II powstanie kornijskie - Polski Serwis Naukowy

II powstanie kornijskie - powstanie w Kornwalii we wrześniu 1497 roku, po tym jak pretendent do tronu, Perkin Warbeck, wylądował w pobliżu Land's End 7 września z grupą 120 ludzi. Była to kolejna próba przeprowadzona przez Warbecka po I powstaniu kornijskim sprzed kilku miesięcy, gdy Kornwalijczycy odnieśli pod Blackheath 17 czerwca 1497 roku zwycięstwo nad siłami królewskimi. Warbeck obiecał ludności zniesienie nadzwyczajnych podatków wprowadzonych na potrzeby wojny ze Szkocją, co zapewniło mu bardzo przychylne przyjęcie. Gdy zdecydował zaatakować Exeter jego zwolennicy ogłosili go Ryszardem IV na Bodmin Moor. Siły Warbecka liczyły ok. 6'000 ludzi.

Kornwalijczycy – grupa etniczna pochodzenia celtyckiego, zamieszkująca głównie Kornwalię. Liczba ludności Kornwalii wykazująca współcześnie kornwalijską samoidentyfikację nie jest znana. Ich językiem ojczystym był dawniej język kornijski, jednak współcześnie posługują się głównie językiem angielskim. Dominującym wyznaniem wśród Kornwalijczyków jest protestantyzm.

Perkin Warbeck (ur. ok. 1474 – zm. 23 listopada 1499) - pretendent do tronu Anglii w czasie rządów Henryka VII, podający się za księcia Ryszarda, syna Edwarda IV, w rzeczywistości Flamandczyk z Tournai.

Henryk VII Tudor do zdławienia powstania wysłał Gilesa Daubeny'ego, co spowodowało ucieczkę Warbecka. Pojmano go w Beaulieu Abbey w Hampshire. Król Henryk VII dotarł do Kornwalii 4 października 1497 roku, oczekując na kapitulację kornijskiej armii. Wkrótce została pojmana większość przywódców rebelii.

Henryk VII (ur. 28 stycznia 1457 – zm. 21 kwietnia 1509) – król Anglii i lord Irlandii od 22 sierpnia 1485 do końca życia. Pierwszy król z dynastii Tudorów, uważany za jednego z najlepszych angielskich władców.

Szkocja (ang. Scotland, gael. Alba) – dawniej niezależne królestwo, obecnie część składowa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Obejmuje północną część wyspy Wielkiej Brytanii oraz Hebrydy, Orkady i Szetlandy. Od południa graniczy z Anglią. Krajobraz w przeważającej części wyżynny i górski. Klimat umiarkowanie ciepły, wybitnie morski. Na północy Szkocji Góry Kaledońskie i Grampiany, na południu Wyżyna Południowoszkocka. W centrum niewielka Nizina Środkowoszkocka skupiająca większą część ludności.

Warbeck został powieszony 23 listopada 1499 roku.

Przypisy