|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Prezydent Lech Kaczyński i jego żona Maria spoczęli w niedzielę na Wawelu. W uroczystościach pogrzebowych uczestniczyli najbliżsi zmarłych, przedstawiciele najwyższych władz oraz 18 zagranicznych delegacji. Na krakowskim Rynku, okolicznych ulicach, n... Ze światowej sławy chirurgiem, prof. Marią Siemionow będzie się można spotkać 13 września w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie. Spotkanie poprowadzi Jacek Żakowski.Prof. Maria Siemionow jest absolwentką Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu. Od wielu ... Dokumenty, listy i fotografie stanowiące świadectwo życia i aktywności działacza polonijnego Władysława Zachariasiewicza zostały przez niego przekazane do zbiorów stołecznego Archiwum Akt Nowych.Wśród archiwaliów znalazła się głównie bogata korespondencja Zacharias... Między 16 i 18 września w warszawskim Centrum Astronomicznym im. Mikołaja Kopernika PAN odbędzie się spotkanie kilkudziesięciu nauczycieli z całej Polski, którzy podczas lekcji fizyki i innych przedmiotów ścisłych i przyrodniczych szczególną uwagę poś... XVIII-wieczny instrument astronomiczny ekwatoriał Adamsa wzbogacił w czwartek zbiory Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Collegium Maius. Zakup eksponatu został sfinansowany przez Fundację PZU. ,,Uniwersytet od samego początku wzrastał w siłę dzięki...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Ibal-pi-El IICzy wiesz że...? Rim-Sin I, Rimsin I (1822-1763 p.n.e. - chronologia średnia) - król Larsy, syn Kudur-Mabuka, brat i następca Warad-Sina. Rozszerzył królestwo Larsy na całą południową Babilonię, odbijając w pierwszej połowie swego panowania z rąk Babilończyków m.in. Isin i Uruk. Do klęski w 1763 r. p.n.e. główny przeciwnik Hammurabiego w walce o hegemonię w Babilonii. Jarim-Lim I (1 połowa XVIII w. p.n.e.) – król potężnego państwa syryjskiego Jamhad, współczesny Hammurabiemu z Babilonu, wymieniony w słynnym liście pochodzącym z archiwum w Mari: 
Ibal-pi-El II (1 połowa XVIII w. p.n.e.) – król Esznunny, współczesny Hammurabiemu z Babilonu, twórca krótkotrwałej potęgi Esznunny, wymieniony w słynnym liście pochodzącym z archiwum w Mari: "Nie ma króla, który by sam jeden był najsilniejszy. Dziesięciu lub piętnastu królów idzie za Hammurabim, panem Babilonu. Tyle samo idzie za Rim-Sinem, panem Larsy, tyle samo za Ibal-pi-Elem z Esznunny, tyle samo za Amut-pi-Elem z Qatny, a dwudziestu idzie za Jarim-Limem z Jamhadu" Jasmach-Adad (imię amoryckie, tłum. "bóg Adad mnie wysłuchał") – młodszy syn słynnego króla asyryjskiego Szamszi-Adada I, brat Iszme-Dagana I. Ok. 1800 r. p.n.e., po podbiciu królestwa Mari, ojciec uczynił go wicekrólem w Mari i ożenił z córką króla sąsiedniej Qatny. Wydaje się, iż Jasmach-Adad był słabym i nieefektywnym władcą - taki jego obraz wyłania się z odkrytych w Mari listów, które Szamszi-Adad I, Iszme-Dagan I i Jasmach-Adad wymieniali ze sobą. Po śmierci Szamszi-Adada I w 1782 r. p.n.e. Jasmach-Adad został wypędzony z Mari przez Zimri-Lima i jego dalszy los jest nieznany.
Szamszi-Adad I (akad. Šamši-Adad, tłum. "słońcem moim jest bóg Adad") - Amoryta, syn Ilu-kabkabi z miasta Terqa, założyciel amoryckiej dynastii państwa asyryjskiego w Mezopotamii, twórca pierwszego asyryjskiego imperium. Panował w latach 1814-1781 p.n.e. (albo też wg innej chronologii: 1750-1718 p.n.e.). Prowadził intensywną politykę podbojów, która doprowadziła Asyrię do pozycji mocarstwa w północnej Mezopotamii. Opanował terytoria od gór Zagros po Syrię i dotarł nawet do Morza Śródziemnego. Z powodzeniem zaatakował państwo Iszme-Dagana I, syna i spadkobiercy słynnego Szamszi-Adada I, przyłączając znaczne jego obszary do terytorium Esznunny. Odegrał też ważną rolę w usunięciu Jasmach-Adada, młodszego syna Szamszi-Adada I, z tronu Mari. Przypisy
BibliografiaJamhad, Jamchad - najpotężniejsze państwo w Syrii ze stolicą w Halab (dziś Aleppo) założone pod koniec XIX w. p.n.e. przez semickich Kananejczyków. Dominacja Jamchadu nad prawie całą północną Syrią trwała aż do najazdów Hetytów w XVII w. p.n.e. i powstania huryckiego imperium Mitanni.
Mari (obecnie: Tell el-Hariri) - miasto starożytne w północnej Mezopotamii nad Eufratem. Od III tysiąclecia p.n.e. ważny ośrodek polityczny i handlowy na szlaku północna Mezopotamia – północna Syria. Okresowo pod władzą Sumerów, Akadów, Asyryjczyków. Największego znaczenia nabrało Mari pod rządami Amorytów na przełomie XIX/XVIII w. p.n.e. Zdobyte ok. 1757 r. p.n.e. przez Hammurabiego, stopniowo popadało w ruinę.
Czy wiesz że...? beta Qatna (dziś Tell el-Meszrife w Syrii) - starożytne miasto nad Orontesem. W 1 połowie II tys. p.n.e. jedno z najsilniejszych amoryckich miast-państw w południowej Syrii.
Hammurabi (1792-1750 p.n.e. - chronologia średnia) - – szósty, najsłynniejszy król z I dynastii z Babilonu, syn i następca Sin-muballita, twórca potęgi państwa starobabilońskiego, autor Kodeksu Praw.
Iszme-Dagan I (akad. Išme-Dagan, tłum. "bóg Dagan mnie wysłuchał") – syn króla asyryjskiego Szamszi-Adada I, starszy brat Jasmach-Adada, według Asyryjskiej Listy Królów panować miał przez 40 lat (1781-1740 p.n.e. - chronologia średnia). Początkowo panował jako wicekról w Ekallatum, a następnie ok. 1780 r. p.n.e. przejął władzę w Asyrii po śmierci swojego ojca. Asyria była wówczas uważana za największe imperium ówczesnego świata.
Amut-pi-El (1 połowa XVIII w. p.n.e.) – król syryjskiego miasta-państwa Qatna, współczesny Hammurabiemu z Babilonu, wymieniony w słynnym liście pochodzącym z archiwum w Mari: Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
