|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Studenci unikatowej w kraju specjalności budownictwo pasywne w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Kaliszu będą się uczyć od przyszłego roku w specjalistycznym obiekcie, charakteryzującym się zmniejszonym zużyciem energii. ,,Rozpoczęła się już bu... Mieszalnik laboratoryjny do betonu o wartości 50 tysięcy złotych - nagroda główna w konkursie zespołowym Uniwersytetu Betonu Grupy Górażdże - trafi na Akademię Górniczo - Hutniczą , której reprezentanci okazali się najlepsi w rywalizacji 17 uczelni t... Wczesne diagnozowanie jaskry to gorący temat okulistyki krajów rozwijających się, gdzie następuje znaczne starzenie się społeczeństw. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) uznała jaskrę za chorobę społeczną, ponieważ na świecie cierpi na tę chorobę ... Nowy międzynarodowy raport wzywa rządy i naukowców do zajęcia się geoinżynierią jako środkiem na rzecz przeciwdziałania skutkom globalnego ocieplenia spowodowanego emisją gazów cieplarnianych. Jednocześnie w raporcie podkreślono, że ważne jest, aby nie zapominać o tradycyjnych...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Inżynier budownictwaCzy wiesz że...? Most – rodzaj przeprawy w postaci budowli inżynierskiej, której konstrukcja pozwala na pokonanie przeszkody wodnej (rzeki, jeziora, zatoki, morskiej cieśniny itp.) Fortyfikacja (z łac. fortificatio – umocnienie) – zespół obiektów wojskowych w postaci odpowiednich budowli i urządzeń, przeznaczonych do prowadzenia działań obronnych. Obiekt budowlany – stała lub tymczasowa konstrukcja. Obiekty budowlane stanowią całość pod względem techniczno-użytkowym. Wysposażone są w instalacje i inne urządzenia niezbędne do spełniania funkcji, dla której zostały zbudowane oraz charakteryzuje je ściśle określony cykl życia obiektu budowlanego. Cykl życia obiektu budowlanego (ang. Infrastructure Lifecycle Management lub ILM) składa się z następujących faz: faza planowania, faza budowy obiektu, faza eksploatacji oraz prowadzenia i nadzorowania bieżącej obsługi budynku, faza przebudowy, wyburzenia bądź zmiany sposobu zagospodarowania. Na każdym z tych etapów może nastąpić też zmiana właściciela (transakcja kupna i sprzedaży nieruchomości). Inżynier budownictwa (inżynier budowlany) – zawód związany z inżynierską stroną programowania, planowania, budowy i eksploatacji obiektów budowlanych. Zawód inżyniera budowlanego wywodzi się tak jak zawód architekta z zawodu muratora. Określenie inżynier dotyczyło początkowo wojskowych, twórców mostów i fortyfikacji. Rozgraniczenie z zawodem architekta, w innych krajach jest różnie interpretowane w zależności od lokalnego prawa. W Polsce prawo rozdziela zawód inżyniera budowlanego i zawód architekta, oba te zawody posiadają też osobne samorządy zawodowe. Zawód inżyniera budowlanego dzieli się na specjalności, związane z rodzajem projektowanych i wznoszonych obiektów. Kosztorysant to osoba sporządzająca kosztorys w procesie kosztorysowania. Osoba ta może wykonywać zawód kosztorysanta lub wykonywać kosztorys okazjonalnie z potrzeby chwili.
