Zaratusztrianizm (Zoroastryzm, awest. Daēnā Vañuhi; pers. آيين زرتشتی Âjin-e Zaratoszt-i) - jedna z najstarszych, wciąż istniejąca religia monoteistyczna założona przez Zaratusztrę (jego życie różni badacze umieszczają gdzieś pomiędzy XIII a połową VI w. p.n.e., przy czym większość przyjmuje że żył on ok. 1000 r. p.n.e.), w północno-wschodnim Iranie. Religia ta wywodzi się z pierwotnych wierzeń ludów indoeuropejskich, żyjących na terenach obecnego północnego Iranu. Muzułmanie nazywają jej wyznawców czcicielami ognia. Świętą księgą zaratusztrian jest Awesta, której najważniejszą część tworzą Gaty, zgodnie z wierzeniami napisane przez samego Zaratusztrę (zobacz: język awestyjski).

Ćandragupta Maurja lub Czandragupta Maurja (ok. 325-300 p.n.e.) – twórca pierwszego wielkiego cesarstwa indyjskiego w 320 p.n.e. znanego jako Imperium Maurjów, założyciel dynastii Maurjów. Przez Greków zwany był Sandrakottosem. Stolicą Imperium Maurjów uczynił miasto Pataliputra nad rzeką Ganges. Wykorzystując osłabienie wojsk macedońskich po śmierci Aleksandra Wielkiego podbił północny zachód półwyspu indyjskiego. Zachodnia część została krótko później podbita przez Seleukosa I Nikatora, po czym zawarty został pokój, na mocy którego Ćandragupta w zamian za 500 słoni bojowych uzyskał znaczne terytoria na terenie współczesnego południowego Afganistanu i Beludżystanu. W wyniku tego porozumienia na dwór Ćandragupty przybył grecki ambasador Megastenes. Według legendy Ćandragupta po 24 latach panowania zrzekł się tronu na rzecz swego syna Bindusary, został mnichem i poszcząc zagłodził się na śmierć.