Imitacje kamieni - Polski Serwis Naukowy

Imitacje kamieni (kamienie ozdobne) - kamienie i inne materiały mające naśladować kamienie szlachetne, preparowane całkowicie lub częściowo ludzką ręką. Imitacje kamieni przypominają wyglądem (zwłaszcza barwą) swoje naturalne odpowiedniki, ale ich własności fizyczne i chemiczne są inne.

Przykłady imitacji

Kamienie z barwionego szkła

Sztuczne materiały takie jak szkło i tworzywa syntetyczne są wykorzystywane do imitacji różnych kamieni szlachetnych. Szkło używane jest do imitacji kamieni szlachetnych od stuleci. Starożytni Egipcjanie wykonywali imitacje ze szkła i glazury, gdyż prawdziwe kamienie były zbyt drogie lub niedostępne w odpowiedniej ilości. Kamienie mogą być wytwarzane zarówno ze szkieł przeświecających jak i nieprzezroczystych, o najróżniejszym zabarwieniu. Kamienie te jednak bardzo łatwo wykryć ze względu ich na małą odporność mechaniczną. Często występują wyszczerbienia ścianek, wewnętrzne zmętnienia i pęcherzyki. Ponadto szkło wykazuje pojedyncze załamania światła.

Iryzacja, tęczowanie, w biol. ubarwienie strukturalne (od gr. Iris = tęcza) – to zjawisko optyczne polegające na powstawaniu tęczowych barw w wyniku interferencji światła białego odbitego od przezroczystych lub półprzezroczystych ciał składających się z wielu warstw substancji o różnych własnościach optycznych. Występuje m.in. na powierzchni minerałów, macicy perłowej, plamach cieczy (np. benzyny), bańkach mydlanych a czasem w atmosferze – na chmurach. Bywa też wywoływane sztucznie i wykorzystywane przy produkcji ozdobnych iryzowanych wyrobów szklanych i ceramicznych.
Diament – minerał z gromady pierwiastków rodzimych. Nazwa pochodzi od gr. ἀδάμας adamas (dopełniacz ἀδάμαντος adamantos, łac. diamentum) = "niepokonany, niezniszczalny" i nawiązuje do wyjątkowej twardości tego minerału. Jest najtwardszą znaną substancją z występujących w przyrodzie.

Do 1945 roku znaczącymi ośrodkami produkującymi szklaną biżuterię imitującą kamienie szlachetne były Jablonec w Czechach i Trnawa w Słowacji oraz Neugablonz w Niemczech. Do produkcji modnej biżuterii używa się taniego szkła płaskiego. Do imitacji bardziej wartościowych kamieni szlachetnych – silnie załamującego światło szkła kryształowego (ołowiowego).

Niemcy (Republika Federalna Niemiec, RFN; do traktatu pomiędzy RFN a Polską Rzecząpospolitą Ludową (1970) w Polsce stosowana była oficjalnie nazwa Niemiecka Republika Federalna, NRF; niem.: Deutschland lub Bundesrepublik Deutschland, BRD) – państwo federacyjne położone w Europie, będące członkiem Unii Europejskiej (UE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), G8, ONZ oraz NATO. Stolicą Niemiec jest Berlin (przed połączeniem z NRD – Bonn, obecnie noszące tytuł miasta federalnego). Językiem oficjalnym jest język niemiecki.
W jubilerstwie przez szlif rozumie się wszystko, co jest związane z obróbką kamieni, a więc - nadanie określonej formy i pokrycia całej powierzchni symetrycznymi płaszczyznami, czyli fasetami. W produkcji szkła laboratoryjnego mianem szlifu określa się rodzaj połączeń rozmaitych elementów sprzętu laboratoryjnego. Tego rodzaju szlif nazywany jest szlifem laboratoryjnym.

