Imisław ze Służewa - Polski Serwis Naukowy

Imisław ze Służewa (zm. po 14 października 1314) — brat kasztelana kruszwickiego Chebdy ze Służewa, brat stryjeczny wojewody brzeskiego Bronisza ze Służewa i prawdopodobnie wojewody inowrocławskiego Jarosława z Łojewa, pochodził z rycerskiego rodu Pomianów. Jedyny znany z imienia, a zarazem ostatni piastujący ten urząd kasztelan michałowski, występujący z tym tytułem tylko w dokumencie z 15 marca 1306. Imisław sprzedał (wraz z bratem — Chebdą) klasztorowi Cystersów z Byszewa 15 marca 1306 wieś Trzeciewiec oraz część Jelitowa, za które otrzymali według dokumentu z 27 maja tegoż roku 100 grzywien. Przy dokumencie z maja zachował się znak kreskowy (zapewne Imisława) — ‡/‡. Był również osobą, która wymieniana jest na dwóch dokumentach zatwierdzających sprzedaż obu powyższych wsi Cystersom — pierwszego z 14 marca 1314 braci Leszka i Przemysła Ziemomysłowiców oraz drugiego z 12 października tegoż roku wydanym przez starszego z braci-książąt, Leszka. Jego śmierć nastąpiła po tej drugiej dacie.

Chebda Starszy ze Służewa (Chebda ze Służewa, zm. między 8 kwietnia 1307 a, zapewne, 14 marca 1314) — brat kasztelana michałowskiego Imisława ze Służewa, brat stryjeczny wojewody brzeskiego Bronisza ze Służewa i prawdopodobnie wojewody inowrocławskiego Jarosława z Łojewa, pochodził z rycerskiego rodu Pomianów. Podkomorzy brzeski od 1292. Pełnił ten urząd również w roku następnym (1293), by ostatecznie przestać piastować go w 1297 (lub wcześniej). Przed 27 kwietnia 1306 (na pewno po 15 grudnia 1305) został mianowany na urząd kasztelana kruszwickiego. Południowa część tej kasztelanii w listopadzie 1306 zmieniła swoją przynależność terytorialną wchodząc wówczas w skład brzeskiego władztwa Władysława I Łokietka w ramach regulacji terytorialnych pomiędzy tym księciem a jego bratankami — Leszka i Przemysła Ziemomysłowiców. W dokumencie z 7 czerwca 1307 Chebda występuje już jako były kasztelan kruszwicki.

Cystersi (łac. Cistercienses, pełna łacińska nazwa Ordo Cisterciensis, skrót OCist.) – zakon katolicki wywodzący się z benedyktynów i posługujący się regułą benedyktyńską, założony w 1098 r. przez Roberta z Molesme, pierwszego opata z Cîteaux (z łac. Cistericium) (obecnie Saint-Nicolas-lès-Cîteaux) we Francji. Nazwa zakonu pochodzi od łacińskiej nazwy tego właśnie miejsca (Cistertium - to określenie z kolei pochodzi od sformułowania cis tertium lapidem - "przy trzecim kamieniu (milowym)"). Pierwsze klasztory powstały w La Ferté (1113), Pontigny (1114), Clairvaux (1115) i Morimond (1115).

Prawdopodobnie jego synami byli Andrzej oraz Ligaszcz. Ten pierwszy wraz z synem Ligaszcza (który zmarł zapewne wcześniej), Adamem procesowali się z byszewskimi Cystersami o Trzeciewiec. Wyrok w tej sprawie zatwierdził dokumentem datowanym na 19 marca 1348 w Inowrocławiu król Polski Kazimierz III Wielki.

Bronisz ze Służewa (Bronisz Służewski, zm. prawdopodobnie między 22 kwietnia 1316 a 1 kwietnia 1317) — brat stryjeczny kasztelana kruszwickiego Chebdy ze Służewa i kasztelana michałowskiego Imisława ze Służewa oraz być może wojewody inowrocławskiego Jarosława z Łojewa, pochodził z rycerskiego rodu Pomianów. Mianowany kasztelanem kruszwickim przed 20 sierpnia 1293, pełnił ten urząd zapewne do 1297. Następnie, między 6 września a 20 grudnia 1297, postąpił na palację brzeską, który to urząd przestał sprawować albo już przed 1306, albo dopiero przed 17 grudnia 1306. Pod koniec życia, w 1315 mianowany został na urząd starosty brzeskiego.

Pomian (Bawolagłowa, Pierścina (Perstina), Poman, Pomianowicz, Proporczyk) - polski herb szlachecki, noszący zawołania Nowiny i Pomian. Występował głównie w ziemiach: poznańskiej i sandomierskiej. W ramach Unii horodelskiej przeniesiony na Litwę. Według legendy herbowej herb ten wywodzi się od herbu Wieniawa.

Bibliografia

Karczewska J., Ród Pomianów na Kujawach w średniowieczu, Poznań–Wrocław 2003, ISBN 83-7393-004-3, s. 13-14.