Inter Mediolan - Polski Serwis Naukowy

Zespół Interu Mediolan w roku 1908

Inter Mediolan (Football Club Internazionale Milano, Internazionale Milano Football Club, potocznie – Inter, przydomek – Nerazzurri ) – włoski klub piłkarski z siedzibą w Mediolanie. Osiemnastokrotny mistrz tego kraju, siedmiokrotny zwycięzca Pucharu Włoch, trzykrotny triumfator Ligi Mistrzów i Pucharu Interkontynentalnego. Pierwotna nazwa klubu brzmiała Football Club Internazionale Milano co oznaczało, że nowo powstała drużyna będzie otwarta zarówno na piłkarzy innych narodowości, tak jak i na Włochów. Barwy klubu to niebieski i czarny – ta tradycja przetrwała do dnia dzisiejszego.

Amsterdamsche Football Club Ajax NV (częściej nazywany Ajax Amsterdam lub Ajax, oficjalny skrót AFC Ajax) – holenderski klub piłkarski z siedzibą w Amsterdamie, założony 18 marca 1900 roku, jako spadkobierca i kontynuator tradycji Unionu Amsterdam (działającego, między 1883 i 1896).
Ambroży, (właśc. Ambrosius Aurelius) (ur. ok. 339 r. w Trewirze , zm. 4 kwietnia 397 r. w Mediolanie) – święty Kościoła katolickiego, ojciec i doktor Kościoła , biskup Mediolanu.

Historia klubu

Początki klubu

Historia Interu Mediolan jest związana z lokalnym rywalem – Milanem. Ten drugi klub powstał w 1899 roku i już na początku XX wieku zdobywał mistrzostwo Włoch. W 1908 roku Włoska Federacja Piłkarska wprowadziła przepis zakazujący obcokrajowcom występów w rozgrywkach mistrzowskich. Zakaz skłonił więc grupę postępowych działaczy Milanu do założenia nowego klubu. 9 marca odbyło się spotkanie na którym podjęto decyzję o utworzeniu Football Club Internazionale Milano. Słowo "międzynarodowy" określało charakter klubu, który miał być otwarty na przedstawicieli wszystkich nacji. Pierwszym kapitanem zespołu został Szwajcar – Hernst Manktl, a prezesem nowo powstałego klubu wybrano Giovaniego Paramithiottiego. Pierwsze mistrzostwo Inter zdobył już w 1910 roku – grającym trenerem był wówczas Virgilio Fossati. W kilku następnych latach Inter nie zdołał przebić się do finałowych rozgrywek. Do 1928 roku we Włoszech nie było wspólnej ligi – zespoły rywalizowały w rozgrywkach lokalnych i dopiero najlepsi grali między sobą o mistrzostwo kraju. Inter dwukrotnie wygrywał grupę regionalną, ale zdobycie drugiego mistrzostwa kraju uniemożliwiła mu I wojna światowa. Udało to się jednak w 1920 roku.

Società Sportiva Calcio Napoli – włoski klub piłkarski z siedzibą w Neapolu, po sześciu latach przerwy powrócił do rozgrywek Serie A w sezonie 2006/2007. Napoli, pomimo problemów finansowych i trwającego od wielu lat kryzysu, znajduje się wśród klubów z największą liczbą fanów we Włoszech, związane jest to także z legendą klubu Diego Maradoną, uważanym za jednego z najlepszych piłkarzy w historii. S.S.C. Napoli zostało założone w sierpniu 2004 przez Aurelio de Laurentiisa, znanego producenta filmowego, po bankructwie klubu S.S.C. Napoli.
Trener – osoba zajmująca się przygotowaniem fizycznym i psychicznym swoich podopiecznych (najczęściej grupy) w wielu dziedzinach życia, ale przede wszystkim sportu. Najczęściej wyspecjalizowany jest w jednej, konkretnej dyscyplinie (np. piłka nożna, koszykówka, gimnastyka). Jego zadaniem jest umotywowywanie i wyszkolenie ludzi, z którymi pracuje.

Zmiana nazwy

Po wojnie we Włoszech do władzy doszli faszyści pod wodzą Benito Mussoliniego, którym zaczął przeszkadzać charakter Interu, a konkretnie przymiotnik "międzynarodowy" w nazwie, który w dwudziestoleciu międzywojennym kojarzył się z komunizmem. Inter musiał więc połączyć się z innym mediolańskim klubem [US Milanese – ta efemeryda występowała od 1929 roku jako Ambrosiana lub Ambrosiana-Inter. Nazwa pochodziła od Świętego Ambrożego – byłego biskupa i patrona Mediolanu. Trzeci tytuł mistrzowski (pierwszy w Serie A) klub wywalczył w 1930 roku. W zespole debiutował wówczas jeden z najwybitniejszych włoskich piłkarzy – Giuseppe Meazza.

