Ingresja - Polski Serwis Naukowy

Ingresja, punkt wejścia – punkt (miejsce) w podprogramie, od którego rozpoczyna się wykonywanie zawartych w bloku podprogramu instrukcji w wyniku wywołania tego podprogramu. Wywołanie pewnego podprogramu powoduje wykonanie określonych czynności wstępnych, przed wykonaniem instrukcji zawartych w bloku podprogramu zdefiniowanych przez programistę. Między innymi następuje skojarzenie argumentów wyspecyfikowanych w wywołaniu z odpowiadającymi im parametrami wyszczególnionymi w deklaracji podprogramu, a następnie wykonywane jest przeniesienie sterowania do odpowiedniego punku wejścia do podprogramu. W większości języków programowania dostępny jest jeden punkt wejścia do podprogramu, tzn. wykonywanie danego podprogramu rozpoczyna się zawsze od pierwszej instrukcji zawartej w bloku uruchomionego podprogramu. Istnieje jednak grupa języków, w których składni przewidziano możliwość tworzenia wielu punktów wejść do jednego podprogramu.

Przerwanie (ang. interrupt) lub żądanie przerwania (IRQ – Interrupt ReQuest) – sygnał powodujący zmianę przepływu sterowania, niezależnie od aktualnie wykonywanego programu. Pojawienie się przerwania powoduje wstrzymanie aktualnie wykonywanego programu i wykonanie przez procesor kodu procedury obsługi przerwania (ang. interrupt handler).
Język wysokiego poziomu (autokod) – typ języka programowania, którego składnia i słowa kluczowe mają maksymalnie ułatwić rozumienie kodu programu dla człowieka, tym samym zwiększając poziom abstrakcji i dystansując się od sprzętowych niuansów. Kod napisany w języku wysokiego poziomu nie jest bezpośrednio „zrozumiały” dla komputera – większość kodu stanowią tak naprawdę normalne słowa, np. w języku angielskim. Aby umożliwić wykonanie programu napisanego w tym języku należy dokonać procesu kompilacji.

Ingresje w podprogramie

Na ogół podprogram to ciąg oznaczonych w określony sposób instrukcji, który umożliwia w instrukcji wywołania bądź w wyrażeniu, przeniesienie sterowania do pierwszej instrukcji tego ciągu, a po jego wykonaniu powrót sterowania do miejsca wywołania. Sposób oznaczania takiego ciągu zależny jest od składni konkretnego języka programowania. Najczęściej jest to pewien identyfikator, choć stosowane są również inne rozwiązania, np. numer wiersza kodu. O ile większość języków programowania umożliwia w takim ciągu umieszczenie wielu instrukcji powrotu, tzn. wielu punktów wyjścia z podprogramu, o tyle stosunkowo niewiele języków zapewnia możliwość definiowania więcej niż jednego punktu wejścia do podprogramu. Możliwość definiowana wielu punktów wejść i wyjść do podprogramu to dodatkowe możliwości dla programisty kontrolowania i sterowania przebiegiem realizacji algorytmu, które jednak mogą powodować zwiększenie złożoności i zaciemnienie czytelności kodu źródłowego.

Podprogram (inaczej funkcja lub procedura) - termin związany z programowaniem proceduralnym. Podprogram to wydzielona część programu wykonująca jakieś operacje. Podprogramy stosuje się, aby uprościć program główny i zwiększyć czytelność kodu.
Komputer (z ang. computer od łac. computare – obliczać, dawne nazwy używane w Polsce: mózg elektronowy, elektroniczna maszyna cyfrowa, maszyna matematyczna) – urządzenie elektroniczne służące do przetwarzania wszelkich informacji, które da się zapisać w formie ciągu cyfr albo sygnału ciągłego.

W językach, w których składni jest zawarte definiowanie dodatkowych punktów wejść do podprogramu, często rozróżnia się:

ingresję główną – pierwszy punkt wejścia, odpowiadający pierwszej instrukcji w bloku kodu podprogramu

ingresje poboczne – dodatkowo zdefiniowane punkty wejść wewnątrz bloku podprogramu.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)