Ilse Koch - Polski Serwis Naukowy

Margarete Ilse Koch, z domu Köhler (ur. 22 września 1906 w Dreźnie, zm. 2 września 1967 w Aichach) - - niemiecka nadzorczyni SS (SS-Aufseherin) w nazistowskich obozach koncentracyjnych, od 1937 żona Karla Otto Kocha, komendanta obozu w Buchenwaldzie, zbrodniarka wojenna, w powojennych Niemczech zwana "Komandorową z Buchenwaldu".

Narodowosocjalistyczna Niemiecka Partia Robotników (. Podczas procesów norymberskich partia została uznana za organizację zbrodniczą odpowiedzialną za szereg zbrodni przeciwko ludzkości.

SS (Die Schutzstaffel der NSDAP – eskadra ochronna NSDAP) – paramilitarna i początkowo elitarna niemiecka formacja nazistowska, podległa partii NSDAP.

Ilse Koch

Ilse Koch w trakcie zeznań przed trybunałem amerykańskim

Ilse Koch była trzecią córką majstra, ukończyła szkołę handlową i w 1922 odbyła praktykę zawodową w księgowości, potem pracowała w różnych zakładach jako sekretarka. W kwietniu 1932 wstępuje do NSDAP (nr 1130836). Tu poznała swego przyszłego męża, oficera SS Karla Kocha, z którym 25 maja 1936 wzięła ślub. Młoda rodzina mieszkała na terenie obozu KZ Buchenwald od lipca 1937 do stycznia 1941. Tu urodziło się troje dzieci (Artwin: 17 czerwca 1938, Gisela: 26 kwietnia 1939 i Gudrun: 11 grudnia 1940 zm. w lutym 1941 na skutek nieprawidłowego odżywiania). Małżeństwo nie było jednak szczęśliwe, gdyż Koch oddalił się od żony, a ona miała romanse z Hermannem Florstedtem i naczelnym lekarzem obozu w Buchenwaldzie Waldemarem Hovenem.

SS-Aufseherin (niem. Aufseherin - strażniczka, l. mn. SS-Aufseherinnen) – nadzorczynie niemieckie pełniące służbę w obozach koncentracyjnych w latach 1938-1945. Rekrutowano je do obozowej załogi z ramienia SS-Gefolge. Po ukończeniu kilkumiesięcznego szkolenia oraz pozytywnej weryfikacji przełożonych były wcielane do różnych załóg nadzorczych w ośrodkach masowej zagłady. SS-Aufseherinnen nosiły specjalne uniformy o kroju wojskowym, broń krótką, a także w poszczególnych przypadkach mogły posiadać psa służbowego. Wśród nadzorczyń nie wprowadzono stopni wojskowych lecz hierarchię funkcyjną. Słowo określające SS-Aufseherin posiada kilka spolszczonych wersji, które używane były przez więźniów: aufzejerka, auzejerka, auzjerka, aufszerka, aufseherinka, aufscherka.

Waldemar Hoven (ur. 10 lutego 1903, zm. 2 czerwca 1948) - zbrodniarz hitlerowski, naczelny lekarz w obozie koncentracyjnym Buchenwald oraz SS-Obersturmführer.

W 1941 została awansowana na SS-Oberaufseherin, czyli główną nadzorczynię obozu kobiecego, której podlegały wszystkie esesmanki. Przez więźniów nazywana "Suką [albo Wiedźmą] z Buchenwaldu". Więźniowie zeznawali po wojnie, iż Ilse Koch osobiście wybierała więźniów z "ciekawymi" tatuażami, po czym nakazywała wyrabianie rękawiczek, torebek, opraw książek i abażurów z ludzkiej skóry (z tego względu zyskała także przydomek "Ilsa-Abażur"). Stół, przy którym Kochowie spożywali obiady, udekorowany był specjalnie spreparowanymi ludzkimi czaszkami. Stwierdzono, że pod wpływem męża zaczęła torturować więźniów i więźniarki, m.in. z lubością zmuszając ich do gwałtów na innych współwięźniarkach. Za te ekscesy o podłożu seksualnym została zdyscyplinowana nawet przez nazistów.

Konzentrationslager Buchenwald, Konzentrationslager Buchenwald/Post Weimar (KL Buchenwald, KZ Buchenwald), z początku nazywany Konzentrationslager Ettersberg - niemiecki obóz koncentracyjny założony w Ettersberg w pobliżu Weimaru, (Turyngia, Niemcy). Funkcjonował od lipca 1937 roku do końca wojny.