Konstrukcja budowlana – sposób powiązania elementów budowli w sposób poprawny pod względem zasad fizyki i ekonomii. Najważniejsze elementy konstrukcyjne budynku to: fundamenty, ściany nośne, filary, (także słupy, kolumny), belkowania, belki i stropy lub sklepienia, wiązary lub więźby dachowe. Oprócz konstrukcji podstawowych, w budynkach występują także konstrukcje drugoplanowe, czyli: ściany działowe, schody, posadzki, pokrycie dachów oraz konstrukcje uzupełniające, czyli: drzwi, okna, instalacje (wody, kanalizacji, grzewcze, wentylacji, klimatyzacji, gazu, elektryczne, teletechniczne itp.) Na polskich uczelniach najczęściej wykładana jest inżynieria lądowa (budownictwo), której ukończenie prowadzi do zdobycia zawodu inżyniera budownictwa. Równolegle wykładana jest także architektura, która poza dyscyplinami ścisłymi obejmuje też elementy kompozycji artystycznej i której ukończenie daje tytuł inżyniera architekta (polska specyfika). W przypadku architektury wykładanej na uczelniach polskich, zakres uzyskanej wiedzy technicznej nie pozwala na samodzielne projektowanie konstrukcji budowlanych. Każdy architekt staje się jednocześnie urbanistą (zawód pokrewny), choć zawody te w klasyfikacji są oddzielne. Studia na kierunku budownictwo trwają 5 lat (studia kończą się uzyskaniem tytułu magistra inżyniera) lub w zależności od toku studiów od 3,5 do 4,5 roku (kończy się uzyskaniem tytułu inżyniera). Po uzyskaniu tytułu inżyniera można kontynuować studia magisterskie trwające 1,5 lub 2 lata. Architektura (gr. αρχιτεκτονική architektonike) – czynność projektowania i konstruowania budynków oraz innych struktur przez osobę lub komputer, głównie dla zapewnienia schronienia. Szersza definicja często włącza projekt całości otoczenia od skali makro, czyli jak budynek zintegruje się z otoczeniem, do skali mikro, czyli detale architektoniczne i konstrukcyjne, czasami meble miejskie. Jako zajęcie, architektura to rola osób i komputerów zapewniających usługi architektoniczne. Jako dokumentacja, zazwyczaj bazuje na rysunkach, architektura definiuje charakter budynku. Architekci za główne zadanie mają zapewnienie potrzeb przestrzennych i mieszkaniowych w pewnych grupach przez kreatywne organizowanie materiałów oraz komponentów, biorąc pod uwagę masę, przestrzeń, formę, głośność, teksturę, strukturę, światło, cień, materiały, program oraz pragmatyczne elementy takie jak: koszt, limity technologiczne i konstrukcyjne, aby osiągnąć równowagę z funkcjonalnym, ekonomicznym oraz często z artystycznymi i estetycznymi aspektami. To odróżnia architekturę od inżynierii.
Architekt – wykonywanie zawodu architekta polega na współtworzeniu kultury przez projektowanie architektoniczne obiektów budowlanych, ich przestrzennego otoczenia oraz ich realizację, na nadzorze nad procesem ich powstawania oraz na edukacji architektonicznej. Tak definiuje ten zawód w Polsce ustawa o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów. Przedmioty realizowane na kierunku budownictwo: matematyka, fizyka, chemia, geologia, geometria wykreślna, rysunek techniczny, mechanika ogólna (jako dział fizyki), mechanika budowli (jako dział fizyki), wytrzymałość materiałów, teoria sprężystośći i plastyczności, materiały budowlane, budownictwo ogólne, metody komputerowe w budownictwie, komputerowe wspomaganie projektowania, metody komputerowe w mechanice budowli, konstrukcje betonowe, konstrukcje metalowe, konstrukcje drewniane, mechanika gruntów (jako dział z zakresu fizyki), fundamentowanie, budowle ziemne, fundamenty specjalne, dynamika budowli (jako dział z zakresu fizyki), budownictwo hydrotechnicznne, mosty metalowe, mosty betonowe, teoria konstrukcji, fizyka budowli, podstawy architektury, modernizacje i wzmacnianie budowli, budownictwo przemysłowe, technologia betonów, geodezja, metody doświadczalne w analizie konstrukcji, podstawy informatyki, instalacje budowlane sanitarne, ekonomia, ekonomika budownictwa, technologia robót budowlanych, organizacja budownictwa,hydraulika i hydrologia,metody elementów skończonych, prawo budowlane. Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej - ministerstwo powołane 31 października 2005 przez rząd Kazimierza Marcinkiewicza w wyniku reorganizacji dotychczasowych Ministerstw Gospodarki i Pracy oraz Polityki Społecznej.
Mechanika gruntu jest dyscypliną, która stosuje zasady mechaniki inżynieryjnej np. kinematyki, dynamiki, mechaniki cieczy i mechaniki materiałów na potrzeby przewidywania mechanicznych zachowań gruntów. Wspólnie z mechaniką skał (geomechaniką) jest podstawą w rozwiązywaniu wielu problemów inżynierskich (inżynierii geotechnicznej) i geologii inżynierskiej. W zależności od wybranej specjalności w toku studiów realizowane są także przedmioty takie jak: konstrukcje sprężone, mosty betonowe, mosty metalowe, teorie konstrukcji mostowych, eksploatacja i diagnostyka mostów, modelowanie w budownictwie, diagnostyka konstrukcji murowych i drewnianych, elementy teorii projektowania, mechanika konstrukcji powierzchniowych, stateczność konstrukcji, nośność graniczna konstrukcji, nieliniowa analiza konstrukcji, inżynierskie konstrukcje betonowe, diagnostyka konstrukcji żelbetowych, nieniszczące metody badań, wytwarzanie i montaż konstrukcji stalowych, budownictwo wodne, geologia inżynierska, hydrogeologia, budownictwo morskie, mechanika ośrodków rozdrobnionych, stalowe konstrukcje hydrotechniczne, betonowe konstrukcje hydrotechniczne, fundamentowanie budowli hydrotechnicznych, mechanika płynów, geosyntetyki, odwodnienia budowlane, mechanika skał, dynamika gruntów, techniki fundamentowania, budownictwo podziemne, teoria konstrukcji hydrotechnicznych, budowle sanitarne, budowa dróg, drogi szynowe, podstawy urbanistyki i gospodarki przestrzennej, projektowanie dróg i ulic, budowa i utrzymanie dróg szynowych, podstawy transportu szynowego, autostrady i węzły drogowe, materiały drogowe, planowanie układów transportowych, teoria konstrukcji nawierzchni drogowych, technologia robót drogowych, stacje i węzły kolejowe, koleje dużych prędkości, niezawodność dróg szynowych, mechanika toru, technologia robót torowych, teoria ryzyka w budownictwie, technologia robót specjalnych, wzmacnianie podłoża gruntowego, budowa dróg i autostrad, inżynieria transportu lądowego, produkcja i projektowanie prefabrykatów, mechanika konstrukcji cienkościennych, wzmacnianie i modernizacje mostów. Inżynieria – działalność polegająca na projektowaniu, konstrukcji, modyfikacji i utrzymaniu efektywnych kosztowo rozwiązań dla praktycznych problemów, z wykorzystaniem wiedzy naukowej oraz technicznej. Działalność ta wymaga rozwiązywania problemów różnej natury oraz skali. Bardziej ogólnie, inżynieria zajmuje się też rozwojem technologii.
