|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Aparat Å‚Ä…czÄ…cy możliwoÅ›ci magnetometru cezowego i zestawu do lokalizacji GPS RTK powstaÅ‚ dziÄ™ki subwencji Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej w ramach programu NOVUM. To sprzÄ™t sÅ‚użący do nieinwazyjnej prospekcji archeologicznej. Twórcami nowatorskie... W Polsce nauka nie jest cenionÄ… cnotÄ…… Bycie doktorem i profesorem, bycie wynalazcÄ… nie jest tożsame z zarabianiem milionów. Polscy naukowcy nie zarabiajÄ… na swoich wynalazkach, nie ufajÄ… biznesowi a biznesmeni nie widzÄ… uzasadnienia biznesowego w trans... Backup danych to temat coraz częściej poruszany zarówno w Å›rodowisku biznesowym, jak i domowym zaciszu. Realnie patrzÄ…c – wiele jest osób, które na wÅ‚asnej skórze przekonaÅ‚y siÄ™ jak Å‚atwo można stracić wartoÅ›ciowe pliki przechowywane na ko... Nowoczesne luminofory – czyli zwiÄ…zki chemiczne o wÅ‚aÅ›ciwoÅ›ciach luminescencyjnych – opracowujÄ… naukowcy z Instytutu Niskich Temperatur i BadaÅ„ Strukturalnych PAN we WrocÅ‚awiu we współpracy z WydziaÅ‚em Chemii Uniwersytetu WrocÅ‚awskiego... "Co różni komputer od kaloryfera? - o zwiÄ…zkach termodynamiki z informatykÄ…" - to tytuÅ‚ kolejnego z wykÅ‚adów otwartych, który odbÄ™dzie siÄ™ 10 marca na Wydziale Fizyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Spotkanie poprowadzi dr hab. Antoni Wójcik -...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp.
7
odp. Reklama:
 Instrument smyczkowyCzy wiesz że...? Gęśle (nazwa spokrewniona ze staropolskim gędźba: muzyka) – stary, prymitywny, ludowy instrument smyczkowy, którego kształt i strój zmieniał się zależnie od epoki i terenu. Dźwięki wydobywa się przez szarpanie lub częściej przez pociąganie strun prymitywnym smyczkiem. Do dziś bywają używane (m.in. na Podhalu) występujący w trzech rodzajach: Struna – źródło dźwięku (wibrator) w chordofonach (instrumentach strunowych). Struny mogą być wykonane z metalu, tworzywa sztucznego (przeważnie nylon), lub jelit (w muzyce dawnej). Chordofony , strunowe instrumenty muzyczne - grupa instrumentów muzycznych w systematyce instrumentologicznej opracowanej przez Curta Sachsa oraz Ericha M. von Hornbostela, w których wibratorem (źródłem dźwięku) jest drgająca struna. 
 Instrument smyczkowy – instrument muzyczny z grupy chordofonów, w których struna wprowadzana jest w stan wibracji za pomocą smyczka, przesuwanego po strunie – legato, detaché, lub uderzając w nią włosiem – spiccato. Inną metodą wydobycia dźwięku z instrumentu smyczkowego jest col legno - czyli uderzenie struny drzewcem smyczka lub pizzicato, czyli szarpniecie struny palcem oraz klang (pizzicato bartokowskie, pizzicato à la Bartók) – szarpnięcie struny tak silne, by uderzyła o gryf. Rebec – instrument smyczkowy pochodzenia arabskiego lub bizantyjskiego o owalnym pudle w kształcie gruszki, posiadający trzy struny, instrument przywieziony do Hiszpanii, później noszący nazwę mandola.
Pudło rezonansowe - część instrumentu muzycznego, która współgra z wibratorem (np. ze strunami w gitarze, skrzypcach) i powoduje wzmocnienie dźwięku. Instrumenty smyczkowe składają się z następujących elementów: pudło rezonansowe przestrzeń gdzie wzmacniany jest dźwięk produkowany przez drgające struny struny (najczęściej cztery) strojone do odpowiednich częstotliwości, oparte na podstawku. gryf z podstrunnicą do której przyciskane, są struny tak by zmienić ich długość, a co za tym idzie częstotliwość drgań. Gryf zakończony jest śrubami pozwalającymi stroić instrument, zapewniając odpowiednie napięcie strun. We wszystkich instrumentach smyczkowych grający na nim jedną ręką (prawą u osób praworęcznych) operuje smyczkiem lub w inny sposób pobudza struny, a drugą ręką przyciska struny do podstrunnicy tak je skracając, by wydawały dźwięk o odpowiedniej częstotliwości. Inną możliwością jest skracanie struny czubkiem palca lub paznokciem bez dociskania struny do podstrunnicy (tzw. Technika paznokciowa). Skrzypce elektryczne – skrzypce, w których pudło rezonansowe zostało zredukowane lub całkowicie wyeliminowane. Wzmocnienie dźwięku strun odbywa się w drodze przetwarzania sygnału elektrycznego.
