Nabu-szum-libur – jedenasty i ostatni król Babilonii z II dynastii z Isin, następca Marduk-zer-...; panował w latach 1034-1027 p.n.e. Znany z inskrypcji na kamiennym odważniku w kształcie kaczki, w której zwany jest "królem świata". Niewiele wiadomo o sytuacji politycznej w Babilonii w czasie jego panowania.

Elamici - lud z południowo-zachodniego Iranu, o nieustalonym pochodzeniu. Język elamicki, podobnie jak sumeryjski trudno powiązać z jakąkolwiek grupą językową (czasami wskazuje się pokrewieństwo z językami drawidyjskimi[1]). Pod koniec IV tys. p.n.e. wytworzyły się, jak w sąsiedniej Mezopotamii, miasta-państwa które z czasem zostały zjednoczone w jednolite państwo - Elam ze stolicą w Suzie. W wyniku braku ciągłości kronik, napisanych pismem klinowym przejętym od Sumerów trudno odtworzyć dzieje Elamu, przez co pozostaje wiele niejasności i białych plam. Utrzymywali ożywione kontakty handlowe i kulturalne z ludami Mezopotamii. Często też w chwilach słabości państw Dwurzecza dokonywali wypraw wojennych. Szczególnie dwie były przełomowe, ponieważ przyczyniły się do upadku sumeryjskiej III dynastii z Ur (ok. 2005 r. p.n.e.) oraz państwa średniobabilońskiego dynastii kasyckiej (ok. 1157 r. p.n.e.). Sumerowie, Babilończycy i Asyryjczycy nie pozostawali im dłużni. Byli stałym czynnikiem niepokojów rolniczej południowej Mezopotamii. Niezależności Elamu położyli kres po wielu latach wojny Asyryjczycy, którzy pod wodzą króla Asurbanipala w roku 648 p.n.e. zniszczyli Suzę. Od tej pory stracili na znaczeniu i ok. roku 600 p.n.e. dostali się pod panowanie swoich wcześniejszych wasali - Persów.

Enlil-nadin-apli (akad. Enlil-nādin-apli) – piąty król Babilonii z II dynastii z Isin, syn i następca Nabuchodonozora I; panował w latach 1104-1101 p.n.e. Najprawdopodobniej objął tron będąc jeszcze osobą niepełnoletnią. Zmarł po krótkim okresie panowania w wyniku przewrotu pałacowego, którego inicjatorem był jego wuj i następca Marduk-nadin-ahhe. Poza inskrypcjami na kilku kudurru, poświadczającymi nadania ziemi, niewiele więcej wiadomo o tym władcy.

Adad-apla-iddina – ósmy król Babilonii z II dynastii z Isin, następca Marduk-szapik-zeri; panował w latach 1069-1048 p.n.e. Wydaje się, iż nie wywodził się z rodziny królewskiej. Według "Kroniki Nowobabilońskiej" był uzurpatorem, natomiast według źródeł asyryjskich wyznaczonył go na władcę Babilonii król asyryjski Aszur-bel-kala, który oddał mu swą córkę za żonę. Kroniki babilońskie wspominają o rewoltach Aramejczyków i Sutejów za czasów jego panowania. Znane są jego inskrypcje budowlane dotyczące odbudowy murów miejskich Babilonu i Kisz oraz licznych świątyń w całym kraju.