Niemcy (Republika Federalna Niemiec, RFN; do traktatu pomiędzy RFN a Polską Rzecząpospolitą Ludową (1970) w Polsce stosowana była oficjalnie nazwa Niemiecka Republika Federalna, NRF; niem.: Deutschland lub Bundesrepublik Deutschland, BRD) – państwo federacyjne położone w Europie, będące członkiem Unii Europejskiej (UE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), G8, ONZ oraz NATO. Stolicą Niemiec jest Berlin (przed połączeniem z NRD – Bonn, obecnie noszące tytuł miasta federalnego). Językiem oficjalnym jest język niemiecki.
Trofeum TIM (Trofeo TIM) - coroczny turniej piłkarski we Włoszech, rozgrywany przed rozpoczęciem sezonu począwszy od roku 2001. Biorą w nim udział trzy najbardziej utytułowane włoskie zespoły: Juventus Turyn, A.C. Milan i Inter Mediolan.

W latach 30. zawodnicy klubu prezentowali wysoką formę, ale trzykrotnie stawał im na drodze Juventus – to właśnie w tamtych latach miały początek słynne Derby Włoch między Juventusem i Interem. Meazza bił strzeleckie rekordy, jednak nie zdobywał złotych medali w Serie A. Inter zdobył mistrzostwo ponownie w 1938 i 1940 roku. Ligowe triumfy przedzielił też zdobyty po raz pierwszy w historii klubu Puchar Włoch.

Júlio César Soares Espíndola, znany jako Júlio César (ur. 3 września 1979 roku w Rio de Janeiro) – brazylijski piłkarz grający na pozycji bramkarza w Interze Mediolan.
AS Bari – włoski klub piłkarski z miasta Bari. W sezonie 2008/2009 zespół zajął pierwsze miejsce w rozgrywkach Serie B i awansował do pierwszej ligi.

Po wojnie

Do oryginalnej nazwy klub wrócił w 1942 roku, lecz po wojnie na drużynę mówiono już po prostu Inter. "Nerazzurri" wciąż byli w czołówce Serie A, ale na drodze stawał im Juventus albo Milan. Wreszcie w latach 1953-1954 Inter po raz pierwszy zdobył dwa tytuły z rzędu. Zespół prowadził wówczas Alfredo Foni, a grali w nim m.in. świetny bramkarz Giorgio "Kamikaze" Ghezzi, szwedzki lewoskrzydłowy Lennart Skoglund, a w ataku szalał Węgier Istvan Nyers. W następnych pięciu sezonach Inter nie stanowił już większego zagrożenia dla Juventusu.

AC Siena – włoski klub piłkarski z siedzibą w mieście Siena, założony w 1904 roku jako Società Studio e Divertimento (Towarzystwo Naukowo-Rozrywkowe). Klub przejął swoje biało-czarne barwy z herbu Sieny. Sekcję piłkarską otwarto w 1908. W sezonie 1934/35 Siena po raz pierwszy w historii grała w Serie B, by po spadku i 55 latach grania w niższych klasach rozgrywkowych w Italii awansować do Serie A w 2003 i zająć 13 miejsce w tabeli. W sezonie 2007/08 klub występuje w rozgrywkach Serie A.
Estadio Santiago Bernabéu – stadion piłkarski w stolicy Hiszpanii, Madrycie. Jest macierzystym obiektem Realu Madryt, mecze rozgrywa na nim także reprezentacja Hiszpanii. 22 maja 2010 roku odbył się tu 55. finał Ligi Mistrzów UEFA

Era wielkiego Interu

W 1960 roku do Mediolanu przeniósł się z Barcelony trener Helenio Herrera, który został twórcą największych sukcesów Interu. W 1961 roku ściągnął za sobą Hiszpana Luisa Suáreza – jednego z najlepszych wówczas piłkarzy świata.

Pierwszy tytuł z "Nerazzurri" Herrera zdobył w 1963 roku – mistrzostwo Włoch dało im przepustkę do Pucharu Europy Mistrzów Klubowych. Rozgrywki po raz pierwszy odbyły się w sezonie 1955/1956, więc Inter z Herrerą dopiero w nich debiutował. Nie był to jednak pierwszy występ w europejskich pucharach – Inter czterokrotnie już brał udział w Pucharze Miast Targowych (późniejszy Puchar UEFA), raz doszedł nawet do półfinału tych rozgrywek.

Klub piłkarski – klub sportowy, którego głównym - i najczęściej jedynym - celem jest udział w rozgrywkach piłkarskich, organizowanych pod egidą konkretnej federacji (krajowej, bądź kontynentalnej - rzadziej światowej) w stosownej kategorii wiekowej, płci i statusie zrzeszonych w nim osób. Obecnie, kluby piłkarskie są najczęściej klubami jednosekcyjnymi (typowo piłkarskimi), choć mogą również stanowić jedną z sekcji klubu wielosekcyjnego (sekcję piłkarską).
Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.

W sezonie 1963/64 Inter w PEMK wyeliminował kolejno Everton F.C., AS Monaco, FK Partizan, a w półfinale Borussię Dortmund. W finale zaś pokonał 3:1 wielki Real Madryt, który wygrał pięć pierwszych edycji Pucharu Europy. Styl Interu określało się jako nowoczesny i skuteczny. Słynne "catenaccio", czyli "rygiel" – defensywne ustawienie zespołu nastawione na kontratak przyniosło Interowi największe sukcesy w historii klubu. "Nerazzurri" co prawda nie zdobyli mistrzostwa Włoch – zajęli pierwsze miejsce w tabeli ex-aequo z Bologną, ale dodatkowy mecz – dziesięć dni po finale z Realem przegrali 0:2. Inter triumfował za to w Pucharze Interkontynentalnym. Rywalizacja z Independiente Buenos Aires zakończyła się dopiero w trzecim, decydującym meczu na neutralnym stadionie w Madrycie. Inter wygrał 1:0.

