Wojna rosyjsko-turecka 1853-1856. Jednym z głównych powodów konfliktu były starania rosyjskie rozbicia potęgi Osmanów i wyzwolenie spod władzy tureckiej okupowanych przez nią państw bałkańskich. W lutym 1853 r. książę Mienszykow został wysłany do Konstantynopola, gdzie przedstawił szereg żądań Państwu Osmańskiemu. Sułtan turecki był co prawda skłonny spełnić część rosyjskich żądań, Rosjanie jednak zrywając porozumienie dążyli do otwartego konfliktu. W wyniku tego sułtan popierany przez brytyjskich wysłanników odrzucił żądania Rosjan, co stało się dla nich pretekstem do wypowiedzenia Turcji wojny. Po powrocie Mienszykowa do Rosji, car rozpoczął przygotowania do wysłania swoich wojsk do Moładawii i na Wołoszczyznę. Dnia 3 lipca 1853 r. Rosjanie w sile 80.000 ludzi rozpoczęli marsz w kierunku Mołdawii. Armią dowodził książę Gorczakow. W odpowiedzi na rosyjskie działania Turcja wypowiedziała Rosji wojnę w dniu 16 października. Turcy pod wodzą Osmana Paszy wyruszyli naprzeciwko armii rosyjskiej w kierunku Dunaju, gdzie 4 listopada odnieśli zwycięstwo pod Oltenicą. Walki toczyły się na lądzie i Morzu Czarnym, gdzie dominowała flota rosyjska odnosząc m.in. sukces w bitwie pod Synopą w dniu 30 listopada.

W marcu 1854 największe mocarstwa europejskie Francja i Wielka Brytania włączyły się do wojny wspierając Turcję przeciwko Rosji i wysyłając swoje wojska lądowe oraz potężną flotę w kierunku Dardanelli. Po włączeniu się do wojny po stronie państw sprzymierzonych Sardynii oraz Austrii Rosjanie stanęli przed obliczem klęski. Trwająca do 1856 r. tzw. Wojna krymska zakończona została ostatecznie pokojem w Paryżu w dniu 30 marca 1856 r.

Bitwy IX wojny rosyjsko-tureckiej