Lira da braccio, dawny instrument smyczkowy posiadający pudło rezonansowe o kształcie zbliżonym do skrzypiec. Posiadał zwykle 5 strun melodycznych strojonych w kwartach i kwintach i 2 struny burdonowe strojone w oktawach. Do instrumentów smyczkowych należą: Zobacz teżPodstawek (wł. ponticello) – element chordofonów smyczkowych podtrzymujący struny na pewnej wysokości i przenoszący wszelkie jej drgania do pudła rezonansowego.
Skale instrumentów muzycznych – poniższy wykres przedstawia zakres dźwięków muzycznych wydawanych przez instrumenty muzyczne, w tym przez głos ludzki. W niektórych wypadkach na instrumentach można wydawać dźwięki o nieco szerszej skali (np. kontrabas orkiestrowy 5-strunowy od C1), który jest również często używany.
Czy wiesz że...? beta Kontrabas elektryczny – jest to kontrabas w którym dźwięk wytwarzany przez struny, wzmacniany jest przy pomocy przetwornika i wzmacniacza elektrycznego. Nie posiada on tradycyjnego pudła rezonansowego, ponieważ jednoczesne akustyczne i elektryczne wzmacnianie dźwieku strun często powoduje niezamierzone interferencje. Kontrabas elektryczny wymyślono, aby wyeliminować problem dudnienia kontrabasu w jazzie. Jest to instrument posiadający cechy brzmieniowe bezprogowej gitary basowej wzbogacone o możliwość grania smyczkiem.
Basetla – instrument smyczkowy, który swym kształtem przypomina wiolonczelę. Wielkością między wiolonczelą a kontrabasem. Posiada od 2 do 4 strun. Polski instrument ludowy, o niskiej skali.
Technika paznokciowa - jedna z technik gry na niektórych instrumentach strunowych smyczkowych, polegająca na skracania strun przez dotykanie ich końcem palca (zwykle paznokciem) bez przyciskania strun do gryfu instrumentu. W średniowieczu popularna w Europie, zwłaszcza u Słowian, stosowana była m.in. w grze na chrotcie, także na polskich gęślach z Opola i Gdańska. Obecnie używana jest w grze na niektórych instrumentach azjatyckich (np. na Sarangi), a także na ludowych instrumentach bałkańskich (np. na guslach). W Polsce epizodycznie używana jest w grze na zrekonstruowanych instrumentach np. suka biłgorajska czy fidel płocka.
Altówka – muzyczny instrument strunowy z grupy chordofonów smyczkowych. Altówka jest nieco większa od skrzypiec, ma niższy, głębszy i łagodniejszy ton. Większa od skrzypiec, ale na tyle niewielka, by można grać na niej jak na skrzypcach opierając na ramieniu. Składa się z podłużnego pudła rezonansowego z dwoma otworami w kształcie stylizowanej litery f, gryfu z bezprogową podstrunnicą, zakończonego główką w charakterystycznym kształcie ślimaka. Struny, podparte na mostku (podstawku), napinane są za pomocą klinowych naciągów (kołków).
Viola da gamba to chordofon smyczkowy, instrument dawny o kształcie zbliżonym do dzisiejszej wiolonczeli. Nie jest ona jednak bezpośrednim przodkiem dzisiejszych instrumentów, ale podobieństwa łączące oba instrumenty są znaczne. Pierwsze viole pojawiły się już pod koniec XV wieku. Cieszyły się dużą popularnością w epoce renesansu i baroku, często były wykorzystywane zarówno jako instrument orkiestrowy, jak i solowy. W początkowym stadium instrument ten występował w wielu różnych odmianach. Dopiero w XVI wieku wyklarował się dosyć jednolity wygląd tych instrumentów, choć zawsze występowały odmiany violi da gamba w różnych strojach. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
