Ignacy Malecki - Polski Serwis Naukowy

Ignacy Malecki (ur. 18 listopada 1912 w Pokiewnej, zm. 12 czerwca 2004), uczony, specjalista elektroakustyki oraz naukoznawstwa.

Ukończył studia na Politechnice Warszawskiej w 1935. W okresie II wojny światowej wykładowca konspiracyjnej Politechniki Warszawskiej, obronił także doktorat 1941) oraz habilitację (1943). Od 1946 był profesorem nadzwyczajnym, wykładał na Politechnice Gdańskiej. W 1952 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. W latach 1950-1983 profesor Politechniki Warszawskiej. Wieloletni dyrektor Instytutu Podstawowych Problemów Techniki PAN w Warszawie (1953-1962 i 1973-1982). W latach 1969-1972 dyrektor Departamentu Polityki Naukowej i Nauk Podstawowych UNESCO w Paryżu.

Politechnika Gdańska – państwowa uczelnia wyższa o profilu technicznym w Gdańsku. Według ogólnoświatowego rankingu szkół wyższych Webometrics Ranking of World Universities opracowana przez hiszpański instytut Consejo Superior de Investigaciones Científicas uczelnia zajmuje 4. miejsce w Polsce wśród uczelni technicznych, a w świecie 779. pośród wszystkich typów uczelni..

Order Odrodzenia Polski, Polonia Restituta - drugie najwyższe polskie państwowe odznaczenie cywilne, nadawane za wybitne osiągnięcia na polu oświaty, nauki, sportu, kultury, sztuki, gospodarki, obronności kraju, działalności społecznej, służby państwowej oraz rozwijania dobrych stosunków z innymi krajami. Ustanowione ustawą z 4 lutego 1921.

Od 1953 członek korespondent PAN, od 1957 członek rzeczywisty; 1956-1980 był członkiem Prezydium PAN, 1962-1968 zastępcą sekretarza naukowego Akademii. Należał także do wielu innych towarzystw naukowych polskich (w tym Polskiego Towarzystwa Cybernetycznego) i zagranicznych.

Autor ponad 160 artykułów z dziedziny akustyki i naukoznawstwa, opublikował także książki: Akustyka budowlana (1958), Teoria fal i układów akustycznych (1964), Physical Foundations of Technical Acoustics (1968), Podstawy teoretyczne akustyki kwantowej (1972).

Naukoznawstwo - w wąskim znaczeniu tego słowa jest to epistemologia nauki. W szerszym - zespół nauk o nauce, obejmujący m.in. teorię i historię nauk, metodologię nauk oraz systematykę.

Warszawa (miasto stołeczne Warszawa) (wymowa ?/i) – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Mazowszu nad Wisłą.

Wśród uczelni, które nadały mu doktorat honoris causa była m.in. Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie (1982) i Politechnika Gdańska (2002). Był laureatem m.in. nagrody państwowej II stopnia (1953 i 1956), odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, Orderem Sztandaru Pracy I klasy oraz innymi wyróżnieniami polskimi i zagranicznymi.

Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie (AGH; dawniej: Akademia Górnicza w Krakowie; nazwa międzynarodowa: AGH University of Science and Technology; dawniej: University of Mining and Metallurgy) – jedna z największych polskich wyższych uczelni, zaliczana do najlepszych uczelni technicznych w kraju. Według ogólnoświatowego rankingu szkół wyższych Webometrics Ranking of World Universities opracowanego przez hiszpański instytut Consejo Superior de Investigaciones Científicas uczelnia zajmuje 2. miejsce w Polsce wśród uczelni technicznych, a w świecie 526. pośród wszystkich typów uczelni.. Powołana 8 kwietnia 1919 uchwałą Rady Ministrów.

Polska Akademia Nauk (PAN) – państwowa instytucja naukowa będąca z jednej strony placówką skupiającą najwybitniejszych polskich uczonych, na wzór Francuskiej Akademii Nauk, a z drugiej - siecią wspólnie zarządzanych państwowych instytutów naukowych, których celem jest prowadzenie badań naukowych o możliwie najwyższym poziomie naukowym.

Wybrane publikacje

Akustyka budowlana. 1958

Teoria fal i układów akustycznych. PWN, Warszawa 1964, ss. 675. Seria: Biblioteka Mechaniki Stosowanej.

Physical Foundations of Technical Acoustics. 1968.

Podstawy teoretyczne akustyki kwantowej. 1972.

Przypisy

Doktoraty honoris causa nadane przez AGH. agh.edu.pl. [dostęp 23 lutego 2011].
Osoby uhonorowane tytułem doktora honoris causa PG. pg.gda.pl. [dostęp 23 lutego 2011].

Bibliografia

Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny, Warszawa 1993.