Imitacje diamentów

W 1758 roku wiedeńczyk Joseph Strasser opracował rodzaj szkła, które przez bardzo długi czas służyło jako namiastka diamentu. Dawało się szlifować i ze względu na wysoki współczynnik załamania światła istotnie wyglądało podobnie do diamentu. Mimo że cesarzowa Maria Teresa zakazała jego produkcji i sprzedaży, ta imitacja diamentu (zwana strasem), przez Paryż zawładnęła rynkiem kamieni szlachetnych. Jako imitacji diamentów używa się najrozmaitszych materiałów naturalnych, ale najlepszy jest cyrkon. Syntetyczne imitacje są częste, lecz każda ma określone wady.

Szczególnym rodzajem imitacji są sztucznie wyprodukowane kamienie, które nie mają odpowiednika w przyrodzie, lecz własnościami fizycznymi przypominają kamienie szlachetne i wykazują szczególnie korzystne własności optyczne. Zalicza się je do kamieni szlachetnych.
Maria Teresa Habsburg (ur. 13 maja 1717 w Wiedniu, zm. 29 listopada 1780 tamże) – córka cesarza Karola VI Habsburga i księżniczki Elżbiety von Braunschweig-Wolfenbüttel, córki Ludwika Rudolfa, księcia brunszwickiego na Lüneburgu, królowa Czech i Węgier, niekoronowana cesarzowa rzymsko-niemiecka od 1745.

Imitacje pereł

Jednym z rodzajów imitacji pereł jest tzw. perła z rybiego srebra. Składa się ona ze szkła lub emalii oraz powłoki, wytwarzanej z łusek pewnych gatunków ryb. Do wyrobu innych imitacji używa się kawałków muszli ślimaków (perły antylskie), małżów (perły Takara z Japonii), lub zębów manata (perła Dugon).

Szmaragd - odmiana berylu, minerału należącego do grupy krzemianów. Nazwa pochodzi od gr. smaragdos (a także łac. smaragdus - zielony). Nawiązuje do charakterystycznej barwy tego minerału, wywołanej podstawieniami jonów chromu, rzadziej wanadu i żelaza.
Encyklopedia Britannica (ang. Encyclopædia Britannica) - najstarsza wydawana do chwili obecnej i najbardziej prestiżowa encyklopedia angielskojęzyczna. Artykuły w niej zamieszczane uważane są powszechnie za wiarygodne i dokładne.

Do imitacji należy również hodowlana perła łuskowa z Australii (w handlu zwana często perła japońską, lecz coraz częściej perłą Mabe). Składa się z cienkiej warstwy macicy perłowej nałożonej na części wykonane technicznie. Najpierw do wewnętrznej ścianki muszli małża przyczepia się jądro z gliny lub sztucznej żywicy, co sprawia, że małż pokrywa ją cienką warstwą macicy perłowej. Po zbiorze jądro ponownie się wycina i zastępuje półkulą z macicy perłowej.

Tworzywa sztuczne – materiały składające się z polimerów syntetycznych (wytworzonych sztucznie przez człowieka i niewystępujących w naturze) lub zmodyfikowanych polimerów naturalnych oraz dodatków modyfikujących takich jak np. napełniacze proszkowe lub włókniste, stabilizatory termiczne, stabilizatory promieniowania UV, uniepalniacze, środki antystatyczne, środki spieniające, barwniki itp. Termin "tworzywa sztuczne" funkcjonuje obok niepoprawnych często stosowanych żargonowych określeń takich jak: plastik lub plastyk. Najbardziej poprawnym terminem obejmującym wszystkie materiały zawierające jako główny składnik polimer, bez rozróżniania, czy jest on pochodzenia sztucznego czy naturalnego, jest określenie "tworzywa polimerowe".
Szkło ołowiowe (kryształowe) – bezbarwna i przezroczysta odmiana szkła stosowana do wyrobu przedmiotów dekoracyjnych, zawierająca pewną ilość ołowiu wprowadzonego w postaci tlenków (glejty lub minii). Ołów występuje w gotowej masie szklanej pod postacią jonu modyfikującego Pb2+. Za szkło ołowiowe uważa się według norm takie szkło, które zawiera ponad 18% tlenku ołowiu. Jego zawartość może sięgać nawet 80%.