Rubin Kazań (tat. «Рубин» футбол клубы Казан, ros. Футбольный клуб «Рубин» Казань, Futbolnyj Kłub "Rubin" Kazań) – rosyjski klub piłkarski z siedzibą w Kazaniu, w republice Tatarstan, grający w rozgrywkach Rosyjskiej Premier Ligi.
Julio Ricardo Cruz (ur. 10 października 1974 w Santiago del Estero), argentyński piłkarz, środkowy napastnik. Piłkarz Lazio Rzym. Były zawodnik Interu Mediolan, a wcześniej Bologny, Feyenoordu, River Plate, a także Banfield.

Na latach 1964-1965 przypada najlepszy jak dotąd sezon w dziejach klubu. Inter wywalczył swój dziewiąty tytuł mistrza Włoch, ponownie zdobył PEMK oraz Puchar Interkontynentalny. Mógł uzyskać nawet jedno trofeum więcej, ale w finale Pucharu Włoch przegrał w Rzymie z Juventusem 0:1. W Serie A Inter przegrał w sezonie 1964/1965 tylko dwa mecze i wyprzedził Milan o trzy punkty.

Madryt (hiszp. Madrid) – stolica i największe miasto Hiszpanii, położony w środkowej części kraju u podnóża Sierra de Guadarrama (Wyżyna Kastylijska) nad rzeką Manzanares.
Liverpool Football Club (wymawiaj:/ˈlɪvərˌpul/) – zawodowy angielski klub piłkarski z siedzibą w Liverpoolu. W sezonie 2009/2010 gra w Premier League. Jest to jeden z najbardziej utytułowanych zespołów w Anglii, 18-krotnie zostawał mistrzem kraju (wraz z Manchesterem United jest rekordzistą pod tym względem), 7-krotnie zdobywał Puchar Anglii oraz Puchar Ligi. Poza tym pięć razy wygrywał rozgrywki Pucharu Europy/Ligi Mistrzów, co jest najlepszym osiągnięciem wśród angielskich klubów.

W finale rozgrywek europejskich dokładnie rok po zwycięstwie nad Realem, "Nerazzurri" pokonali 1:0 Benficę na własnym stadionie San Siro. W finale Pucharu Interkontynentalnego Independiente przegrało natomiast z Interem po raz drugi.

W 1966 roku Inter zdobył dziesiąte mistrzostwo Włoch i uzyskał prawo do noszenia na koszulkach złotej gwiazdki (patrz: scudetto). W Pucharze Europy mediolańczycy odpadli w półfinale po potyczkach z Realem. W kolejnych latach mediolańczycy nie wrócili już na szczyt. W sezonie 1966/1967 mistrzostwo Włoch przegrali o punkt z Juventusem. Zresztą na własne życzenie, bo w ostatniej kolejce ulegli 0:1 na wyjeździe przeciętnej Mantovie. Inter do końca walczył teraz o Puchar Europy – w ćwierćfinale wziął rewanż na Realu i wyeliminował "Królewskich", wygrywając 2:0 na Santiago Bernabeu. W finale w Lizbonie czarno-niebiescy wygrywali z Celtikiem 1:0 po bramce Sandra Mazzoli z karnego już w siódmej minucie, ale potem taktyka "catenaccio" nie zdołała powstrzymać Szkotów, którzy strzelili dwa gole.

Katy Perry, właściwie Katheryn Elizabeth Hudson (ur. 25 października 1984 w Santa Barbara w stanie Kalifornia) – amerykańska piosenkarka pop i autorka tekstów. Największą popularność przyniosły jej single z drugiej płyty studyjnej, One of the Boys: światowe przeboje "I Kissed a Girl" oraz "Hot n Cold". Katy Perry sprzedała ponad piętnaście milionów singli i około pięciu milionów albumów.
Daniel Van Buyten (ur. 7 lutego 1978 w Chimay w Belgii) jest belgijskim piłkarzem, grającym na pozycji obrońcy. Pochodzi z rodziny o tradycjach sportowych: jego ojciec był zapaśnikiem. On sam uzyskał przydomek Big-Dan ponieważ jest uważany za jednego z najlepszych obrońców w Bundeslidze.

