II krucjata antyhusycka – zbrojna wyprawa zorganizowana i prowadzona na terenie Czech w latach 1421-1422 z upoważnienia papieża Marcina V przez króla niemieckiego, węgierskiego i czeskiego Zygmunta Luksemburskiego przeciw wyznawcom nauki Jana Husa.

Sytuacja w Czechach przez II krucjatą antyhusycką

Po odparciu pierwszej krucjaty, husyci przeszli do szeroko zakrojonej ofensywy. Wojska taborytów oraz prażan pod dowództwem Jana Žižki opanowały w kraju pilźnieniskim Rokycany, a w lutym i marcu 1421 próbowłay zdobyć Pilzno. Niepowodzenie pod Pilznem husyci powetowali sobie w północno-zachodnich Czechach, w kraju usteckim, gdzie 16 marca 1421 po zaciętej walce zdobyli Chomutov, gotując obrońcom miasta rzeź. Żeby uniknąć losu Chomutova, miasta Louny i Mĕlnik za cenę życia mieszkańców, same otworzyły bramy wojskom husyckim. W tym czasie zjednoczone wojska taborytów i prażan zdobyły Slaný oraz dwie twierdze Okoře i Makotřasy, a także 1 kwietnia miasto Beroun.

W końcu marca w szeregach taborytów doszło do rozłamu. Zgromadzeni w ich szeregach pikardowie podnieśli bunt. Zwolennicy Martina Huski, zarzucający Janowi Žižce zbytnie ustępstwa wobec kalikstynów, zostali wypędzeni z Taboru, a Jan Žižka rozpoczął krwawą kampanię wojskową przeciwko buntownikom.

W maju 1421 roku powrócił do obozu husyckiego Čeněk z Vartemberka. W tym czasie siły taboryckie spaliły Trutnov oraz przy pomocy orebitów zdobyły Mlade Boleslav. W walkach sukces odnosiły również wojska kalikstynów. 29 maja Hynek z Kolštejnu na czele oddziałów praskich opanował Litoměřice

Równolegle z działaniami militarnymi, poczyniono próby politycznej konsolidacji ruchu husyckiego w obliczu zbliżającej się nowej krucjaty. W tym celu na początku czerwca 1421 roku zwołano do Čáslavia sejm, na którym obwołano Zygmunta Luksemburczyka wrogiem Czech, a znajdujące się na sejmie stany potwierdziły przyjęcie Czterech artykułów praskich. Jednakże kruche porozumienie zawarte w Čáslaviu zostało zerwane przez kaznodzieję praskiego Jana Želivskiego, który 30 czerwca doprowadził do przewrotu w Pradze. Kontrolę nad miastem przejęła biedota, oddając pełnię władzy religijnym radykałom. Po opanowaniu Pragi Jan Želivski na czele zgromadzonych oddziałów podjął nieudaną próbę opanowania Mostu. Oblężenie miasta zakończyło się 5 sierpnia 1421 przegraną husytów krwawą bitwą stoczoną z odsieczą, złożoną z czeskich wojsk wiernych Zygmuntowi oraz posiłków z Miśni.

22 sierpnia 1421 roku, zwołano do Kutnej Hory sejm, na którym podjęto działania mające na celu odparcie najazdu krzyżowców. Pomimo, że na sejm nie przybyli taboryci, zdecydowano o koncentracji wojsk husyckich w Českim Brodzie oraz o poselstwie do wielkiego księcia litewskiego Witolda z prośbą o przyjęcie przez niego czeskiej korony.