W handlu dostępne są również imitacje pereł z tworzyw sztucznych.

Imitacje opali

Charakterystyczne błyski barwne (światła) w opalach są określane grą barw lub migotliwością (iryzacją). Jest ona wywołana interferencją światła od drobniutkich globul krzemionkowych.. Ta struktura została odtworzona w imitacji opali wytwarzanych we Francji (przez Gilsona). Amerykanin John Slocum rozwinął produkcję imitacji opali o wyrazistej grze barw, które jednak nie mają dostatecznej jedwabistości połysku oraz żywości plam barwnych.

Dublety – są to sztucznie sporządzone kamienie, składające się z dwóch części. Niekiedy są wykonane z kamieni naturalnych, często jednak jedna część składa się ze szkła.
Interferencja (łac. inter – między + ferre – nieść) to zjawisko nakładania się fal prowadzące do zwiększania lub zmniejszania amplitudy fali wypadkowej. Interferencja zachodzi dla wszystkich rodzajów fal, we wszystkich ośrodkach, w których mogą rozchodzić się dane fale. W ośrodkach nieliniowych oprócz interferencji zachodzą też inne zjawiska wywołane nakładaniem się fal, w ośrodkach liniowych fale ulegając interferencji spełniają zasadę superpozycji.

Cyrkonia szlifowana

Istnieją również inne imitacje – z mas plastycznych lub składane z kilku części (kompozyty). W opalowych dubletach górna płytka wykonana jest z naturalnego opalu szlachetnego, podstawa – z opalu pospolitego, szkła lub chalcedonu. Tryplet ma dodatkową, wypukłą płytkę wykonaną z kryształu górskiego.

Perły – wytwory małży (głównie z rodzaju Pteria – perłopławów), rzadko ślimaków. Zbudowane są z tej samej substancji co wewnętrzna strona muszli (masa perłowa), której głównymi składnikami są węglan wapnia (w postaci aragonitu) i rogowata substancja białkowa (konchiolina), która spaja mikrokryształy skupione koncentrycznie wokół jądra. Perły powstają najczęściej w wyniku reakcji organizmu na ciało obce, które przedostało się do muszli.
Słowacja, Republika Słowacka () – państwo śródlądowe w Europie Środkowej. Graniczy z Austrią (127 km), Polską (597 km), Czechami (240 km), Ukrainą (98 km) oraz Węgrami (678 km). Łączna długość granicy lądowej wynosi 1740 km. Do 1993 wchodziła w skład Czechosłowacji. Od maja 2004 kraj należy do Unii Europejskiej, a od 1 stycznia 2009 – do strefy euro. Stolicą państwa jest Bratysława, położona nad Dunajem przy granicy z Austrią i Węgrami.

Kamienie nieposiadające naturalnego wzorca

Osobny artykuł: Kamienie nieposiadające naturalnego wzorca.

Impregnacja - nasycanie materiałów (drewna, płótna, papieru, betonu, tynku, skóry itp.) roztworami żywic, rozpuszczonego wosku i innymi substancjami chemicznymi. Proces ma wzmocnić i zabezpieczyć podłoże lub materiał przed szkodliwym działaniem wilgoci, pleśni, owadów, ognia itp. Impregnacja stosowana jest w pracach konserwatorskich (obrazy, malowidła ścienne, elementy architektoniczne itp.), przy budowaniu nowych obiektów (zabezpieczanie stosowanego drewna, uszczelnianie posadzek, zmniejszenie lub wyeliminowanie zjawiska pylenia betonu itp.), w przemyśle włókienniczym - impregnacja tkanin w celu zniwelowania gniecenia się ich, nadanie nieprzemakalności; impregnacja papieru (tkaniny) jest wykorzystywana jako jeden z etapów uzyskania laminatu, późniejszej płytki obwodów drukowanych pokrytej miedzią, itd.
Tryplety - są to sztucznie sporządzone kamienie, składające się z trzech części, z których środkowa część jest najczęściej wykonana ze szkła odpowiedniej barwy.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)