Upadek z piedestału

W 1968 roku Herrera zamienił Inter na AS Romę, odszedł prezes Angelo Moratti i dominacja "Nerazzurrich" definitywnie się skończyła. Zespół prowadzi Alfredo Foni, potem pojawił się kolejny Herrera – Heriberto, niespokrewniony jednak z Helenio Herrerą i dopiero Giovanni Invernizzi w 1971 roku wrócił z Interem na szczyt. W zespole wciąż grali Jair, Mazzola i fenomenalny obrońca Giacinto Facchetti, którzy rok później doprowadzili Inter do kolejnego finału Pucharu Europy. 31 maja 1972 roku na stadionie w Rotterdamie mediolańczyków pokonał jednak Ajax Amsterdam z genialnym Johannem Cruyffem, który zdobył oba gole. Przez kolejnych osiem sezonów "Nerazzurri" ani razu nie zakończyli sezonu na podium Serie A. Na kolejny finał europejskich rozgrywek czekali osiemnaście lat. W najważniejszych rozgrywkach, Pucharze Europy (obecna Liga Mistrzów), mediolańczycy musieli jednak czekac do maja 2010 gdzie na Santiago Bernabeu wygrali z Bayernem Monachium 2:0.

Santiago Bernabéu Yeste (ur. 8 czerwca 1895 w Almansa, zm. 2 czerwca 1978 w Madrycie), hiszpański piłkarz i działacz sportowy, wieloletni prezes Realu Madryt.
José Mário dos Santos Félix Mourinho (ur. 26 stycznia 1963) to portugalski trener i były piłkarz. Obecnie prowadzi klub hiszpańskiej Primera División, Real Madryt. Nazywany czasem "The Special One". Tytuł ten wymyślił sam Mourinho, a później został on podchwycony przez brytyjskie media.

Tytuł po dziewięciu latach

W sezonie 1976/1977 "Nerazzurri" doszli do finału Pucharu Włoch, w którym przegrali 0:2 z lokalnym rywalem, Milanem. Rok później to już Inter zdobył jednak swój drugi puchar, po zwycięstwie 2:1 z SSC Napoli. Dwa lata później klub zdobył dwunaste mistrzostwo Włoch, po kolejnej dwuletniej przerwie "Nerazzurri" wywalczyli krajowy puchar. Wielki sukces odniosło też pięciu piłkarzy Interu, którzy z reprezentacją Włoch zdobyli w 1982 roku mistrzostwo świata. Byli to Alessandro Altobelli, Ivano Bordon, Giampero Marini, Gabriele Oriali i młodziutki Giuseppe Bergomi, który w latach 80. i 90. był następcą Facchetiego. Po dwóch triumfach w lidze Inter jednak znów wpadł w dołek. Odszedł trener Eugenio Bersellini, w następnych sezonach szkoleniowców zmieniano pięć razy, a największymi osiągnięciami były dwa trzecie miejsca. Przełom nastąpił w 1986 roku, gdy trenerem Interu został Giovanni Trapattoni. Jeden z najlepszych włoskich szkoleniowców w historii miał odbudować wielki Inter. Przez pierwsze dwa sezony postępów nie było, ale kiedy zespół wzmocnili Niemcy, Lothar Matthaeus i Andreas Brehme, Inter zdominował rozgrywki Serie A, wyprzedzając drugie w tabeli Napoli o 11 punktów! Trzynaste mistrzostwo Włoch zostało wywalczone w wielkim stylu.

Jürgen Klinsmann (ur. 30 lipca 1964 w Göppingen) – były niemiecki piłkarz i trener piłkarski. Był jednym z najskuteczniejszych napastników Starego Kontynentu w latach 90., dwukrotnie zdobył Puchar UEFA oraz – z drużyną narodową – mistrzostwo świata i Europy. Od 26 lipca 2004 do 12 lipca 2006 roku był selekcjonerem reprezentacji Niemiec, którą doprowadził do trzeciego miejsca na Mundialu 2006.
Javier Adelmar Zanetti (ur. 10 sierpnia 1973 w Buenos Aires) - argentyński piłkarz występujący na pozycji prawego obrońcy lub środkowego pomocnika. Obecnie jest zawodnikiem Interu Mediolan. Ma 178 centymetrów wzrostu i 75 kilogramów wagi. Jest kapitanem Interu, w którym gra od 1995. W klubie nosi na koszulce numer 4. Z mediolańską drużyną zdobył Puchar Ligi Mistrzów, Puchar UEFA, 3 razy Puchar Włoch i 3 Superpuchary Włoch oraz 5 razy Mistrzostwo Włoch. Rozegrał 700 spotkań w drużynie z Mediolanu. Rekordzista pod względem występów w reprezentacji Argentyny. Został wybrany przez FIFA do setki najlepszych piłkarzy wszech czasów.

Powrót do Europy

Na następny triumf w lidze włoskiej "Nerazzurri" mieli czekać najdłużej, bo aż 17 lat. W lata 90. Inter wkraczał z ogromnymi ambicjami – miał w składzie Matthaeusa, który był wówczas jednym z najlepszych pomocników na świecie, a niemieckie trio dopełnili obrońca Brehme i napastnik Juergen Klinsmann. Co prawda w Serie A w latach 1990 i 1991 mediolańczycy zajmowali trzecie miejsce, ale za to znów wygrywali w Europie. W 1991 roku – po raz pierwszy w historii klubu – zdobyli Puchar UEFA (po zwycięstwie w finale z Romą). Potem drużyna przez kilka lat znów grała w kratkę. I biła rekordy zmian na stanowisku trenera. W ciągu trzynastu lat takich roszad było aż 18, a mimo to zespół grał źle – sezon 1993/1994 Inter zakończył dopiero na trzynastym miejscu, najgorszym w historii klubu. Udało się za to zdobyć Puchar UEFA. W finałowym dwumeczu "Nerazzurri" pokonali Austrię Salzburg 2:0. W pierwszym spotkaniu bramkę zdobył Nicola Berti, w rewanżowym – Wim Jonk.

