Instytut Literacki - Polski Serwis Naukowy

Instytut Literacki (fr. Institut Littéraire) – polskie emigracyjne wydawnictwo założone w 1946 roku w Rzymie, w 1947 roku przeniesione do Maisons-Laffitte pod Paryżem; wydawca paryskiej „Kultury”.

Instytut Literacki został założony przez Jerzego Giedroycia, Zofię Hertz, Zygmunta Hertza i Józefa Czapskiego. Był jednym z najbardziej zasłużonych polskich wydawnictw emigracyjnych. Zasłynął jako wydawca miesięcznika „Kultura” (wychodzącego w latach 1947–2000) oraz serii „Biblioteka Kultury”, w ramach której do 2000 roku ukazało się 512 tomów literatury polskiej i obcej. W 1962 roku Instytut Literacki w Paryżu rozpoczął wydawanie „Zeszytów Historycznych”, które publikowały dokumenty, relacje, pamiętniki, wspomnienia i opracowania poświęcone najnowszej historii Polski pozbawione ingerencji cenzury, obowiązującej w PRL. Ich wersję "podziemną" wydawało w Polsce Krakowskie Towarzystwo Wydawnicze. Ostatni numer pisma ukazał się w czerwcu 2010 roku.

Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.

Henryk Maria Giedroyc (ur. 12 stycznia 1922 r. w Warszawie - zm. 21 marca 2010 r. w Maisons-Laffitte) - brat Jerzego Giedroycia, kierownik Instytutu Literackiego w latach 2003-2010.

Od chwili założenia, wydawnictwem kierował Jerzy Giedroyc, zaś po jego śmierci w 2000 roku Zofia Hertz. Od czerwca 2003 roku do marca 2010 roku kierownikiem placówki był Henryk Giedroyc. Jego następcą został Wojciech Sikora.
Uwagi

Decyzję o zakończeniu wydawania pisma podjął pod koniec 2009 roku Henryk Giedroyc. W liście wysłanym do stałych autorów pisma z prośbą o przesłanie tekstów napisał m.in.: W Polsce rozwija się nieskrępowana nauka historyczna, można publikować wszystko, archiwa są dostępne. „Zeszyty Historyczne” spełniły swą rolę i mamy nadzieję, że nie zaistnieje nigdy więcej sytuacja, w której znów trzeba będzie na emigracji szukać przestrzeni wolności do badań i publikacji. Ma się rozumieć, że decyzję tę podjęliśmy nie bez smutku i nie bez nostalgii. (...) Nie chcielibyśmy, aby numer ten stał się laurką – byłoby to obce założycielowi pisma. Mamy też świadomość rozmaitych błędów, popełnionych na łamach naszego pisma. W pożegnalnym numerze liczymy na oceny wolne od bieżących implikacji i polemik ad personam. Por. Ukazał się ostatni numer „Zeszytów Historycznych”. [dostęp 2011-03-10].

Przypisy

Literatura Biblioteka „Kultury”. [dostęp 2011-03-10].

List Henryka Giedroycia do Macieja Morawskiego, b. paryskiego korespondenta RWE z dnia 5 maja 2009 r.. [dostęp 2011-03-10].