Film fabularny – film fikcji, film aktorski przeznaczony głównie do wyświetlania w kinach. Jeden z głównych rodzajów filmowych obok filmu animowanego, filmu dokumentalnego i filmu oświatowego. Posiada fabułę, czyli dramaturgiczną, najczęściej wielowątkową opowieść.

Stanisław Jaworski (ur. 12 lutego 1895 w Dolinie k. Stanisławowa na Pokuciu, zm. 28 października 1970 w Warszawie) - polski aktor teatralny i filmowy. Aktorstwa uczył się na prywatnych kursach u dyrektora teatru lwowskiego. Na scenie zadebiutował w Teatrze Nowym we Lwowie w 1913 roku. W czasie I wojny światowej służył w armii austriackiej. Przed wojną występował m.in. w teatrach Krakowa, Torunia i Poznania. W czasie okupacji grał w teatrach jawnych Warszawy. Po wyzwoleniu związał się początkowo ze scenami krakowskimi, by po dziesięciu latach osiąść już na stałe w Warszawie. Był aktorem charakterystycznym, jego warunki zewnętrzne predysponowały go do grania ról zwykłych, "szarych ludzi", często zasklepiających się w swojej samotności. Na scenie kreował m.in. takie role jak: Pagatowicza w "Grubych Rybach", Dyndalskiego w "Zemście", Szwejka w "Przygodach dobrego wojaka Szwejka", Twardosza w "Dożywociu", Malvolia w "Wieczorze Trzech Króli", Chłopowa w "Rewizorze", Don Bazylia w "Weselu Figara" czy Króla Ignacego w "Iwonie, księżniczce Burgunda". W filmie debiutował w 1937 roku. Miał w swoim dorobku około trzydziestu ról filmowych. Ogromną popularność przyniosła mu rola Klemensa Kolasińskiego w radiowej powieści "Matysiakowie". Często występował także w Podwieczorku przy mikrofonie. Artysta jest pochowany na Starych Powązkach w Warszawie (kwatera 45-IV-23).