Euro, ευρώ, евро (znak: €, kod ISO 4217: EUR) – europejska waluta wprowadzona w miejsce walut krajowych. Jest prawnym środkiem płatniczym w 16 państwach tworzących strefę euro w Unii Europejskiej - obejmującym ponad 322,5 mln Europejczyków. Waluta euro używana jest także w 11 krajach i terytoriach nienależących do UE (Watykanie, Monako, San Marino, Andorze, Kosowie, Czarnogórze) oraz we francuskich posiadłościach na Atlantyku i Oceanie Indyjskim oraz w brytyjskich bazach wojskowych na Cyprze.
Szwecja, Królestwo Szwecji (Sverige, Konungariket Sverige) – państwo w Europie Północnej, zaliczane do państw skandynawskich. Szwecja jest członkiem Unii Europejskiej od 1995 roku. Graniczy z Norwegią, Finlandią i Danią.

Era Massimo Morattiego

W lidze nastały chude lata dla Interu. Największa zmiana nastąpiła w 1995 roku – prezydenta Ernesto Pellegriniego (szefował od 1984 roku) zastąpił Massimo Moratti – syn Angelo, który prezesował Interowi w czasach wielkiej ery lat 60. Młodszy z klanu Morattich dał się poznać w kolejnych latach z dwóch stron – jako najbardziej rozrzutny prezydent europejskich klubów oraz jako najbardziej niecierpliwy. Za brak wyników po wydaniu setek milionów euro płacili trenerzy, których Moratti zmieniał jak rękawiczki. Pierwsze trofeum Inter Morattiego zdobył, kiedy do Mediolanu przeszedł najlepszy wówczas piłkarz na świecie – Ronaldo. Brazylijski napastnik prowadził "Nerazzurrich" do zwycięstwa z Pucharze UEFA w sezonie 1997/1998. I znów nastąpiło sześć lat posuchy w których Inter tylko dwa razy znajdował się na podium Serie A. Dopiero w 2005 roku, kiedy nikt w Mediolanie nie pamiętał już o Ronaldo gole strzelał inny Brazylijczyk, Adriano, a zespół prowadził Roberto Mancini, Inter zdobył Puchar Włoch pokonując w finałowym dwumeczu Romę. Rok później "Nerazzurri" powtórzyli sukces po ponownym zwycięstwie nad Romą. Ważniejszy był jednak czternasty tytuł mistrzowski. Po ujawnieniu afery Calciopoli Juventus i Milan otrzymały tak duże kary punktowe, że tytuł przypadł trzeciemu w tabeli Interowi. Sezon 2006/2007 mediolańczycy rozpoczęli nieźle, a w jego połowie grali wręcz fantastycznie. Wygrali aż 17 meczów z rzędu i pobili tym samym rekord Serie A. Inter błyszczał w lidze. Złośliwi mówili jednak, że nie sztuka wygrywać, kiedy w stawce brakuje zdegradowanego do Serie B Juventusu, a ukarany ujemnymi punktami Milan dostał zadyszki przy odrabianiu strat i utknął w środku tabeli. Inter mimo to dominował – przegrał tylko jeden z 38 meczów, zdobył 97 punktów i o 22 wyprzedził drugą w tabeli Romę. W Lidze Mistrzów mediolańczycy odpadli jednak już w 1/8 finału po dramatycznym, zakończonym bójką dwumeczu z Valencią. Wynik 2:2 promował Hiszpanów dzięki golom strzelonym na wyjeździe. W sezonie 2007/2008 Inter potwierdzał swoją dominacje we włoskiej lidze. Po porażce z Liverpoolem w 1/8 Ligi Mistrzów drużyna czarno-niebieskich zaczęła przechodzić lekki kryzys i dopiero po zwycięstwie z AC Parmą w ostatniej kolejce 2:0 i dwóch bramkach Zlatana Ibrahimovicia "Nerazzurri" zapewnili sobie mistrzowski tytuł. W finale Pucharu Włoch po raz czwarty z rzędu zmierzyli się z AS Romą, po zaciętej walce przegrywając w Rzymie 2:1 (w tym sezonie rozgrywany był tylko jeden mecz finałowy). Mecz ten wzbudził nieco kontrowersji, wielu twierdziło bowiem, że druga bramka Romy padła tuż po faulu na zawodniku Interu, a Mirko Vucinic przez pewien czas grał z dwiema żółtymi kartkami (choć nie jest pewne, czy sędzia faktycznie zapisał go w pierwszej połowie na żółtym kartoniku). Po tym sezonie na ławce trenerskiej Roberta Manciniego zastąpił Jose Mourinho Sezon 2008/09 w lidze był dla Nerazzurrich udany. Inter na 3 kolejki przed końcem rozgrywek (wygrana ze Sieną 3-0) zapewnił sobie po raz 4. z rzędu tytuł mistrza włoskiej Serie A – jest to także 17. w historii klubu mistrzostwo w ramach najwyższej klasy włoskiej klubowej piłki nożnej. W Lidze Mistrzów Inter znów odpadł w 1/8 finału. Tym razem pogromcą mistrza Włoch był Manchester United. W Mediolanie padł bezbramkowy remis, na wyjeździe Inter przegrał 2:0.