Proces załogi Buchenwaldu (US vs. Josias Prince zu Waldeck i inni) odbył się w dniach 11 kwietnia - 14 sierpnia 1947 przed Amerykańskim Trybunałem Wojskowym w Dachau, a na ławie oskarżonych zasiadło 31 zbrodniarzy, byłych członków załogi hitlerowskiego obozu koncentracyjnego Buchenwald. Czołowymi oskarżonymi byli: Hermann Pister (ostatni komendant obozu), książę Josias zu Waldeck und Pyrmont (SS-Obergruppenführer oraz regionalny Wyższy Dowódca SS i Policji, współodpowiedzialny za funkcjonowanie obozu), lekarz SS Hans Eisele (przeprowadzał on zbrodnicze eksperymenty medyczne na więźniach i został już uprzednio skazany na karę śmierci za zbrodnie popełnione w obozie koncentracyjnym Dachau), Max Schobert (organizator pracy przymusowej i jeden z największych oprawców obozowych) oraz Ilse Koch (nazywana przez więźniów "suką z Buchenwaldu", żona byłego komendanta Buchenwaldu i Majdanka Karla Otto Kocha, słynąca z wręcz niewyobrażalnego okrucieństwa i sadyzmu). Hans Merbach odpowiadał za tzw. "pociąg śmierci", w którym zginęły setki więźniów podczas transportu do Dachau.

W sierpniu 1943 małżonkowie zostali aresztowani przez SS w Weimarze pod zarzutem korupcji i potrójnego morderstwa. Nie potwierdziły się podejrzenia, że Ilse Koch pomagała w defraudacji kosztowności pochodzących od ludzi osadzonych w obozie, za którą Karl Koch został stracony przez władze hitlerowskie tuż przed końcem wojny. W grudniu 1944 Ilse Koch została uniewinniona, ale już 30 czerwca 1945 w Ludwigsburgu aresztowali ją Amerykanie jako domniemaną zbrodniarkę wojenną. W 1947 została jako jedyna kobieta oskarżona w procesie buchenwaldzkim w Dachau za przestępstwa przeciwko ludzkości i skazana na karę dożywocia. Wniosła rewizję.

Arthur Hermann Florstedt (ur. 8 lutego 1895, zm. 15 kwietnia 1945) - zbrodniarz hitlerowski, komendant obozu koncentracyjnego Majdanek oraz SS-Standartenführer.

Tatuaż – dowolny znak graficzny na skórze powstały w wyniku trwałego wszczepienia za pomocą specjalnej igły barwnika pod skórę. W Polsce tatuaż mogą sobie zrobić osoby, które ukończyły 18 rok życia. Przed ukończeniem 18 roku życia tatuaż można zrobić jedynie po wyrażeniu zgody przez opiekunów prawnych.

Ilse Koch w trakcie pobytu w areszcie zaszła po raz czwarty w ciążę (nigdy nie ujawniła nazwiska ojca swego dziecka), dlatego dożywocie zamieniono jej na jedynie cztery lata pozbawienia wolności. Wyrok zapadł w 1947 na mocy decyzji amerykańskiego trybunału wojennego. 29 października 1947 urodziła syna Uwe Köhlera. Nigdy nie zezwolono mu później na zobaczenie matki.

Rękawiczka - zaliczane do galanterii okrycie na dłonie, czasem także przedramiona, noszone dla ozdoby lub ochrony przed chłodem. Rękawiczki najczęściej zakrywają dłoń, rzadziej sięgają wyżej. Chronią przed chłodem oraz brudzącymi lub szkodliwymi substancjami.

W latach 1933-45 władze nazistowskie III Rzeszy zorganizowały na własnym terytorium oraz na ziemiach państw okupowanych zespół przynajmniej 12 tysięcy obozów i podobozów kierowanych przez SA, a później SS, policję i Wehrmacht.

W związku z licznymi protestami pod koniec 1949 została oskarżona przed państwowym trybunałem bawarskim o mordy i znęcanie się nad niemieckimi więźniami. Zarzut zlecania przez nią wyrobu „dzieł sztuki” z ludzkich szczątków nie został dostatecznie udowodniony. 15 stycznia 1951 sąd w Augsburgu skazał ją na dożywocie. W następnych latach starała się bezskutecznie o ułaskawienie. Koch powiesiła się w swej celi na prześcieradle w więzieniu kobiecym w Aichach 2 września 1967.

Książka – dokument piśmienniczy myśli ludzkiej, raczej obszerny, w postaci publikacji wielostronicowej o określonej liczbie stron, o charakterze trwałym.

Karl Otto Koch (ur. 2 sierpnia 1897, stracony 5 kwietnia 1945) - zbrodniarz hitlerowski, SS-Standartenführer, komendant niemieckich obozów koncentracyjnych Buchenwald i Majdanek. Członek NSDAP (numer legitymacji partyjnej 475 586) i SS (numer ewidencyjny 14 830). Jego żoną była Ilse Koch.

Odniesienie w kulturze

Ilse Koch jest drugoplanową bohaterką powieści Wieczory kaluki autorstwa Howarda Jacobsona.

Źródła

Sylwetka Ilse Koch na stronie na stronie Jewishvirtuallibrary

Ilse Koch podczas procesu w Dachau w/s preparowania ludzkiej skóry do wyrobu abażurów w Buchenwaldzie (w jęz. ang) [dostęp 10.02.2009]

Kompisch, Kathrin: Täterinnen. Die Frauen im Nationalsozialismus; Böhlau Verlag, Köln 2008, ISBN 978-3-412-20188-3. Biogram s. 207

Wawrzyńczak, Aneta Lubiła orgie i torebki z ludzkiej skóry; Wirtualna Polska (23 lipca 2010)