Indie rock - Polski Serwis Naukowy

Indie rock – gatunek muzyczny, którego nazwa pochodzi od angielskiego słowa independent – niezależny. Zespoły nazywane tym mianem często wydają swoją twórczość w małych, niezależnych wytwórniach płytowych. Indie rock niekiedy określa się jako podgatunek rocka alternatywnego.

The Stone Roses – brytyjska grupa muzyczna, działająca w Anglii w późnych latach osiemdziesiątych i wczesnych dziewięćdziesiątych. Wraz z Happy Mondays zaliczana przez dziennikarzy do nurtu madchester, wbrew opinii członków zespołu, szczególnie wokalisty Iana Browna. Grupa wywarła wielki wpływ na późniejszą scenę britpopową (m.in. na zespół Oasis). Ich utwór "Fools Gold" pojawił się na ścieżce dźwiękowej gier FIFA 2004 i GTA San Andreas.

Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang.: United States, United States of America, US, USA) – państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu, Oceanem Atlantyckim od wschodu.

Historia

W Wielkiej Brytanii listy najpopularniejszych niezależnych płyt i utworów były kompilowane od wczesnych lat osiemdziesiątych. Pierwotnie okupowały je zespoły wywodzące się ze scen punk, post punk i innych; jako niezależne klasyfikowano je na podstawie tego, że ich twórczość wydawały małe, nikomu nie podległe wytwórnie. Później jednak termin "indie" zaczął być jednoznacznie kojarzony z formą rocka dominującą na tych listach: indiepopowymi wykonawcami, takimi jak Aztec Camera czy Orange Juice, jangle popem ruchu C86 czy twee popem artystów wydających w Sarah Records. Prawdopodobnie najważniejszymi brytyjskimi grupami indierockowymi lat osiemdziesiątych były The Smiths, The Stone Roses i The Jesus and Mary Chain. Ich muzyka bezpośrednio inspirowała takie ruchy lat dziewięćdziesiątych, jak shoegaze i brit pop. W zasadzie w Wielkiej Brytanii często całość muzyki alternatywnej określa się jako "indie".

Big Black - amerykański zespół muzyczny grający i wydający w latach 1982-87. Jeden z najbardziej znanych i wpływowych jeśli chodzi o gatunek rocka określany jako noise rock. Ich twórczość można też częściowo wpisać w kilka innych nurtów: industrial, post punk, indie. Członkowie grupy konsekwentnie określali swoją muzykę jako punk rock.

Twee pop – rodzaj indie popu, kojarzony z prostymi, słodkimi melodiami i tekstami, często połączonymi z jangle popowym brzmieniem gitar. Swój początek miał w roku 1986, gdy magazyn New Musical Express opublikował kompilację "C86", zawierającą utwory takich zespołów, jak The Pastels i Primal Scream.

W Stanach Zjednoczonych muzyka określana jako indie rock wywodzi się z zainspirowanej etosem punk rocka i hardcore'u sceny rocka alternatywnego. W latach osiemdziesiątych termin "indie rock" przypisywano pełnej brudu i przesterowanych gitar muzyce takich zespołów, jak Hüsker Dü, Dinosaur Jr (którzy są często wymieniani jako inspiracja dla stylu shoegaze), Sonic Youth czy Big Black. Twórczość wszystkich tych grup wydawały niezależne wytwórnie, co dodatkowo odróżniało je od twórców college rockowych, których spora część pod koniec dekady miała już podpisane kontrakty z dużymi wytwórniami. W pierwszej połowie lat dziewięćdziesiątych, dzięki eksplozji grunge'u, rock alternatywny przedarł się do głównego nurtu, uzyskując popularność, za którą często szło powodzenie czysto komercyjne. Wkrótce coraz bardziej zaczęły się nim interesować duże wytwórnie; pojawiali się wykonawcy promowani jako alternatywni, lecz zorientowani wyłącznie na zarobek. W związku z tym termin "muzyka alternatywna" stracił dawne, kontrkulturowe znaczenie i zaczął być używany jako określenie na twórców w jakiś sposób zakorzenionych w tradycji dawnego rocka alternatywnego, którzy odnieśli sukces w głównym nurcie. Termin "indie rock" niejako zajął jego dawne miejsce. Jednym ze zjawisk definiujących amerykański indie rock lat 90. był ruch lo-fi, za którego heroldów uznaje się m.in. Pavement, Sebadoh i Guided by Voices. Jego twórcy charakteryzowali się ironicznym odseparowaniem od mainstreamowej sceny rocka alternatywnego i kompletnym brakiem zainteresowania "sprzedaniem się", których wyrazem były teksty i preferowanie nagrań niskiej jakości. Od połowy lat 90. określenia "indie rock" często używa się po prostu w odniesieniu do nierzadko całkowicie różnych stylistycznie zespołów ze sceny niezależnej.

Rock alternatywny (ang. alternative rock) – grupa stylów muzyki rockowej powstałych w latach osiemdziesiątych i połowie lat dziewięćdziesiątych XX wieku, głównie na terenie Stanów Zjednoczonych. Wspólną cechą większości odmian muzyki popularnej lat osiemdziesiątych było użycie cukierkowych brzmień syntezatorów i sterylna produkcja nagrań, natomiast gitarowy, niekomercyjny i często nagrywany bez przejmowania się jakością dźwięku rock alternatywny był jej dokładnym przeciwieństwem.

Indie pop – gatunek pokrewny indie rockowi bądź jego podgatunek, koncentrujący się na czysto popowej stronie muzyki, tzn. chwytliwych melodiach i harmoniach. Wywodzi się z power popu. Jego odmianą jest twee pop.

Źródła

Mathieson, Craig (2000), The Sell-In: How the Music Business Seduced Alternative Rock, Sydney, Allen and Unwin