Rozgrywki Serie A w sezonie 2009/2010 były 78. w historii włoskiej pierwszej ligi. Sezon rozpoczął się 22 sierpnia 2009 o godzinie 18:00 meczem Bologny z Fiorentiną (1:1), a zakończył się 16 maja 2010. Terminarz został ustalony 29 lipca 2009, a transmisję na żywo pokazywała wówczas stacja telewizyjna Rai Due. W rozgrywkach wzięło udział 20 zespołów, w tym 3, które wywalczyły awans z drugiej ligi: Bari, Parma oraz zwycięzca baraży – Livorno.
Martín Gastón Demichelis (ur. 20 grudnia 1980 w Justiniano Posse), argentyński piłkarz występujący na pozycji środkowego obrońcy. Obecnie jest zawodnikiem Bayernu Monachium.

Potrójna korona- sezon 2009/2010

Przed rozpoczęciem sezonu 2009/2010 Inter był aktywny w okienku transferowym. Przybyli m.in. Wesley Sneijder, Diego Milito, Lúcio, Thiago Motta i Samuel Eto'o. Odeszli m.in. Zlatan Ibrahimović, Julio Ricardo Cruz, Maxwell, Hernan Crespo i Luís Figo.

Sezon Nerazzurri rozpoczęli 8 sierpnia od przegranej 2:1 z Lazio w Superpucharze na arenie olimpijskiej w Pekinie. Rozgrywki ligowe rozpoczęli 23.08 od remisu 1:1 z AS Bari na Giuseppe Meazza. W następnej kolejce fani Interu mogli już mieć powody do zadowolenia. Czarno-niebiescy pokonali wtedy słabo grający AC Milan 4:0. Pierwszą porażkę w lidze podopieczni Jose Mourinho zaliczyli 26.09 w Genui przegrywając z Sampdorią 1:0. Z grupy w Lidze Mistrzów Inter wyszedł z drugiego miejsca ustępując Barcelonie i wyprzedzając Rubin Kazań i Dynamo Kijów. Nerazzurri awansowali dalej pokonując Chelsea 2:1 na GM i 1:0 na SB. W ćwierćfinale wyeliminowali CSKA Moskwa wygrywając dwa razy 1:0. W pierwszym meczu półfinałowym zawodnicy Interu na własnym stadionie pokonali Barcelonę 3-1 (1-1) po bramkach Wesley Sneijdera, Maicona oraz Diego Milito, dla Barcelony trafił Pedro. 28 kwietnia 2010 klub awansował do finału Ligi Mistrzów po zwycięstwie w pierwszym meczu 3:1 i porażce w drugim 0:1 z FC Barcelona. 5 maja 2010 po zwycięstwie nad Romą w finale Pucharu Włoch Inter mógł świętować pierwszy tytuł w tym sezonie. 16 maja 2010 Inter zdobył Scudetto w ostatniej kolejce wygrywając ze Sieną 1:0 na wyjeździe. Nerrazzuri zdobyli 82 punkty 24 zwycięstwami, 10 remisami i 4 porażkami (na wyjeździe), wyprzedzili Romę 2 punktami. Bilans bramek: 75-34 (najmniej straconych w Serie A). Był to drugi i ostatni sezon Interu z Jose Mourinho. 10 czerwca 2010 nowym trenerem Interu został oficjalnie Rafael Benitez.

Puchar Włoch (włoska nazwa Coppa Italia) - turniej piłkarski (także w innych grach zespołowych) dla włoskich zespołów klubowych, drugi pod względem ważności po ligowych rozgrywkach (Serie A). Rozgrywany jest systemem pucharowym (przegrywający odpada). Jego zwycięzca uzyskuje prawo do reprezentowania Italii w rozgrywkach o Puchar UEFA.
Ultras – określenie zorganizowanych i najbardziej zaangażowanych kibicowsko grup uczestników meczów i zawodów sportowych. Pojęcie Ultra dotyczy zagorzałych kibiców; dla osób których priorytetem jest klub sportowy i wszystko co jest z nim związane. Osoby te tworzą grupy, których łączy kibicowanie drużynie a także szeroka działalność na rzecz klubu sportowego. Podczas meczów ultrasi manifestują swoje przywiązanie do klubu głównie chóralnymi, melodyjnymi śpiewami i widowiskowymi oprawami meczowymi wzbogaconych często efektami pirotechnicznymi.

