnego). Kwiat charakterystyczny dla roślin nasiennych (czyli kwiatowych) jest organem homologicznym do kłosa zarodnionośnego (sporofilostanu) roślin ewolucyjnie starszych.

Zalążnia (ovarium) - rozszerzona, dolna część słupka (pistillum) kwiatowego. Powstaje w wyniku zrośnięcia jednego lub więcej owocolistków, może być jednokomorowa lub wielokomorowa. Zawiera jeden lub (zazwyczaj) wiele zalążków. Bierze udział w tworzeniu owocu. Ze ściany zalążni powstaje owocnia owocu.

Bibliografia

  1. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8. 
Owoc pozorny (rzekomy, szupinkowy, łac. pseudofructus) – organ roślin okrytonasiennych zawierający nasiona, który w odróżnieniu od owoców właściwych nie powstaje wyłącznie ze ścian zalążni słupka, lecz także innej części kwiatu. Najczęściej wykształca się z rozrośniętego mięsistego dna kwiatowego, rzadziej okwiatu lub przysadki. Jeden owoc pozorny wywodzi się z jednego wielozalążniowego kwiatu.

Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski).





Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
Nie mogą być traktowane jako porady.