Ilja Riepin. Fotografia z roku 1890

Car Iwan Groźny i jego syn Iwan 16 listopada 1581 roku.

Kozacy piszą list do sułtana (druga niedokończona wersja z 1893).

Ilja Jefimowicz Riepin, ros. Илья Ефимович Репин (ur. 5 sierpnia 1844 w Czuhujiwie, zm. 29 września 1930 w Kuokkala) – malarz rosyjski oraz ukraiński.

Życie i twórczość

Urodził się w miejscowości Czuhujiw. Jego rodzice byli rosyjskimi osadnikami wojskowymi na wschodniej Ukrainie. W 1866 roku, po terminie u miejscowego malarza ikon, Bunakowa, oraz wstępnej nauce malarstwa portretowego, Riepin wyjechał do Sankt Petersburga, gdzie wkrótce przyjęto go do Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu jako ucznia. W latach 1873–1876 jako stypendysta przebywał we Włoszech i Francji, gdzie zetknął się z tamtejszą sztuką impresjonistyczną, która miała wpływ na sposób użycia światła i koloru przez artystę. Jednak styl malarza bliżej przypominał starszych mistrzów Europejskich, szczególnie Rembrandta, a sam Riepin nigdy nie został impresjonistą. Po powrocie pracował w Moskwie, od 1882 ponownie w Petersburgu, a od 1900 w Kuokkala (w 1948 przemianowanym na Riepino). W latach 1894–1907 był profesorem petersburskiej Akademii, a 1898–1899 jej rektorem. Przez cały czas kariery, artysta w swoich dziełach ukazywał przeciętnych ludzi, z którymi sam się identyfikował. Riepin często ukazywał wiejski folklor, zarówno ukraiński, jak i rosyjski. W późniejszym okresie twórczości, od 1878 należał do pieriedwiżników; malował obrazy rodzajowe o tematyce z życia współczesnej Rosji, historyczne, portrety m.in. inteligencję rosyjską oraz arystokrację, łącznie z ostatnim carem Rosji, Mikołajem II Romanowem.

Ceniony za mistrzowską realistyczną formę, rysunek, swobodną fakturę oraz wyczucie barwy i światła; jego obrazy charakteryzowała wielka różnorodność ujęć i nastrojów.

Niektóre obrazy:

  Wikimedia Commons ma galerię ilustracji związaną z tematem:
Ilja Riepin

Przypisy