Finał Ligi Mistrzów 2010

Bayern: 22-Hans-Jörg Butt - 21-Philipp Lahm, 5-Daniel van Buyten, 6-Martin Demichelis, 28-Holger Badstuber - 10-Arjen Robben, 17-Mark van Bommel, 31-Bastian Schweinsteiger, 8-Hamit Altintop (63. 18-Miroslav Klose) - 25-Thomas Müller, 11-Ivica Olic (74. 33-Mario Gomez)
Inter: 12-Júlio César - 13-Maicon, 6-Lucio, 25-Walter Samuel, 26-Christian Chivu (68. 5-Dejan Stanković) - 4-Javier Zanetti 10-Wesley Sneijder, 19-Esteban Cambiasso - 9-Samuel Eto'o 22-Diego Milito (90. 23-Marco Materazzi), 27-Goran Pandev (79. 11-Sulley Ali Muntari)
Demichelis (26.faul), van Bommel (78.faul) - Chivu (30.faul) van bommel (87.faul)

Liga Mistrzów UEFA (ang. UEFA Champions League) – międzynarodowe, klubowe rozgrywki piłkarskie, utworzone z inicjatywy UEFA w 1992, jako kontynuacja Pucharu Europy Mistrzów Krajowych (zwanego też Pucharem Europy lub Pucharem Mistrzów) i regularnie prowadzone przez tę organizację od sezonu 1992/1993 w ramach europejskich pucharów, przeznaczone dla najlepszych męskich drużyn klubowych (zajmujących czołowe miejsca w europejskich ligach krajowych). Są to najbardziej prestiżowe klubowe zmagania piłkarskie w Europie.
Unione Calcio Sampdoria – włoski klub piłkarski z siedzibą w Genui grający obecnie w rozgrywkach Serie A. Został założony 1 sierpnia 1946 roku w wyniku fuzji dwóch istniejących już drużyn, których korzenie sięgają 1890 roku – Sampierdarenese oraz Andrea Doria. W wyniku połączenia nazw obu zespołów wzięła się też obecna nazwa klubu. Drużyna nosi przydomek "Blucerchiati" symbolizujący barwy zespołu.

Mecz finałowy został rozegrany 22 maja 2010 na Estadio Santiago Bernabéu w Madrycie. Obiekt ten gościł decydujący mecz rozgrywek Ligi Mistrzów UEFA (wcześniej Pucharu Europy Mistrzów Klubowych) po raz czwarty – po finałach edycji 1956/1957, 1968/1969 i 1979/1980. Pierwszy raz zwycięzca tych rozgrywek został wyłoniony w sobotę (dotychczas spotkania finałowe rozgrywano w środy).

Jair da Costa (ur. 9 lipca 1940 roku w Brazylii w São Paulo) – brazylijski napastnik. Przeszedł do Interu Mediolan w 1962 r. z klubu Portuguesa São Paulo. Jair grał w barwach Nerazzurich 10 lat, od 1962 do 1972 r z przerwą spowodowaną transferem do Romy. Grał tez w Santosie i Windsor Star z Kanady.
Argentyna (Argentina, Republika Argentyńska – República Argentina) – państwo w Ameryce Południowej, nad południowym Atlantykiem. Graniczy z Chile na zachodzie, Boliwią i Paragwajem na północy, Brazylią i Urugwajem na północnym wschodzie. Argentyna rości pretensje do archipelagu Falklandów oraz części Antarktydy. Nazwa pochodzi od łacińskiego argentum (srebro), którym Indianie obdarowali hiszpańskich rozbitków Juana Díaza de Solís. Pod względem wielkości Argentyna jest ósmym krajem na świecie i drugim w Ameryce Południowej (biorąc pod uwagę liczbę ludności i powierzchnię). Argentyna jest członkiem organizacji gospodarczej Mercosur.

Osiągnięcia

Drużynowe

Mistrz Włoch – 18 razy (Scudetto z roku 2006 zostało przyznane Interowi po odebraniu go Juventusowi w aferze Calciopoli)

1910, 1920, 1930, 1938, 1940, 1953, 1954, 1963, 1965, 1966, 1971, 1980, 1989, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010

Puchar Włoch – 7 razy

1939, 1978, 1982, 2005, 2006, 2010, 2011

Superpuchar Włoch – 5 razy

Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.
Serie A – najwyższa liga piłkarska we Włoszech. Oficjalna nazwa rozgrywek to Serie A TIM – od nazwy głównego sponsora ligi Telecom Italia Mobile. Od sezonu 2004/05 w Serie A gra 20 zespołów, które rozgrywają łącznie po 38 spotkań.

