II Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina

II Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina odbył się w dniach 6–23 marca 1932 roku. Wystąpiło na nim 89 pianistów z 18 krajów (dwie osoby nie zadeklarowały przynależności państwowej).

W Komitecie Organizacyjnym zasiadł m.in. kompozytor Karol Szymanowski.

Regulamin

Podczas Konkursu obowiązywała skala ocen do 15 punktów. Ośmiu uczestników, którzy otrzymali największą liczbę punktów zostało dopuszczonych do wykonania koncertów z orkiestrą. Po wykonaniu koncertów następowała ponowna ocena wykonania w punktach, których suma dodawana była do punktów otrzymanych po występach solowych. Przyznanie nagród następowało w kolejności otrzymanych punktów. W przypadku równej liczby punktów, kolejność nagród rozstrzygana była w drodze losowania, przy czym uczestnicy losowali osobiście. Przepis ten znalazł zastosowanie w czasie trwania Konkursu. Alexandre Uninski i Imré Ungár otrzymali jednakową ilość punktów i o zwycięstwie Uninskiego zdecydowało losowanie. W ten sam sposób zdecydowano o nagrodach dla Bolesława Kona i Abrama Lufera.

Leonid Sagałow (ur. 1910 w Charkowie; zm. 1940 w Moskwie) – radziecki pianista, laureat VI nagrody na II Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina.

Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina, nazywany często Konkursem Chopinowskim – najstarszy i jeden z najbardziej prestiżowych konkursów wykonawczych na świecie, odbywający się co 5 lat w Warszawie. Jest jednym z niewielu konkursów muzycznych na którym wykonywane są utwory jednego kompozytora. Został zainicjowany przez polskiego pianistę, profesora Jerzego Żurawlewa (1886-1980).

Nagrody i wyróżnienia

Nagroda I: Alexandre Uninski (Alexandre Uninsky, bezpaństwowiec, student Konserwatorium Paryskiego, pochodzący z rodziny polsko-rosyjsko-ukraińskiej)

Nagroda II: Imré Ungár (Węgry)

Nagroda III: Bolesław Kon (Polska)

Nagroda IV: Abram Lufer (ZSRR)

Nagroda V: Lajos (Louis) Kentner (Węgry)

Nagroda VI: Leonid Sagałow (ZSRR)

Nagroda VII: Leon Boruński (Polska)

Nagroda VIII: Teodor Gutman (ZSRR)

Nagroda IX: Gyula Károlyi (Węgry)

Nagroda X: Kurt Engel (Austria)

Nagroda XI: Emanuel Grossman (ZSRR)

Nagroda XII: Josef Wagner (Niemcy)

Nagroda XIII: Maryla Jonasówna (Polska)

Nagroda XIV: Lily Herz (Węgry)

Nagroda XV: Suzanne de Mayère (Belgia)

Nagroda Polskiego Radia za najlepsze wykonanie mazurków: Alexandre Uninski (bezpaństwowiec)

Jurorzy

Zagraniczni:

Belgia, Królestwo Belgii (Koninkrijk België, Royaume de Belgique, Königreich Belgien) – państwo federacyjne w zachodniej Europie w południowych Niderlandach. Belgia jest członkiem Unii Europejskiej (UE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), ONZ oraz NATO.

Jerzy Żurawlew (ur. 25 grudnia 1886 w Rostowie nad Donem, zm. 3 października 1980 w Warszawie) – polski pianista, kompozytor, profesor, a później rektor Konserwatorium Warszawskiego. Inicjator Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. F.Chopina.

Artur de Greef (Belgia)

Alfred Hohn (Niemcy)

Marguerite Long (Francja)

Josef Marx (Austria)

Richard Rosler (Niemcy)

Magda Tagliaferro (Brazylia)

Paul Weingarten (Austria)

Carlo Zecchi (Włochy)

Polscy:

Zbigniew Drzewiecki (pianista)

Juliusz Kaden-Bandrowski (powieściopisarz)

Eugeniusz Morawski-Dąbrowa (kompozytor)