Inżynieria lądowa jest odmianą nauk inżynierskich oraz dyscypliną, która łączy w sobie umiejętności takie jak projektowanie, wznoszenie oraz utrzymanie wszelkich obiektów budowlanych w ich środowisku naturalnym, a w szczególności takich jak mosty, drogi, kanały, zapory oraz przede wszystkim budynki. Inżynieria lądowa jest jedną z najstarszych nauk inżynierskich zaraz po inżynierii wojskowej. W większości przypadków jest narzędziem służącym do realizacji wizji architektów, którzy są pierwszym ogniwem procesu budowlanego. Zawód inżyniera budownictwa zaliczany jest do zawodów zaufania publicznego i posiada samorząd zawodowy (Polska Izba Inżynierów Budownictwa), który wraz z inżynierami budownictwa zrzesza także pozostałych inżynierów w budownictwie (inżynieria środowiska i inżynieria elektryczna) oraz nadaje uprawnienia w zakresie projektowania i w zakresie wykonawstwa (kierowanie i nadzorowanie) przy uwzględnieniu specjalizacji związanej z rodzajem obiektów (np. budynki w przypadku inżynierów budownictwa ogólnego) oraz wykształcenia (uprawnienia pełne i ograniczone). Samorząd zawodowy – powołana na podstawie ustawy organizacja skupiająca osoby fizyczne wykonujące określony zawód zaufania publicznego bądź pełniące szczególnie odpowiedzialną służbę oraz realizująca zadania określone w przepisach prawa i/lub w statucie danego samorządu zawodowego. Samorząd zawodowy nazywany jest także izbą zawodową, a potocznie korporacją zawodową.
Wedle Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 kwietnia 2010 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz jej stosowania zawód inżyniera budownictwaposiada oznaczenie 2142, a poszczególne jego kategorie numery 214201 do 214290. Hierarchia oraz podział na specjalności zawarte w tym rozporządzeniu wyglądają następująco: 2 SPECJALIŚCI 21 SPECJALIŚCI NAUK FIZYCZNYCH, MATEMATYCZNYCH I TECHNICZNYCH 214 Inżynierowie (z wyłączeniem elektrotechnologii) 2142 Inżynierowie budownictwa 214201 Inżynier budownictwa – budowle i drogi wodne 214202 Inżynier budownictwa – budownictwo ogólne 214203 Inżynier budownictwa – budownictwo przemysłowe 214204 Inżynier budownictwa – linie, węzły i stacje kolejowe 214205 Inżynier budownictwa – urządzenia, instalacje i sieci energatyczne 214206 Inżynier budownictwa – wyburzanie obiektów 214207 Inżynier budowy dróg 214208 Inżynier budowy mostów 214209 Inżynier geotechnik 214210 Rzeczoznawca budowlany 214290 Pozostali inżynierowie budownictwa Każdy inżynier budownictwa chcący posiadać uprawnienia musi odbyć po studiach praktykę zawodową, tzw. staż. Do uprawnień wykonawczych niezbędna jest dwuletnia praktyka na budowie, a do projektowych - dwuletnia w biurze projektów oraz roczna na budowie. Po odbyciu praktyki zawodowej należy złożyć egzamin na uprawnienia budowlane i przystąpić do Izby Inżynierów Budownictwa, gdzie należy wykupić ubezpieczenie OC. Podział na specjalnościZadania zawodu inżyniera budownictwa są bardzo rozległe, inżynier może pracować jako: Linki zewnętrznePrzypisy
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