1989, 2005, 2006, 2008, 2010

Puchar Europy – 3 razy

1964, 1965, 2010

Puchar UEFA – 3 razy

1991, 1994, 1998

Puchar Interkontynentalny – 2 razy

1964, 1965

Klubowy Puchar Świata - 1 raz

2010

Pirelli Cup – 8 razy

1996, 1997, 2000, 2001, 2002, 2003, 2006, 2010

Tim Trophy – 7 razy

2002, 2003, 2004, 2005, 2007, 2010, 2011

Birra Moretti Trophy – 3 razy

Rozgrywki Serie A w sezonie 2008/2009 były siedemdziesiątymi siódmymi w historii włoskiej pierwszej ligi. Rozpoczęły się się 30 sierpnia 2008 roku o godzinie 18:00 meczem Udinese Calcio z US Palermo, a zakończyły się 31 maja 2009 roku. Terminarz został ustalony 25 lipca 2008 roku. W rozgrywkach wzięło udział dwadzieścia drużyn, w tym trzy, które awansowały z drugiej ligi 2007/2008 – Chievo Werona, Bologna FC i US Lecce. Tytuł mistrzowski obronił Inter Mediolan. Do drugiej ligi spadły Torino FC, US Lecce i Reggina Calcio. Królem strzelców został Zlatan Ibrahimović, który zdobył 25 goli.
Reżyser – autor realizujący własną artystyczną koncepcję multidyscyplinarnego utworu: spektaklu, filmu, audycji radiowej, programu telewizyjnego, nagrania dźwiękowego itp. Nadzoruje i koordynuje działania wszystkich biorących udział w przedsięwzięciu. Reżyser nadaje ostateczny kształt utworowi i jest za niego odpowiedzialny w sensie artystycznym.

2001, 2002, 2007

Stadion

Oprawa kibiców Interu.

Osobny artykuł: Stadion Giuseppe Meazzy.

Stadionem, na którym zespół Interu Mediolan rozgrywa swoje mecze jest Stadion Giuseppe Meazzy o pojemności 85 700 miejsc. Jest to stadion miejski, więc na tym samym obiekcie rozgrywa swoje spotkania drugi mediolański klub – AC Milan.

Celtic Football Club – profesjonalny klub piłkarski z siedzibą w Glasgow, w Wielkiej Brytanii, założony w 1888 roku. 42-krotny Mistrz Szkocji, 34-krotny zdobywca Pucharu Szkocji, 14-krotny zdobywca Pucharu Ligi Szkockiej oraz triumfator Pucharu Europy w 1967. Jest jednym z najstarszych klubów piłkarskich w Szkocji i na świecie.
Klubowe Mistrzostwa Świata (ang. World Club Cup) to kontynuator Pucharu Interkontynentalnego. Rywalizuje o niego sześć drużyn piłkarskich: zwycięzca Ligi Mistrzów UEFA, zwycięzca Copa Libertadores, zwycięzca Ligi Mistrzów CAF, zwycięzca klubowego pucharu CONCACAF, zwycięzca Klubowych Mistrzostw Oceanii i Ligi Mistrzów AFC.

Tradycyjny sektor kibiców Milanu to Curva Sud (Zakole Południowe), a kibiców Interu – Curva Nord (Zakole Północne).

Budowa stadionu została rozpoczęta w grudniu 1925 roku. Inauguracja nastąpiła 19 września 1926, kiedy to Inter wysoko pokonał Milan 6:3. Pierwotnie stadion nosił nazwę "San Siro" – od nazwy dzielnicy w której został wybudowany. W 1981 roku obiekt został nazwany imieniem słynnego gracza Interu – Giuseppe Meazzy. Mimo to kibice używają częściej łatwiejszej i pierwotnej nazwy stadionu.

Luis Suárez Miramontes (ur. 2 maja 1935 roku w La Coruñi), hiszpański piłkarz, występujący na pozycji pomocnika lub napastnika, oraz trener piłkarski. Jest jednym z najskuteczniejszych zawodników w historii futbolu hiszpańskiego. W drugiej połowie lat 50. był liderem FC Barcelona, z którą zdobył dwa tytuły mistrza kraju oraz dwukrotnie wygrał Puchar Miast Targowych. Od 1961 do 1970 roku grał w Interze Mediolan, który w tamtym okresie osiągnął największe sukcesy w swojej historii; drużyna prowadzona przez Helenio Herrerę trzy razy była najlepsze w Serie A, a dwa razy - w Pucharze Mistrzów. Z reprezentacją Hiszpanii, w której barwach rozegrał 32 mecze, zdobył w 1964 roku mistrzostwo Europy oraz brał udział w Mundialach 1962 i 1966. Piłkarską karierę zakończył w 1972 roku w barwach Sampdorii Genua. Jako szkoleniowiec pracował w klubach włoskich i hiszpańskich, ale bez większych sukcesów. Od 1988 do 1991 był selekcjonerem reprezentacji Hiszpanii; wystąpił z nią w Mundialu 1990. W latach 90. związał się z Interem Mediolan, gdzie pełnił różne funkcje administracyjne.
Catenaccio (wł. rygiel, zasuwka) to w piłce nożnej system taktyczny kładący szczególny nacisk na dobrze zorganizowaną obronę oraz faule taktyczne, skupiający się na chronieniu własnej bramki bardziej niż zdobywaniu goli. Znany stał się dzięki argentyńskiemu [trenerowi Helenio Herrerze, który w latach sześćdziesiątych wdrożył ten system w Interze Mediolan. Dzięki niemu Inter w Serie A wygrywał większość swych meczów wynikiem 1:0.

W klasyfikacji UEFA San Siro jest jednym z 26 stadionów ocenionych na 5 gwiazdek (najwyższa klasa).

Pojemność: 85 700 miejsc

Długość boiska: 105 m

Szerokość boiska: 68 m

Adres stadionu: Via Piccolomini, 5 20151 Milano

Wikimedia Commons ma galerię ilustracji związaną z tematem:
Stadion Giuseppe Meazzy

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)